thumb|300px| Schemat blokowy zasilacza stabilizowanego Zasilacz stabilizowany – urządzenie służące do zasilania prądem o ustalonym napięciu lub rzadziej o ustalonym natężeniu innych obwodów i urządzeń elektrycznych. Charakteryzuje się bardzo dużą stabilnością stabilizowanego parametru.
Głównymi elementami zasilacza stabilizowanego prądu stałego są: transformator lub przetwornica; prostownik z kondensatorem zbiorczym; stabilizator; filtr wyjściowy.
Stabilizatory dzielą się ze względu na sposób stabilizacji na: parametryczne – wykorzystywane jako źródło napięcia odniesienia (diody Zenera); kompensacyjne – zawierające układ ze sprzężeniem zwrotnym oddziałującym na element regulacyjny. Podział ze względu na rodzaj pracy: o działaniu ciągłym; o działaniu impulsowym.
Stabilizator kompensacyjny Ponieważ napięcie wyjściowe zmienia się wraz ze zmianami napięcia sieci i prądu obciążenia, obwód sprzężenia zwrotnego porównując napięcie wyjściowe z napięciem odniesienia dokonuje takiej zmiany w wysterowaniu elementu regulacyjnego (np. tranzystora szeregowego), jaka jest konieczna do utrzymania napięcia wyjściowego na stałym poziomie. Obecnie do stabilizacji napięcia (do kilkudziesięciu V) i prądu (do kilku A) powszechnie wykorzystywane są elektroniczne stabilizatory scalone zawierające główne elementy składowe w jednej obudowie.
Bibliografia
Kategoria:Zasilacze