Six to brytyjski musical z książką, muzyką i tekstami autorstwa Toby’ego Marlowa i Lucy Moss. Musical ten jest współczesną opowieścią o życiu sześciu żon Henryka VIII przedstawioną jako koncert pop, w którym żony, śpiewając na zmianę, opowiadają swoją historię, aby pokazać, która z nich cierpiała najwięcej z powodu Henryka. Żona, która została skrzywdzona najbardziej, miała zostać liderką grupy.
Musical został po raz pierwszy wystawiony przez studentów Uniwersytetu Cambridge na festiwalu Fringe w Edynburgu w 2017 roku. Od tego momentu doczekał się profesjonalnych adaptacji nie tylko na West Endzie i Broadwayu, lecz także na całym świecie.
Fabuła Sześć Królowych przedstawia swoją historię, występując na koncercie pop i uświadamia publiczność, że pozycja głównej wokalistki zespołu będzie nagrodą dla tej, która według nich miała najgorsze doświadczenia z ich wspólnym mężem, Henrykiem VIII („Ex-Wives”). Katarzyna Aragońska opowiada, jak Henryk chciał unieważnić ich małżeństwo i – mimo jej wierności – umieścić ją w klasztorze, by związać się z Anne Boleyn („No way”). Z kolei Anne kpi z Katarzyny, że Henryk pragnął ją zamiast niej. Potem skarży się na jego niewierność i wzbudza w nim zazdrość, flirtując z innymi mężczyznami. W zamian za to ścięto jej głowę („Don’t Lose Ur Head”). Jane Seymour oznajmia, że nadeszła jej kolej, aby wziąć udział w konkursie, ale jest wyśmiewana za to, że zbyt łatwo biegło jej życie z Henrym. Jednakże przyznając, że może była jedyną osobą, którą Henry naprawdę kochał, Jane twierdzi, że jego miłość była uwarunkowana tym, że Jane urodziła mu męskiego potomka i trwała przy nim, mimo że znała jego liczne wady („Heart of Stone”).
Motywy kobiecego piękna poruszany jest w pracowni malarskiej Hansa Holbeina, gdzie królowe parodiują aplikację randkową, przedstawiając królowi trzy kobiety, które może poślubić („Haus of Holbein”). Choć początkowo Henry wybiera Annę z Kleve, wkrótce ją odrzuca i unieważnia małżeństwo, widząc jej brak podobieństwa do portretu. Anna demonstracyjnie uskarża się na życie we wspaniałym pałacu w Richmond, ogromną fortunę i na brak mężczyzny, który mówiłby jej, co ma robić, ale na koniec przechwala się tym („Get Down”). Królowe kwestionują jej zachowanie, więc Anna postanawia zrezygnować z konkursu na rzecz powrotu do swojego wystawnego stylu życia. Następnie królowe poniżają Katarzynę Howard za to, że jest „najmniej istotną Katarzyną”, ale w odwecie wspomina ona wady powodów zwycięstwa innych królowych. Następnie opowiada o swojej romantycznej historii, mając wielu zalotników już jako dziecko, i początkowo rozkoszuje się swoją atrakcyjnością; jednak wkrótce ujawnia emocjonalną traumę i nadużycia, z którymi miała do czynienia w każdym z tych związków („All You Wanna Do”).
Podczas gdy królowe nadal kłócą się o to, która z nich jest prawdziwą zwyciężczynią, Catherine Parr kwestionuje sens konkursu, który definiuje je przez ich związek z Henrym, a nie jako jednostki. Królowe jednak nie słuchają i nadal się kłócą. Sfrustrowana Parr opowiada o jej rozstaniu z kochankiem, Sir Thomasie Seymour, i zaaranżowaniu małżeństwa z Henrykiem, ale zamiast rozpaczać nad tym, przyznaje, że jej osiągnięcia są niezależne od Henryka („I Don’t Need Your Love”). Pozostałe królowe, zdając sobie sprawę, że zostały ograbione ze swojej indywidualności, porzucają rywalizację i deklarują, że nie potrzebują miłości Henry’ego, aby czuć się spełnionymi osobami. Wykorzystują pozostałe chwile na scenie, aby przepisać swoje historie, śpiewając razem jako grupa, a nie jako artyści solo, i pisząc własne „długo i szczęśliwie” („Six”). W tej piosence kobiety opowiadają, jak potoczyłaby się ich historia, gdyby Henry nigdy nie był w to zaangażowany.
