Ronnie Walter „Walt” Cunningham (ur. 16 marca 1932 w Creston, stan Iowa, zm. 3 stycznia 2023 w Houston) – pułkownik rezerwy korpusu piechoty morskiej, astronauta amerykański.

Wykształcenie oraz służba wojskowa Szkołę średnią (Venice High School) ukończył w Venice, stan Kalifornia. Później uczył się w Santa Monica Community College.

1951 – rzucił naukę i wstąpił do Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych. 1952–1953 – przeszedł trening lotniczy. 1953–1956 – służył w jednostkach lotnictwa korpusu piechoty morskiej USA (U.S. Marine Corps). Stacjonował w Japonii i Stanach Zjednoczonych. sierpień 1956 – zakończył czynną służbę w marines i przeszedł do rezerwy korpusu. 1959–1960 – był pracownikiem naukowym w firmie Planning Research Corp. w Westwood, stan Kalifornia. 1960 – uzyskał licencjat z fizyki na Uniwersytecie Kalifornijskim (University of California), a rok później magistra fizyki. 1960–1963 – pracował jako fizyk w RAND Corporation. Zajmował się tajnymi projektami Ministerstwa Obrony oraz zagadnieniami dotyczącymi badań ziemskiej magnetosfery. 1974 – odbył kurs zarządzania na Uniwersytecie Harvarda (Harvard Business School).

Jako pilot wylatał ponad 4500 godzin, z czego 3400 na odrzutowcach.

Kariera astronauty 18 października 1963 – przyjęty do trzeciej grupy astronautów NASA (). 1965 – podczas lotu statku Gemini 4 utrzymywał łączność z załogą przebywającą na orbicie (CapCom), identyczną funkcję pełnił w czasie misji Gemini 8 w 1966 roku. 1966 – Walter Cunningham, Walter Schirra i Donn Eisele rozpoczęli przygotowania do lotu na statku Apollo. wrzesień 1966 – wspomniana wyżej trójka astronautów została podstawową załogą pierwszej misji statku Apollo. grudzień 1966 – załoga Cunninghama została wycofana ze składu podstawowego. Ich zadaniem zostało dublowanie podstawowej ekipy statku Apollo 1. maj 1967 – po tragicznej śmierci członków załogi Apollo 1 astronauci ponownie zostali wyznaczeni do pierwszego załogowego lotu statku Apollo. 11 października – 22 października 1968 – wziął udział w swym jedynym locie kosmicznym – misji Apollo 7. 1968–1970 – był dyrektorem Wydziału Załóg Latających programu Skylab w Johnson Space Center. Później był wyznaczony na dublera dowódcy pierwszej wyprawy na stację kosmiczną Skylab i na dowódcę trzeciej załogi podstawowej mającej pracować na tej stacji. 1971 – odszedł z oddziału astronautów oraz samej NASA.

Loty załogowe thumb|300px|W. Cunningham podczas misji Apollo 7 thumb|300px|Załoga Apollo 7 po powrocie z misji. Od lewej: Donn Eisele, Walter Schirra i Walter Cunningham Apollo 7 Start do pierwszej załogowej misji programu Apollo oznaczonej jako Apollo 7 odbył się 11 października 1968 roku. Dowódcą w czasie tego lotu był Walter Schirra, Donn Eisele pilotem modułu dowódczego, a Walter Cunningham pełnił umowną funkcję pilota modułu księżycowego (rolę pojazdu LM pełnił podczas lotu balast).

Najważniejszym zadaniem jakie stało przed astronautami było przetestowanie w warunkach realnego lotu kosmicznego nowego statku załogowego, którym Amerykanie mieli lecieć w kierunku Księżyca. W trakcie misji przeprowadzono m.in. symulację manewru wyciągania lądownika księżycowego z członu S-IVB rakiety nośnej Saturn IB. Ćwiczono też zbliżanie się i oddalanie statku Apolla od S-IVB. Ponadto przeprowadzano eksperymenty medyczne oraz fotografowanie Ziemi. Wszyscy astronauci nabawili się na orbicie kataru, którego nie pozbyli się do końca misji.

Z powodu ogromnie napiętego programu lotu i pracy przez praktycznie 16 godzin na dobę, wielokrotnie dochodziło do sprzeczek pomiędzy kontrolą lotu a astronautami. Celował w tym dowódca misji Walter Schirra. W pewnym momencie astronauci wręcz odmówili wykonywania poleceń z Ziemi. Skończyło się to dla nich źle, ponieważ żaden z astronautów już nigdy nie poleciał w kosmos.

Wodowanie statku 22 października 1968 roku, choć odbyło się tylko w odległości 500 metrów od zaplanowanego miejsca, miało nietypowy przebieg. Kapsuła Apollo 7 ustawiła się w wodzie wierzchołkiem do dołu (tzw. pozycja stabilna II). Sytuację do normy przywróciło dopiero wypełnienie gazem balonów przytwierdzonych do korpusu statku.

Po opuszczeniu NASA 1971–1974 – był pierwszym wiceprezesem Century Development Corporation. 1974–1976 – był prezesem firmy Hydrotech Development Company, która zajmowała się badaniem podwodnych złóż nafty i gazu. 1976–1979 – był pierwszym wiceprezesem i dyrektorem firmy 3D International działającej m.in. w branży budowlanej. 1979–1987 – był założycielem firmy inwestycyjnej The Capital Group. 1986 – został jednym z głównych partnerów funduszu Genesis (The Genesis Fund) stworzonego w celu ściągania inwestycji do technologicznych gałęzi przemysłu. październik 2005 – NASA przyznała Walterowi Cunninghamowi honorowy tytuł (Ambassador of Exploration).

Autor książki o swoich przeżyciach w kosmosie – „The All-American Boys” (1971).

Nagrody i odznaczenia NASA Exceptional Service Medal NASA Distinguished Service Medal Navy Astronaut Wings Nagroda Haleya Amerykańskiego Instytutu Aeronautyki i Astronautyki (1969) Universal Astronaut Insignia za lot orbitalny (nr 31) – Stowarzyszenie Uczestników Lotów Kosmicznych ()

Wykaz lotów Loty kosmiczne, w których uczestniczył R. Walter Cunningham № Data startu Data lądowania Statek kosmiczny Funkcja Czas trwania 1 11 października 1968 22 października 1968 Apollo 7 Drugi pilot (umowny pilot modułu księżycowego) 10 dni 20 godzin 9 minut i 3 sekundy Łączny czas spędzony w kosmosie — 10 dni 20 godzin 9 minut i 3 sekundy

Zobacz też alfabetyczna lista astronautów grupy i oddziały astronautów

Przypisy

Linki zewnętrzne Biografia na stronie NASA Biogram na stronie Spacefacts

Kategoria:Amerykańscy astronauci Kategoria:Amerykańscy fizycy XX wieku Kategoria:Amerykańscy fizycy XXI wieku Kategoria:Amerykańscy piloci wojskowi Kategoria:Amerykańscy przedsiębiorcy Kategoria:Żołnierze United States Marine Corps Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Zmarli w 2023