Rajd Salgó, oryg. Salgó Rallye – rajd samochodowy, odbywający się na Węgrzech w ramach mistrzostw kraju. W przeszłości organizowany jako Salgó-Kupa Rallye i Mogürt-Salgó Rallye. W latach 1984–1989 był ponadto eliminacją Pucharu Pokoju i Przyjaźni, a w latach 2009–2010 – mistrzostw Słowacji.
Historia Historia rajdu sięga nocnej jazdy konkursowej z 1974 roku między Salgótarjánem i Egerem. Tę imprezę wygrał Attila Csáki w Ładzie 1200. Pierwszy oficjalny rajd odbył się rok później pod nazwą Salgó Kupa i był organizowany przez wydział komitatu Nógrád Węgierskiego Klubu Samochodowego. Zawody obejmowały m.in. próbę slalomową na Placu Republiki. Zwycięzcą została załoga Schaffer/Császár. W latach 1976–1977 roku dystans rajdu obejmował 270 kilometrów, a zwycięzcą startujących był József Holecz. Ponadto w 1977 roku po raz pierwszy prowadzono klasyfikację drużynową, którą wówczas wygrał Spartacus Budapeszt. Rok później zmieniono trasę i wprowadzono próbę umiejętności w sobotę.
Rosnące zainteresowanie rajdem z liczbą przekraczającą 120 załóg spowodowało wcielenie rundy do kalendarza mistrzostw Węgier od 1979 roku, przy czym zawody odbywały się wówczas jedynie w klasie turystycznej. Rajd wyróżniał się trudną trasą, dobrą organizacją i zainteresowaniem publiczności. Zwyciężył wówczas Antal Kanyik w Ładzie. W 1980 roku rajd otrzymał najwyższą klasę organizacyjną na Węgrzech i ściągnął czołowych zawodników z Attilą Ferjánczem, który w Renault 5 został zwycięzcą. W 1981 roku po raz pierwszy zorganizowano etap nocny, a sam rajd kończył sezon mistrzowski. W 1982 rajd ponownie zamykał sezon, a pod nieobecność Ferjáncza wygrał Zoltán Barka. W 1983 roku po raz ostatni rajd nie odbył się wiosną.
Od 1984 roku rajd wspierało przedsiębiorstwo Mogürt. Zaowocowało to zmianą nazwy na Mogürt-Salgó Rallye, a także wcieleniem rundy do kalendarza Pucharu Pokoju i Przyjaźni. W efekcie tego w rajdzie poza Węgrami uczestniczyli Sowieci, Czechosłowacy, Niemcy wschodni i Polacy. Ferjáncz nie uczestniczył w rajdzie, a zwycięzcą został Joel Tammeka w Ładzie VFTS. W 1985 roku zwycięzcą rajdu został Attila Ferjáncz, jednak z uwagi na start niesocjalistycznym samochodem nie wygrał klasyfikacji Pucharu Pokoju i Przyjaźni – w tej triumfował Marian Bublewicz. Z kolei w 1986 roku wygrał Eugenijus Tumalevičius. W 1987 roku zwyciężyła fabryczna załoga Škody, Pavel Sibera/Petr Gross, a w latach 1988–1989 triumfował Fin Risto Buri.