Utwory muzyczne „Ex-Wives” – Zespół „Ex-Wives (Reprise)” – ZespółNieuwzględnione w nagraniu studyjnym „But there’s only one you need to hear from tonight...” – Katarzyna AragońskaZawarte w Broadway Cast Recording. „No Way” – Katarzyna Aragońska i Zespół „The One You’ve Been Waiting For” – zespół bez Anne Boleyn „Don’t Lose Ur Head” – Anne Boleyn i Zespół „Heart of Stone” – Jane Seymour i Zespół „Now, seeing as Henry was running out of women to marry in England...” – Anna z Kleve „Haus of Holbein” – Zespół „Haus of Holbein (Playoff)” – Zespół „So, I guess you alright know what happened next...” – Anna z Kleve „Get Down” – Anna z Kleve i Zespół „All You Wanna Do” – Katherine Howard i Zespół „I Don’t Need Your Love” – Catherine Parr i Zespół „I Don’t Need Your Love (remiks)” – Catherine Parr i ZespółZawarte jako część „I Don’t Need Your Love” w nagraniu obsady studyjnej. „Six” – Zespół „The MegaSIX” – Zespół „Playout” – Zespół
„Haus of Holbein (Playoff)” nie znalazł się na Broadway Cast Recording.
Proces tworzenia Toby Marlow został wybrany przez Cambridge University Musical Theatre Society pod koniec 2016 roku do napisania nowego musicalu, który miał zostać przedstawiony na festiwalu Fringe w Edynburgu w lecie następnego roku. Pomysł na musical Six zrodził się w głowie Marlowa podczas jego ostatniego roku studiów na Uniwersytecie w Cambridge. Początkowa koncepcja koncertu sześciu żon pojawiła się podczas zajęć z poezji, a Marlow postanowił zaangażować w to przedsięwzięcie swoją przyjaciółkę Lucy Moss. Pomimo wątpliwości para napisała część programu podczas nauki do egzaminów końcowych. Marlow szukał potrzebnych informacji, czytając Sześć żon Henryka VIII, której autorką jest Antonia Fraser, a Moss oglądała serial dokumentalny Sześć żon Lucy Worsley. Podczas swojej pierwszej wspólnej sesji pisarskiej obejrzeli koncert Beyoncé z 2011 roku i występ opowiadający historię, Live at Roseland: Elements of 4. W przeciągu kolejnych 10 dni Marlow i Moss stworzyli fundament pod spektakl.
Scenarzyści wzorowali swoje postacie na różnych znanych gwiazdach muzyki pop:
Katarzyna Aragońska jest wzorowana na mieszance Beyoncé z czasów, gdy stworzyła swój hit Lemonade, Jennifer Lopez i Jennifer Hudson. Ponadto jej solówka „No Way” zawiera elementy zawiera fragmenty autentycznego przemówienia Katarzyny w Blackfriars. W postaci Anne Boleyn widoczna jest inspiracja Avril Lavigne, Kate Nash, Miley Cyrus i Lily Allen. Aktorka odgrywająca rolę Boleyn nosi koki, jednoznacznie kojarzone z Miley Cyrus. Strój Boleyn ma także zielony, co nawiązuje do pieśni „Greensleeves”. Zgodnie z legendą została ona skomponowana przez Henryka VIII dla Anny. Twórcy Marlow i Moss zadbali, aby motyw muzyczny „Greensleeves” był stale obecny w musicalu. Dodatkowo Anne Boleyn nosi choker, symbolizujący sposób jej śmierci – „ścięcie głowy”. Postać Jane Seymour jest wzorowana na wokalistkach popowych takich jak Adele, Sia, Rihanna i Celine Dion. Natomiast jej kostium to czarno-biały gorset nawiązujący do domów z muru pruskiego. Anna z Kleve naśladuje Nicki Minaj, „Feeling Myself” Beyoncé, „Royals” Lorde oraz „Fancy” w wykonaniu Iggy Azalei i Charli XCX. Historia Katarzyna Howard została zaadaptowana do współczesnych czasów, dzięki jej podobieństwu do młodych gwiazd muzyki pop, jak Britney Spears i Ariana Grande. Podobnie jak w kostiumie Anny Boleyn, również w kostiumie Howard pojawia się choker, który ma symbolizować sposób jej śmierci. Tworząc postać Catherine Parr, autorzy czerpali inspirację z twórczości Alicii Keys i Emeli Sandé.
Marlow i Moss ubolewali nad brakiem zróżnicowania płci w branży teatralnej, co skłoniło ich do skupienia się na tematach queer podczas tworzenia spektaklu. Chcieli, aby obsada była głównie kobieca lub niebinarna, a sama historia zawierała queerowe narracje w przestrzeni, która normalnie tego nie robi.
Produkcje Edinburg Fringe Światowa premiera Six odbyła się na festiwalu Fringe w Edynburgu w 2017 roku, wystawiony przez Cambridge University Musical Theatre Society. Choć produkcja nie zdobyła żadnych głównych nagród, została dobrze przyjęta i wyprzedana na festiwalu. Jej popularność doprowadziła do tego, że następnego lata Six zostało zaproszone z powrotem do Edinburgh Fringe, tym razem w jednym z większych miejsc festiwalu.
