Mokradnik argentyński (Pseudocolopteryx dinelliana) – gatunek małego ptaka z rodziny tyrankowatych (Tyrannidae). Występuje plamowo w środkowej części Ameryki Południowej. Obecnie znany jest ze stanowisk w Argentynie, Boliwii, Paragwaju i Brazylii. Bliski zagrożenia wyginięciem.
Systematyka Takson ten jako pierwszy opisał argentyński przyrodnik Miguel Lillo w 1905 roku, nadając mu nazwę Pseudocolopteryx dinellianus. Epitet gatunkowy upamiętnia Luísa M. Dinellego (1866–1939) – urodzonego we Włoszech argentyńskiego przyrodnika i kolekcjonera okazów. Nie wyróżnia się podgatunków.
Morfologia Długość ciała około 11,5 cm. Wierzch ciała oliwkowobrązowy z brązowym wierzchem głowy, spód ciała żółty. Dziób czarny, oczy czarno-brązowe.
Występowanie i środowisko Mokradnik argentyński zamieszkuje obszary okresowo zalewanych mokradeł z szuwarami, wysokimi trawami i krzewami w okolicach nizinnych cieków wodnych.
Występuje głównie w niewielkich obszarach północnej Argentyny (w prowincjach: Tucumán, Santiago del Estero, Santa Fe, Chaco, Córdoba, San Juan i Salta oraz na zachodzie prowincji Buenos Aires). Poza sezonem lęgowym migruje na niewielkie odległości na północ i zimuje na północy Argentyny oraz przyległych obszarach w południowej Boliwii, skrajnie południowo-zachodniej Brazylii (Mato Grosso do Sul) i Paragwaju (19 potwierdzonych stwierdzeń z 9 stanowisk według stanu na rok 2013).
Rozród Rozmnaża się tylko na stanowiskach położonych w Argentynie. Gniazduje w krzakach, szuwarach i wysokich trawach. W jednym lęgu samica składa średnio 3 jaja.
Status zagrożenia i ochrona W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN mokradnik argentyński od 2000 roku klasyfikowany jest jako gatunek bliski zagrożenia (NT, Near Threatened); wcześniej, od 1994 roku miał status gatunku narażonego (VU, Vulnerable), a od 1988 roku uznawano go za gatunek najmniejszej troski. Liczebność populacji wstępnie szacowana jest na 6700 – 19 999 dorosłych osobników, rozmieszczonych plamowo. Szacuje się, że populacja systematycznie maleje z powodu niszczenia jego naturalnych siedlisk i przekształcania ich w tereny rolnicze oraz melioracji bagien.
BirdLife International wymienia 15 ostoi ptaków IBA, w których ten gatunek występuje, są to m.in.: w Argentynie Reserva Natural Loro Hablador, Reserva Natural Formosa, Reserva El Bagual, Reserva Provincial de Usos Múltiples Federico Wildermuth, Park Narodowy Chaco, w Paragwaju Park Narodowy Defensores del Chaco i Park Narodowy Tinfunqué.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Tyrankowate Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1905 roku Kategoria:Fauna Argentyny Kategoria:Fauna Boliwii Kategoria:Fauna Brazylii Kategoria:Fauna Paragwaju