Łódzki Klub Lawntenisowy 1913 (także Łódzki Klub Lawn Tenisowy) – klub tenisowy powstały w Łodzi w 1913 r., który zakończył swoją działalność w 1939 r.
Historia Początki rozwoju tenisa w Łodzi datuje się na lata 90. XIX w., sport ten zyskiwał na popularności ze względu na kontakty handlowe łódzkich fabrykantów z fabrykantami brytyjskimi, a także ze względu na wymianę kadr pomiędzy Łodzią, a Anglią. Fachowcy, którzy przybywali do Łodzi, uprawiali tu, ten wówczas popularny w Anglii sport. Początkowo tenis był uprawiany głównie przez zamożnych łodzian oraz przez pracowników fabryk wyższego szczebla, przede wszystkim na kortach tenisowych położonych w ogrodach willi fabrykantów. Popularność sportu przełożyła się na utworzenie kortów publicznych, które powstały na terenie Stowarzyszenia Sportowego „Union”, a także na współczesnym placu Komuny Paryskiej. Około 1908 r. powstała I łódzka sekcja tenisowa w ramach Łódzkiego Towarzystwa Cyklistów. Tenisiści z ŁZC rozgrywali swoje mecze w Parku Helenów. We wrześniu 1909 r. sekcja zorganizowała pierwszy turniej o mistrzostwo Łodzi, wygrany przez Karola Steinerta (ur. 1884 r.), będącego synem fabrykanta – Ryszarda Karola Steinerta i wnukiem Adolfa Steinerta, a także przez Elzę Gehlig. W kolejnych latach sekcja ta rozgrywała turnieje wewnętrzne oraz spotkania zewnętrzne, m.in. z tenisistami Warszawskiego Koła Sportowego. W 1913 r. sekcja tenisowa ŁTC w wyniku zezwolenia władz przekształcił się w Łódzki Klub Lawntenisowy 1913T. Wolanowski, B. Skotnicki, Tenis w Łodzi, Biuletyn PZT, nr 5-6, 1971, s. 28-35., prezesem stowarzyszenia został Bruno Biedermann, a wiceprzewodniczącymi – Leon Grohman, Karol Scheibler III, I. Steinert, O. Eisenbraun, B. Kuntze, w tym samym roku Zarząd Parku Helenów dobudował 3 korty, a klub wydzierżawił wszystkie 5 kortów położonych w parku. W trakcie I wojny światowej tenis w Łodzi przeżywał regres. W 1921 r. ŁKLT stał się jednym z 9 członków założycieli Polskiego Związku Tenisowego, a w 1922 r. zorganizował na swoich kortach Mistrzostwa Polski. Klub dzierżawił korty do 1939 r., po II wojnie światowej nie wznowił swojej działalności.
Do najbardziej utytułowanych zawodników klubu należeli: Jerzy Stolarow, Maksymilian Stolarow, Karol Steinert, Wiera Richter i Ksenia Richter.
Sukcesy Klubu Drużynowe Mistrzostwa Polski
(1927) mistrzostwo, (1928) mistrzostwo, (1929) mistrzostwo, (1930) mistrzostwo, (1931) mistrzostwo, (1932) mistrzostwo, (1933) wicemistrzostwo.
Sukcesy indywidualne zawodników klubu Puchar Davisa
(1925) Karol Steinert – 1 runda, (1926) Karol Steinert – 2 runda, (1927) Jerzy Stolarow – 2 runda, (1928) Jerzy Stolarow, Maksymilian Stolarow – 1 runda, (1929) Maksymilian Stolarow – 2 runda, (1930) Jerzy Stolarow – 1 runda, Maksymilian Stolarow – 2 runda, (1931) Maksymilian Stolarow – ćwierćfinał, (1932) Jerzy Stolarow – 2 runda, Maksymilian Stolarow – ćwierćfinał.
Mistrzostwa Polski Gra pojedyncza
Kobiet (1921) Wiera Richter – mistrzostwo, (1922) Wiera Richter – mistrzostwo, (1924) Wiera Richter – mistrzostwo, (1925) Wiera Richter – mistrzostwo, (1926) Wiera Richter – mistrzostwo, (1927) Wiera Richter – mistrzostwo.
Mężczyzn (1927) Jerzy Stolarow – mistrzostwo, (1928) Maksymilian Stolarow – mistrzostwo, (1929) Maksymilian Stolarow – mistrzostwo, (1930) Maksymilian Stolarow – wicemistrzostwo, (1931) Maksymilian Stolarow – wicemistrzostwo.
Gra podwójna mężczyzn (1922) Hans Nauels (nie należał do ŁKLT) i Karol Steinert – wicemistrzostwo, (1925) Karol Steinert i Jerzy Stolarow – mistrzostwo, (1926) Jerzy Stolarow i Maksymilian Stolarow – mistrzostwo, (1927) Jerzy Stolarow i Maksymilian Stolarow – mistrzostwo, (1928) Jerzy Stolarow i Maksymilian Stolarow – mistrzostwo, (1929) Jerzy Stolarow i Maksymilian Stolarow – mistrzostwo, (1930) Jerzy Stolarow i Maksymilian Stolarow – mistrzostwo (1931) Jerzy Stolarow i Maksymilian Stolarow – mistrzostwo, (1932) Jerzy Stolarow i Maksymilian Stolarow – wicemistrzostwo.
kobiet (1926) Jadwiga Poradowska (nie należała do ŁKLT) i Wiera Richter – mistrzostwo,
(1927) Ksenia Richter i Wiera Richter – wicemistrzostwo, (1928) Wanda Dubieńska (nie należała do ŁKLT) i Wiera Richter – wicemistrzostwo.
mikst (1921) Wiera Richter i Jerzy Kowalewski (nie należał do ŁKLT) – wicemistrzostwo, (1925) Wiera Richter i Karol Steinert – mistrzostwo, (1926) Jerzy Stolarow i Wiera Richter – mistrzostwo, (1928) Maksymilian Stolarow i Helena de Scarpa (nie należała do ŁKLT) – wicemistrzostwo, (1929) Jerzy Stolarow i Jadwiga Jędrzejowska (nie należała do ŁKLT) – mistrzostwo, (1930) Maksymilian Stolarow i Gertruda Volkmer (nie należała do ŁKLT) – wicemistrzostwo.
Międzynarodowe Mistrzostwa Polski Debel
(1931) Jerzy Stolarow, Maksymilian Stolarow – mistrzostwo polski, (1932) Jerzy Stolarow, Pierre Grandguillot (nie należał do ŁKLT) – mistrzostwo polski.
Przypisy
Kategoria:Polskie kluby tenisowe Kategoria:Nieistniejące polskie kluby sportowe Kategoria:Kluby sportowe w Łodzi