Ali Këlcyra vel Ali Klissura (ur. 28 maja 1891 w Këlcyrë zm. 24 września 1963 w Rzymie) – albański polityk i prawnik, działacz organizacji Balli Kombëtar.
Życiorys W 1919 roku uzyskał doktorat z prawa na Uniwersytecie Rzymskim.
W 1920 roku wziął udział w Kongresie w Lushnji i dołączył do albańskich sił zbrojnych, gdzie walczył przeciwko włoskim siłom w bitwie o Wlorę. Deklarował się jako zwolennik Fana Nolego i zagorzale krytykował politykę Ahmeda Zogu.
Gdy w grudniu 1924 Fan Noli został pozbawiony funkcji premiera Albanii, Ali Këlcyra wyemigrował do Paryża. Następnego roku wziął udział w Bukareszcie w spotkaniu Albańczyków przeciwnych władzy Zoga, następnie był jednym z zarządców organizacji Bashkimi Kombëtar, która pracowała nad zbrojnym buntem przeciwko albańskiej władzy. Został zaocznie skazany na karę śmierci, jednak w 1935 zezwolono mu na powrót do Albanii.
We wrześniu 1935 roku był aresztowany za związek z antyrządowym buntem w Fierze, chociaż nie miał z nim żadnego powiązania. Dzięki wstawiennictwu swojego brata, został zwolniony z więzienia i uzyskał zgodę na opuszczenie Albanii.
W 1938 roku został głównym przewodniczącym organizacji Bashkimi Kombëtar, którą kierował z francuskiej miejscowości Grenoble; organizacja była wspierana przez włoskie władze. Këlcyra uważał, że interwencja Włoch jest potrzebna do obalenia władzy Zoga oraz pomoc w rozwoju społeczno-gospodarczym Albanii za osadzenie króla Włoch Wiktora Emanuela III na albańskim tronie. Ponieważ Włochy zdegradowały Albanię do statusu protektoratu, Këlcyra będąc niezadowolony z włoskiej polityki wobec Albanii, wstąpił do Balli Kombëtar.
Według komunistycznej historiografii, 15 marca 1943 roku Këlcyra podpisał w Tiranie tajne porozumienie z włoskim generałem porucznikiem Renzo Dalmazzo, na mocy którego postanowiono, że balliści nie będą atakować włoskich wojsk. Mimo to już pod koniec marca tego roku doszło w okolicach Korczy do zaciekłych walk między ballistami a wojskami włoskimi.
Ze względu na postępy komunistycznych partyzantów, 21 września 1944 roku wziął udział w spotkaniu antykomunistycznych polityków, na którym bezskutecznie planowano utworzenie narodowego rządu kierowanego przez Midhata Frashëriego. W następnym miesiącu opuścił Albanię i wyruszył ze Szkodry statkiem rybackim do kontrolowanego przez Aliantów włoskiego miasta Brindisi. Këlcyra został uznany przez brytyjskie władze za kolaboranta, przez co był internowany w Barletcie, a uwolniony 6 września 1945 roku dzięki wstawiennictwu brytyjskich dyplomatów.
Po II wojnie światowej pełnił funkcję sekretarza albańskiej emigracyjnej organizacji Bashkimi Kombëtar. Osiadł w Rzymie, gdzie pracował jako publicysta i był współpracownikiem albańskojęzycznego programu Radia Wolna Europa. W 1953 roku został zarządzającym tej rozgłośni. Zmarł 24 września 1963 w Rzymie, jego prochy znajdują się na cmentarzu znajdującego się obok piramidy Cestiusza.
Życie prywatne Był szwagrem Eqrema Vlory.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1963 Kategoria:Działacze Balli Kombëtar Kategoria:Albańscy prawnicy Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Rzymie Kategoria:Albańscy wojskowi Kategoria:Ludzie związani z Wlorą Kategoria:Ludzie związani z Grenoble Kategoria:Ludzie związani z Rzymem Kategoria:Osoby skazane na karę śmierci w Albanii Kategoria:Internowani we Włoszech