Po rozwiązaniu Pucharu Pokoju i Przyjaźni rajd był organizowany jedynie jako eliminacja mistrzostw Węgier. W 1990 roku na trasy rajdu po pięcioletniej przerwie wrócił Attila Ferjáncz, który został zwycięzcą. Rok później wygrał László Ranga, a tamta eliminacja wygrała konkurs na rajd roku, organizowany przez Węgierskie Stowarzyszenie Motoryzacji i Sportów Motorowych. W 1992 roku wygrał János Tóth, a w latach 1993–1994 ponownie Ranga. W roku 1995 Mogürt zaprzestał sponsorowania imprezy, a nowym sponsorem został MOL. W tej edycji na odcinku Kányás kierowca Łady stracił panowanie nad pojazdem i wjechał w grupę kibiców, w wyniku czego życie straciła dziewiętnastolatka, a dwie osoby doznały urazu rdzenia kręgowego. Rajd zwyciężył Tibor Érdi. W latach 1996–1997 ponownie wygrywał Tóth; głównym sponsorem edycji z 1997 roku w miejsce MOL został koncern Schering-Plough. Z przyczyn finansowych rajd nie odbył się w 1998 roku, a edycja z 1999 roku odznaczała się kiepską pogodą i nieodpowiedzialnymi kibicami. Grupa kibiców zaatakowała bufet, podczas gdy inny kibic w czasie mgły wybiegł tuż przed samochód Jánosa Tótha, powodując jego wypadek. Z kolei na odcinku Nagykeresztúr-Sámsonháza zostało potrąconych sześciu widzów; zwyciężył Ferenc Kiss. Kolejna edycja, sponsorowana przez Valvoline, odbyła się w 2003 roku, a wygrał ją Balázs Benik.
Rajd powrócił w latach 2009–2010 jako runda mistrzostw Węgier i mistrzostw Słowacji. W klasyfikacji generalnej wygrali wówczas odpowiednio Norbert Herczig i György Aschenbrenner, a w mistrzostwach Słowacji – Csaba Spitzmüller i Grzegorz Grzyb. W 2016 roku zorganizowano krótki rajd poza mistrzostwami Węgier. W roku 2021 Salgó Rallye wrócił do kalendarza mistrzostw kraju.
Zwycięzcy Rok Kierowca Pilot Samochód Zespół 1975 Schaffer Attila Császár NSU Spartacus Budapest 1976 József Holecz Tibor Tajti 1977 József Holecz József Paluch Łada 1978 Gyenes Nádas Spartacus Budapest 1979 Antal Kanyik Mihály Dudás Łada 21011 1980 Attila Ferjáncz János Tandari Renault 5 Alpine VOLÁN SC Budapest 1981 János Hideg Zoltán Kecskeméti Łada 21011 Kaposvári Közlekedési SE 1982 Zoltán Barka József Horváth BMW 2002 Külker SC 1983 János Hideg Zoltán Kecskeméti Łada 21011 Kaposvári Közlekedési SE 1984 Joel Tammeka Ants Kulgevee Łada 2105 VFTS 1985 Attila Ferjáncz János Tandari Renault 5 Turbo 1986 Eugenijus Tumalevičius Pranas Videika Łada 2105 VFTS 1987 Pavel Sibera Petr Gross Škoda 130 LR AZNP Škoda Mladá Boleslav 1988 Risto Buri Jyrki Stenroos Audi Coupé Quattro 1989 Risto Buri Jyrki Stenroos Lancia Delta HF 4WD 1990 Attila Ferjáncz János Tandari Lancia Delta Integrale 1991 László Ranga Ernő Büki Lancia Delta Integrale 1992 János Tóth Ferenc Gergely Toyota Celica GT-4 Waltham Autosport 1993 László Ranga Ernő Büki Lancia Delta HF Integrale 1994 László Ranga Ernő Büki Lancia Delta Integrale 16V 1995 Tibor Érdi István Varga Mazda 323 GT-R 1996 János Tóth Ferenc Gergely Toyota Celica GT-Four Aral Rallye Team 1997 János Tóth Ferenc Gergely Toyota Celica GT-Four Aral Rallye Team 1999 Ferenc Kiss Ernő Büki Subaru Impreza S5 WRC '98 Mol Rallye Team 2003 Balázs Benik Pál Somogyi Ford Focus WRC '02 OMV Best Racing Team 2009 Norbert Herczig László Baranyai Subaru Impreza S11 WRC '05 Subaru Rally Team Hungary 2010 György Aschenbrenner Zsuzsa Pikó Mitsubishi Lancer Evo IX Asi Rally Club 2016 Mihály Matics Viktória Zejda Mitsubishi Lancer Evo IX Red Ribbon Kft. 2021 Miklós Csomós Attila Nagy Škoda Fabia R5 Borsod Talent MSE 2022 Mads Østberg Patrik Barth Citroën C3 Rally2 Citroën Rally Team Hungary
Przypisy
*