(ur. 1975) – japońska eseistka, tłumaczka i slawistka. Badaczka polskiej literatury i kultury.
Życiorys Napisała pracę licencjacką o „Shoah” Claude’a Lanzmanna. Pracę doktorską na temat prozy i dzieł artystycznych Brunona Schulza obroniła na Uniwersytecie Tokijskim. Studiowała na Uniwersytecie Warszawskim jako stypendystka Fundacji Heiwa Nakajima i na Uniwersytecie Jagiellońskim jako stypendystka rządu polskiego.
Jest autorką m.in. antologii japońskich schulzologów i artystów „Świat Brunona Schulza” (Yokama, 2013 r.), publikacji Brunona Schulza. Tłumaczyła na język japoński m.in. Medaliony Zofii Nałkowskiej oraz Akacje kwitną Debory Vogel. Jej zainteresowania obejmują międzywojenną literaturę i sztuki awangardowe, wielokulturowość w dawnej Galicji oraz reprezentacje Holokaustu i II wojny światowej w literaturze i sztuce. Po uzyskaniu grantu z Japan Society for the Promotion of Science w latach 2016–2017 była na stażu naukowym w Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauki. Natomiast w Polsce przebywała z racji przydzielonego stypendium, badając polskie upamiętnienia Holokaustu.
Dydaktyka Wykłada na .
Publikacje naukowe
Bruno Schulz, modernista z Drohobycza. Księga, obraz, tekst, (tłum. Anna Trzaska), Warszawa: Instytut Badań Literackich PAN, 2023. Znaczki, mapa i władca: postkolonialna wizja Brunona Schulza, "Konteksty" 2019/1-2, s. 175–178. Dialekty i kobiety w powojennej literaturze japońskiej. Powieść Raj w morzu smutku. Dyskursy, w dyskursach. Szkice o krytyce i literaturze lat ostatnych (Wielkopolska Biblioteka Poezji tom 39, Poznań), 2019 r., s. 78–91. Adaptacja prozy Brunona Schulza w komiksie rodzeństwa Nishioka, "Schulz / Forum" 9, 2017 r. s. 147–150. Świat Brunona Schulza (The world of Bruno Schulz), 2013 r. Bruno Schulz. Z Oczu do Rąk, 2012 r. (za którą otrzymała nagrodę Award of the Association for Studies of Culture and Representation in Japan.) Nieznana wersja Palę Paryż Brunona Schulza. Polonistyka na początku XXI wieku: Diagnozy, koncepcje, perspektywy. Tom 1. Literatura Polska i perspektywy nowej humanistyki, Katowice: Wydawnictwo Universytetu Śląskiego, 2018, s. 452–465. Motyw deformacji w prozie Brunona Schulza: mężczyzna, kobieta, sztuka, "Kresy" 59, 2004 r. s. 132–139.
Tłumaczenia Akacje kwitną: montaże, autor: Debora Vogel, ilustracje: Henryk Streng (Marek Włodarski), tłumaczenie: Ariko Katō (częściowo tłumaczenie z języka jidysz; dostała nominację Best Translation Prize in Japan in 2020), 2018. Medaliony, autor: Zofia Nałkowska, 2015.
Przypisy
Linki zewnętrzne Wykłady wywiad https://audycje.tokfm.pl/gosc/3956,dr-Ariko-Kato
Kategoria:Japońscy poloniści Kategoria:Japońscy tłumacze Kategoria:Tłumacze literatury polskiej Kategoria:Slawiści Kategoria:Absolwenci uczelni w Japonii Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Nagoi Kategoria:Urodzeni w 1975