Katharina Henot lub Henoth (ur. 1570 r., zm. 19 maja 1627 r.) – rzekoma czarownica spalona na stosie za czary w Kolonii. Jest jedną z najbardziej znanych niemieckich ofiar polowania na czarownice i najbardziej znanym przypadkiem w Kolonii. Prawdopodobnie pierwsza poczmistrzyni w Niemczech.
Życiorys Była znaną i wpływową obywatelką Kolonii i żoną Heinricha Neudena. Wraz z bratem, Hargerem Henotem (1571–1637), odziedziczyła pocztę po ojcu Jacobie i pracowała jako prawdopodobnie pierwsza kobieta poczmistrzyni w Niemczech. Rywalizowali z dworem cesarskim – hrabia Leonhard II von Taxis chciał stworzyć pocztę centralną.
W latach 1626–1631 w Kolonii odbył się wielki proces czarownic. W 1627 pewna zakonnica w klasztorze w Kolonii została opętana. Plotki wskazywały na Henot, a komisja arcybiskupa w styczniu 1627 aresztowała zarówno ją, jak i jej brata, i oskarżyła ich o spowodowanie kilku śmierci i chorób w klasztorze za pomocą magii. Została uwięziona i odmówiono jej kaucji i ochrony. Henot nie chciała się do niczego przyznać, nawet po tym, jak została ciężko ranna i zachorowała z powodu tortur. Mimo to została uznana winną i skazana na spalenie żywcem na stosie za czary. Jej brat Harger Henot próbował ją uwolnić, interweniując na dworze cesarskim, ale nie udało się. Proces przeciwko niej jest uważany za bezprawny.
Upamiętnienie W 1988 Stowarzyszenie Historii Kobiet w Kolonii złożyło wniosek o zmianę nazwy Henot-Straße na Katharina-Henot-Straße.
W popkulturze Sprawa została opisana w wielu tekstach literackich, na przykład Die Hexe Wolfganga Lohmeyera (po raz pierwszy w Monachium w 1976 r., kilka wydań). Studenci z Kolonii wykorzystali tekst jako bazę do słuchowiska radiowego.
Kolońska grupa Bläck Fööss napisała pieśń w dialekcie kolońskim zatytułowaną Katharina Henot.
Film Die Hexe von Köln (Czarownica z Kolonii) z 1989 (reż. Hagen Müller-Stahl) opowiada o życiu Kathariny Henot i jej brata Hargera.
Rehabilitacja ofiar procesów czarownic w Kolonii W listopadzie 2011 potomkowie Kathariny Henot i innych osób złożyli wniosek do Rady Miasta Kolonii o społeczno-historyczną rehabilitację ofiar procesów czarownic w Kolonii. Wniosek ten został jednogłośnie zatwierdzony przez Komisję ds. Sugestii i Skarg w dniu 13 lutego 2012 i przekazany Radzie Miasta wraz z rekomendacją przy dużym zaangażowaniu mediów. Rada Miasta Kolonii podjęła decyzję o rehabilitacji Henot i 37 innych kobiet, które podobnie jak ona zostały skazane na śmierć.
Bibliografia
Engelbert Goller, Jakob Henot, Rozprawa inauguracyjna, Bonn 1910
Friedrich Wilhelm Siebel, "Die Hexenverfolgung" in Köln, "Juristische Dissertation", Bonn 1959
Irene Franke, Ina Hoener, Hexen. Die Verfolgung von Frauen in Köln, Kölner-Volksblatt-Verlag, Köln 1987; drugie wydanie Ermons, Köln 2000. Gerhard Schormann Der Krieg gegen die Hexen. Das Ausrottungsprogramm des Kurfürste von Kön, "Vandenhoeck und Ruprecht", Göttingen 1991.
Linki zewnętrzne
Literatura o Katharinie Henot w Bibliotece Narodowej Niemiec Film Die Hexe von Köln na YouTube (niem.) Piosenka Katharina Henot zespołu Bläck Fööss na YouTube (niem.)
Przypisy
Kategoria:Ofiary procesów o czary Kategoria:Urodzeni w 1570 Kategoria:Zmarli w 1627 Kategoria:Osoby spalone na stosie