Kamienica przy ulicy Szajnochy 11 – zabytkowa kamienica znajdująca się przy ulicy Karola Szajnochy 11 oraz ul. Kazimierza Wielkiego we Wrocławiu.
Historia i architektura kamienicy thumb|left|200px|Elewacja południowa widoczna od ulicy Kazimierza Wielkiego Kamienica zajmuje działkę między ulicą Szajnochy a ul. Kazimierza Wielkiego. Obecna forma architektoniczna fasady została nadana w 1890 roku przez mistrza murarskiego Adolfa Kasnera na zlecenie kupca i właściciela posesji A. Gräbscha. Przebudowana dotychczas klasycystycznej kamienicy nadała jej nowe formy miejskiego pałacu, 3-skrzydłowego z wewnętrznym dziedzińcem o dwóch elewacjach o cechach eklektycznych z przewagą neorenesansu francuskiego. Kamienica od strony ulicy Szajnochy jest pięciokondygnacyjna, sześcioosiowa. Od lewej strony dwie osie obejmuje pseudoryzalit będący tłem dla dwukondygnacyjnego wykuszu zawieszonego na wysokości trzeciej i czwartej kondygnacji. W drugiej osi od lewej strony umieszczone jest wejście do budynku; w skrajnej prawej osi znajduje się brama wjazdowa, pierwotnie przejazdowa. Całość nakryta jest pulpitowym dachem.
Od ulicy Kazimierza Wielkiego elewacja jest trzyosiowa, trzykondygnacyjna z wysokim dachem kalenicowym. W centralnej osi na wysokości trzeciej kondygnacji znajduje się jednokodnygnacyjny wykusz. W części parterowej zaplanowano pierwotnie magazyny oraz biuro. W drugim trakcie znajduje się klatka schodowa prowadząca do mieszkań na wyższe kondygnacje.
Po 1945 roku W 2009 roku kamienica została wyremontowana wg projektu Stefana Zalewskiego. Zachowano historyczny wystrój kamienicy wraz z dekoracjami sztukatorskimi sufitów i żeliwnymi kolumienkami.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Zabytkowe kamienice przy ulicy Szajnochy we Wrocławiu #11