Kościół i klasztor dominikanek – zabytkowy kompleks klasztorny w słoweńskiej wsi Studenice.
Historia W 1237 roku Zofija Rogaška założyła w Studenicach hospicjum. Główną rolę w budowie kompleksu miała siostra Zofii, Rikica Kunšperška, która wzniosła budynek szpitalny. Obiekt wybudowano w stylu romańskim, wielokrotnie go przebudowywano. W 1245 roku budynek hospicjum stał się własnością zakonu dominikanek i stał się obiektem klasztornym. W 1468 roku budowla poważnie ucierpiała podczas najazdów tureckich. W 1487 roku poświęcono odbudowany kościół klasztorny. W 1634 roku powstania chłopskie zdewastowały wyposażenie kompleksu. Zakon rozwiązał w 1782 cesarz rzymski Józef II Habsburg. W 1788 roku pożar zniszczył większość obiektu, po czym zburzono resztki południowego i wschodniego skrzydła klasztornego. Budynek ponownie spłonął podczas II wojny światowej, kiedy został podpalony przez partyzantów. W 1996 roku cały kompleks wpisano do rejestru zabytków. Obecnie jest własnością archidiecezji mariborskiej oraz siedzibą parafii, której filią jest okoliczny kościół św. Łucji.
Kościół klasztorny Znajdujący się na terenie klasztoru kościół jest siedzibą miejscowej parafii. Wzniesiono go w stylu romańskim, obecnie posiada barokową wieżę.
Wyposażenie Jednym z najcenniejszych elementów wyposażenia świątyni jest ołtarz główny, wzniesiony przez rzeźbiarza Janeza Gregora Božiča w 1718 roku, w którym znajduje się obraz przedstawiający pokłon Trzech Króli. Lewy ołtarz zainstalowano w 1708 roku, od XIX wieku jest poświęcony św. Krzyżowi. Ołtarz prawy z 1723 roku pierwotnie był poświęcony Matce Bożej Miłosierdzia, po renowacji w 1897 roku – Matce Bożej z Lourdes. Ołtarz w kaplicy północnej jest poświęcony Matce Bożej z góry Karmel, dzieło mariborskiego rzeźbiarza Jožefa Holzingera z około 1770 roku. Ambona pochodzi z 1735 roku, organy z 1733.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Kościoły rzymskokatolickie w Słowenii Kategoria:Gmina Poljčane Kategoria:Dawne klasztory i konwenty dominikańskie Kategoria:Zabytkowe kościoły w Słowenii