Profesjonalny debiut i trasa po Wielkiej Brytanii (2018) Produkcja w Edynburgu i późniejszy pokaz w Cambridge przykuły uwagę producentów Kenny Wax i Global Musicals. Widowisko, debiutujące 18 grudnia 2017 roku, było początkowo zarezerwowane na cztery spektakle w Arts Theatre na londyńskim West Endzielecz zostało ostatecznie zwiększona do sześciu przedstawień. Nagranie studyjne zostało wydane 13 września 2018 roku z oryginalną obsadą Arts Theatre.
Szóstka rozpoczęła swoje pierwsze objazdowe tournée po Wielkiej Brytanii 11 lipca w Norwich Playhouse z udziałem nowych i dawnych członków obsady z oryginalnej produkcji Arts Theatre. Wrócił na Edinburgh Fringe 1 sierpnia 2018 roku. Spektakl powrócił na Fringe w Edynburgu 1 sierpnia 2018 r. Produkcja na krótko została przywrócona do Londynu do Arts Theatre, gdzie została wystawiona 30 sierpnia 2018 r., a następnie zamknięta 14 października. Następnie kontynuowała swoje tournée po Wielkiej Brytanii. Trasa po Wielkiej Brytanii zakończyła się 30 grudnia 2018 r. w Glasgow.
West End (2019–obecnie) mały|250x250px|Branding widziany w Lyric Theatre w Londynie w 2020 roku. Musical został ponownie otwarty na 16-tygodni w Teatrze Artystycznym 17 stycznia 2019 roku. Wyreżyserowany przez Lucy Moss i Jamie Armitage z choreografią Carrie-Anne Ingrouille, scenografią Emmy Bailey i nadzorem muzycznym Joe Beightona cykl miał zostać przedłużony do stycznia 2021 r. Jednak z powodu pandemii COVID-19 produkcja została wstrzymana od marca 2020 r.
To widowisko stało się jednym z pierwszych, które ponownie otwarto na West Endzie. Zostało ponownie otwarte na krótko w Lyric Theatre 5 grudnia 2020 r. z planami powrotu do Arts Theatre następnego roku. Ze względu na trwającą pandemię widzowie musieli zachować dystans społeczny, posiadać maseczkę ochronną, zmierzyć temperaturę ciała a sala widowiskowa mogła pomieścić do 50% widowni. W połowie grudnia ponownie wymagane było zamknięcie wszystkich londyńskich teatrów. Program został otwarty po raz drugi w Lyric w dniu 21 maja 2021 r., z zachowaniem powyższych środków bezpieczeństwa. Obecność na deskach Lyric Theatre zakończyła w dniu 29 sierpnia 2021 roku i ponownie została otwarta w pobliskim Teatrze Vaudeville w dniu 29 września.
Trasa po Ameryce Północnej (2019) Six miało swoją premierę w Ameryce Północnej w Chicago Shakespeare Theatre (CST) w maju 2019 r. Premiera w Chicago została wyprodukowana przez londyńskich producentów Six z udziałem producenta z Broadwayu, Kevina McColluma. Według Chrisa Jonesa, produkcja w Chicago była prawdopodobnie próbą na Broadwayu. Spektakl pobił rekordy kasowe w CST, a jego wystawienie w teatrach zostało ostatecznie przedłużone i rezerwacja na Broadwayu została przesunięta do 2020 roku. Pod koniec sierpnia musical został wystawiony w American Repertory Theater w Cambridge w stanie Massachusetts, a w listopadzie miał swoją kanadyjską premierę w Edmonton’s Citadel Theatre, po czym 22 grudnia 2019 r. zakończy trasę w Ordway Center dla Performing Arts w St. Paul w stanie Minnesota, przed swoim debiutem na Broadwayu.
Trasa po Norwegii (2019–obecnie) 6 sierpnia 2019 roku amerykańska firma Norwegian Cruise Line ogłosiła, że podczas rejsu na trzech z ich statków wycieczkowych będzie można obejrzeć musical Six.Po raz pierwszy można było podziwiać musical we wrześniu 2019 r. na pokładzie statku Norwegian Bliss, natomiast po raz drugi, w listopadzie 2019 r, na Norwegian Breakaway. Pasażerowie trzeciego stattkuTrzecia produkcja miała rozpocząć się na Norwegian Breakaway w kwietniu 2020 r. Produkcje zostały wstrzymane w marcu 2020 r. z powodu pandemii COVID-19. Produkcja Norwegian Breakaway i Norwegian Bliss została wznowiona odpowiednio we wrześniu 2021 r. i październiku 2021 r.