Ark – drugi album studyjny Brendana Perry’ego, wydany 7 lipca 2010 roku przez wytwórnię muzyczną Cooking Vinyl.

Muzyka albumu Na swoim drugim, solowym albumie Brendan Perry powraca do mrocznego synth-rocka. Na płycie znalazły się jedne z jego najbardziej zorientowanych na techno nagrań. W warstwie muzycznej starannie nagrane utwory, o bogatej fakturze cechują rozedrgane beaty i kaskadowo brzmiące syntezatory z dźwięcznym klawesynem i wibrującymi, ręcznymi bębenkami. Ich akustyczne elementy przypominają styl Dead Can Dance: wersje dwóch z tych utworów, „Babylon” i „Crescent”, były wykonywane podczas pożegnalnej trasy grupy w 2005 roku. W warstwie tekstowej takich piosenek, jak: „The Bogus Man”, „This Boy” i „Inferno” pojawia się krytyka polityków, podżegaczy wojennych i uzależnionych od telewizji.

Lista utworów Zestaw utworów na płycie CD:

Odbiór Opinie krytyków Oceny łącznePublikacjaOcena Album of the Year 72/100 RecenzjePublikacjaOcena AllMusic ArtRock.pl laut.de Spectrum Culture 3.7/5.0 Zdaniem Alexandra Cordasa z laut.de „Ark łączy w sobie dobrze napisane i wykonane piosenki, które w wielu momentach przypominają dawne DCD. Świetnie wyważone i zaaranżowane, osiem utworów przepływa przez ucho przez 55 minut, [choć] poza „Babylon”, żaden inny utwór nie wybija się na pierwszy plan.

W opinii Thoma Jurka z AllMusic Ark to „głęboki, mroczny, nastrojowy i elegijny zbiór, w którym Perry wykonuje wszystko, a także skutecznie i szeroko wykorzystuje elektronikę”. Z utworów recenzent wyróżnia: „Babylon”, „Bogus Man”, „Wintersun”, „This Boy”, „The Devil and the Deep Blue Sea” oraz „Utopia”. Podsumowując wyraża przekonanie, iż „fani Dead Can Dance bez wątpienia będą zachwyceni tą propozycją”.

„Dzięki umiejętnościom Perry’ego jako kompozytora i producenta, muzyka [albumu] urzeka”, uważa Mark Jenkins z The Washington Post.

Sky Madden ze Spectrum Culture jest zdania, że na Ark Perry „odchodzi od folkowej imitacji albumu Eye of the Hunter z 1999 roku, by skupić się na deptaniu koszmarów, które często wiążą się z zmaganiem się z aktualnymi problemami zachodniego imperializmu”. Gitary akustyczne z poprzedniego albumu artysta zamienił Hunter” „na sample ucieleśniające mroczne, kinowe brzmienia i złowrogie syntezatory”. W warstwie tekstowej Ark jest często – w ocenie recenzentki – „metaforyczną rekapitulacją bieżących wydarzeń”, brzmiącą „tak, jakby Perry wyciął kilka nagłówków z dużej gazety i wkleił je do zeszytu, z którego będzie śpiewał”.

Według Łukasza Modrzejewskiego z ArtRock.pl „słychać [w muzyce albumu] , że artysta nie stoi w miejscu, że inspiruje się nowymi brzmieniami i trendami muzycznymi. Pobrzmiewają tutaj dubowe czy trip-hopowe eksperymenty, których wydaje mi się, iż nie powstydziliby się Massive Attack, jedni z prekursorów tego gatunku”.

Listy tygodniowe +2010KrajListaPozycja Polska OLiS 27

Przypisy

Kategoria:Albumy Brendana Perry’ego Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2010 Kategoria:Albumy Cooking Vinyl Kategoria:Albumy Mystic Production