Przybylińska Czuba () – najdalej na zachód wysunięte wzniesienie w Pośrednim Wierszyku w słowackich Tatrach Wysokich, od Niżniego Pośredniego Wierszyka oddzielone Niżnią Przybylińską Przełęczą. Nazwa wzniesienia pochodzi od miejscowości Przybylina, której mieszkańcy dawniej wypasali owce w tych okolicach. Nazwy obiektów w Pośrednim Wierszyku po raz pierwszy opublikował Andrzej Skłodowski w numerze 1 czasopisma Taternik, przedtem jedynym nazwanym tu obiektem był Palec.
Południowo-zachodni stok Przybylińskiej Czuby (od strony Doliny Hlińskiej) jest częściowo trawiasty, częściowo zarośnięty kosodrzewiną. Na północ, w okolice progu Doliny Ciemnosmreczyńskiej, opadają z wzniesienia częściowo skaliste, częściowo trawiaste ścianki o wysokości do kilkudziesięciu metrów. Na północny zachód od Przybylińskiej Czuby Grzbiet Pośredniego Wierszyka od Przybylińskiej Czuby stopniowo opada. Na wysokości około 1780 m rozgałęzia się na dwa ramiona obejmujące stromą depresję. W dolnej partii obydwu ramion znajdują się częściowo pionowe filary. Na ich półeczkach rosną limby i kosodrzewina. Najniższy punkt Pośredniego Grzbietu znajduje się na wschód od Ciemnosmreczyńskiej Młaki. na wysokości około 1580 m. Deniwelacja Piarżystej Czuby wynosi więc około 340 m.
Przypisy Władysław Cywiński. Grań Baszt. Przewodnik szczegółowy, tom 15. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2009, . Józef Nyka, Tatry Słowackie. Przewodnik, wyd. 2, Latchorzew: Wydawnictwo Trawers, 1998, .
Kategoria:Szczyty Tatr Wysokich Kategoria:Szczyty słowackich Tatr