Clyde Austin Stubblefield (ur. 18 kwietnia 1943 r. w Chattanooga, zm. 18 lutego 2017 r. w Madison) – amerykański perkusista, muzyk.
Najbardziej znany ze współpracy z Jamesem Brownem, jego gra do dziś uważana jest za klasyk perkusji w funku. Jego solówki perkusyjne w utworach takich jak „Funky Drummer” czy „Funky President” były często używane jako sample w utworach z gatunku hip-hop.
Dzieciństwo Clyde Stubblefield urodził się 18 kwietnia 1943 roku w Chattanooga, jego rodzicami byli Vena Stubblefield oraz Frank D. Pierwszy raz grę na perkusji zobaczył podczas jednej z parad w mieście i występ tamtego perkusisty zainspirował go, aby samemu rozpocząć naukę gry na tym instrumencie. Pierwsze rytmy grywał sam – najpierw nucił je sobie w głowie, następnie przenosił je na bębny a jego główne otoczenie oraz miejsce, w którym się wychowywał wywarło na nim spory wpływ, który ukształtował brzmienie jego perkusji. Początkowo grywał w lokalnych zespołach, takich jak Blue Shufflers, Inclines oraz Cascades. Na początku lat 60. przeniósł się do Macon w stanie Georgia, gdzie grywał u boku gitarzysty Eddiego Kirklanda oraz odbywał trasy koncertowe z szeroko wtedy znanym Otisem Reddingiem.
Kariera Współpraca z Jamesem Brownem (1965-1970) W 1965 roku obecny w Macon James Brown dostrzegł grającego Stubblefielda i poprosił go o spotkanie, co zaowocowało przyjęciem go do jego zespołu. Przez kolejne sześć lat, zespół miał dwóch perkusistów – Clyde'a Stubblefielda oraz Johna „Jabo” Starksa. Obaj perkusiści na przestrzeni kilku lat grając w zespole Browna, dali podwaliny pod nowoczesne funkowe brzmienia perkusyjne.
Clyde Stubblefield stworzył perkusję pod wiele klasycznych utworów Jamesa Browna, w tym „Cold Sweat”, „There Was a Time”, „I Got the Feelin”, „Say It Loud – I'm Black and I'm Proud”, „Ain't It Funky Now”, „Mother Popcorn”, „Give It Up or Turnit a Loose” czy „Get Up, Get into It, Get Involved”.
Jego solówka perkusyjna w utworze „Funky Drummer” jest jednym z najczęściej wykorzystywanych sampli w historii muzyki, głównie w muzyce hip-hop. Można ją usłyszeć w utworach takich wykonawców jak Public Enemy, Run-DMC, N.W.A, LL Cool J, Beastie Boys, Dr. Dre, Jay-Z, oraz w innych gatunkach, w utworach m.in. George'a Michaela czy Eda Sheerana. Pomimo szerokiego uznania wśród fanów jego muzyki i wykonawców, którzy wykorzystywali fragmenty jego perkusji, nie był często wymieniany jako faktyczny twórca perkusji, przez co nie dostawał zbyt często należytego wynagrodzenia za sukcesu danego utworu, w którym umieszczona była jego gra. W 2009 wystąpił w filmie PBS „Copyright Criminals” dotyczącym aspektów prawnych oraz samplingu w przemyśle muzycznym.
Dalsza kariera Od 1971 roku żył w Madison w stanie Wisconsin. Tam również założył swój zespół The Clyde Stubblefield Band, z którym przez ponad dwadzieścia lat grywał w poniedziałkowe wieczory w centrum miasta. W 2011 roku zrezygnował z występów, przekazując zespół w ręce swojego siostrzeńca Breta Stubblefielda.
Przez swój okres życia w Madison pracował z wieloma artystami z tegoż miasta, takimi jak Steve Skaggs, Luther Allison, Cris Plata, Randy Sabien, trio Common Faces oraz grupą NEO. Ponadto nagrywał z byłymi członkami grupy Jamesa Browna, takimi jak Bootsy Collins, Maceo Parker oraz „Jabo” Starks. Jako grupa, w 1999 roku wydali album „Bring the Funk on Down”.
Pierwszy solowy album Stubblefielda zatytułowany „The Revenge of the Funky Drummer” został wydany w 1997, którego produkcją zajął się Richard Mazda. W 2002 roku wydał album „The Original Funky Drummer Breakbeat Album” zawierający 26 utworów, w których zawarta była wyłącznie perkusja. Rok później wydał album „The Original” za którego produkcję odpowiadał Leo Sidran.
Razem z Johnem Starksem jako grupa Funkmasters wydali dwa albumy – w 2001 roku „Find the Groove” oraz w 2006 „Come Get Summa This”. W 2007 roku, duet dołączył do koncertu Bootsy'ego Collinsa w Kentucky zorganizowanym ku pamięci Jamesa Browna. Obydwaj byli perkusistami na albumie byłego członka zespołu Jamesa Browna, Freda Wesleya na jego albumie „Funk for Your Ass” wydanym w 2008 roku.
W 2009 roku Clyde Stubblefield musiał pilnie przejść transplantację nerki. Muzycy w Madison zorganizowali zbiórkę pieniędzy, z której dochód przekazali Stubblefieldowi na dalsze leczenie. Jego żona, Jody Hannon, była najważniejszą mu wtedy osobą, odpowiadającą za dalsze leczenie.
W 2015 roku został uruchomiony fundusz dający stypendia uczniom kształtującym się muzycznie, który został nazwany jego nazwiskiem.
Śmierć Clyde Stubblefield zmarł 18 lutego 2017 r. w Madison w wyniku niewydolności nerek. W 2000 roku pokonał raka i od tamtego momentu, borykał się z chorobą nerek. Pozostawił żonę, Jody Hannon.
Dyskografia Solo The Revenge of the Funky Drummer (1997) Find the Groove (2001) The Original Funky Drummer Breakbeat Album (2002) The Original (2003) Come Get Summa This (2006)
Współprace Fred Wesley Funk for Your Ass (2008)
The J.B.'s Bring the Funk on Down (1999)
Ben Sidran Don't Let Go (1974)
Garbage
Garbage (1995)
James Brown (wybrane) Cold Sweat (1967) It's a Mother (1969) Say It Loud – I'm Black and I'm Proud (1969)
Przypisy
Kategoria:Ludzie związani z Chattanoogą Kategoria:Amerykańscy muzycy sesyjni Kategoria:Urodzeni w 1943 Kategoria:Zmarli w 2017