Ministerstwo Przemysłu Chemicznego i Lekkiego – polskie ministerstwo istniejące w latach 1981–1987, powołane z zadaniem działania w obszarze gospodarczym związanym z produktami chemicznymi i bawełnianymi. Minister był członkiem Rady Ministrów.

Powołanie urzędu Na podstawie ustawy z 1981 r. o utworzeniu urzędu Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego powołano nowy urząd, poprzez zniesienie urzędu Ministerstwa Przemysłu Chemicznego oraz urzędu Ministerstwa Przemysłu LekkiegoUstawa z dnia 3 lipca 1981 r. o utworzeniu urzędu Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego. .

Ministrowie Jan Knapik (1981–1982) Edward Grzywa (1982–1987)

Zakres działania urzędu Do zakresu działania Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego należały sprawy: wydobywania i przetwarzania surowców chemicznych, przemysłu rafineryjnego, petrochemicznego, organicznego, nieorganicznego, chemii gospodarczej i kosmetyków, tworzyw sztucznych, włókien sztucznych, farmaceutycznego, gumowego, włókienniczego, odzieżowego, skórzanego, obuwniczego, szklarskiego, ceramiki szlachetnej i sprzętu sportowego.

Zadaniem Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego było nadawanie kierunku działania gałęziom gospodarki stosownie do potrzeb społecznych i gospodarczych, zgodnie z polityką Państwa.

Minister Przemysłu Chemicznego i Lekkiego zadanie to realizował w szczególności poprzez prognozowanie, programowanie i koordynowanie rozwoju tych gałęzi gospodarki, dokonywanie kompleksowej analizy i oceny działalności przedsiębiorstw i innych podległych jednostek organizacyjnych, koordynowanie ich działalności, współdziałanie w kształtowaniu systemów ekonomicznych przedsiębiorstw i innych podległych jednostek organizacyjnych, prowadzenie polityki kadrowej oraz udzielanie pomocy w szkoleniu kadr tych przedsiębiorstw i jednostek.

Szczegółowy zakres działania Na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z 1982 r. do zakresu działania Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego należały sprawyRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 maja 1982 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego. : przemysłu chemicznego, a w szczególności przemysłu kopalnictwa surowców chemicznych, łącznie z kopalnictwem siarki, nieorganicznego, nawozów sztucznych i chemicznych składników mieszanek paszowych, organicznego, petrochemicznego, tworzyw sztucznych, w tym kauczuków syntetycznych, włókien chemicznych, chemicznych środków pomocniczych dla przemysłu, farb i lakierów, chemii gospodarczej i perfumeryjno-kosmetycznego, środków i wyrobów chemicznych do różnych celów, w tym środków ochrony roślin, farmaceutycznego, wyrobów z tworzyw sztucznych, wyrobów gumowych, gazów technicznych i odczynników chemicznych, przemysłu rafineryjnego, transportu rurociągowego i gospodarowania własnym kolejowym taborem cysternowym oraz innymi specjalistycznymi środkami transportu, przemysłu włókienniczego, a w szczególności przemysłu bawełnianego, wełnianego, włókien łykowych, jedwabniczego, tkanin dekoracyjnych, pasmanteryjnego, dziewiarsko-pończoszniczego, filcowego i tkanin technicznych, wyrobów nietkanych (produkcji włóknin i przędzin), tkanin specjalnych i opakowań włókienniczych, przemysłu odzieżowego, przemysłu skórzanego, a w szczególności przemysłu garbarskiego łącznie z białoskórnictwem, obuwniczego, futrzarskiego i skórzano-odzieżowego, przemysłu sprzętu sportowego, przemysłu szklarskiego, a w szczególności przemysłu szkła technicznego, budowlanego, gospodarczego i opakowań szklanych, przemysłu ceramiki szlachetnej, a w szczególności przemysłu porcelanowego i porcelitowego, kamionkowego i fajansowego, wtórnego i specjalistycznego przetwórstwa surowców drzewnych, a w szczególności przemysłu celulozowo-papierniczego i przemysłu meblarskiego, projektowania, remontów i modernizacji obiektów i konstrukcji oraz wytwarzania aparatury, specjalnych maszyn i urządzeń, osprzętu i galanterii dla przemysłów wymienionych w pkt 1-10.

Minister Przemysłu Chemicznego i Lekkiego uczestniczył w określaniu kierunków rozwoju i polityki Państwa w zakresie swojego działania i ponosił odpowiedzialność za realizację tej polityki.

Do zadań Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego należały w szczególności: sporządzanie analizy procesów gospodarczych w zakresie działania Ministra oraz opracowywanie programów rozwojowych i studiów długofalowych, współudział w opracowywaniu projektów narodowych planów społeczno-gospodarczych, a także innych planów centralnych, ocena ekonomicznej i społecznej efektywności w nadzorowanych przedsiębiorstwach i branżach oraz podejmowanie działań zmierzających do zwiększenia tej efektywności, współudział w kształtowaniu i doskonaleniu systemów ekonomiczno-finansowych służących do sterowania działalnością nadzorowanych przedsiębiorstw i prawidłowych powiązań kooperacyjnych, tworzenie warunków do doskonalenia organizacji zarządzania i funkcjonowania przedsiębiorstw oraz innych nadzorowanych jednostek organizacyjnych, inicjowanie i tworzenie warunków do prowadzenia prac naukowo-badawczych i wdrożeniowych związanych z realizacją zadań produkcyjnych, współudział w opracowywaniu założeń polityki technicznej i naukowo-badawczej w dziedzinach objętych zakresem działania Ministra, ocena wykorzystania nabytych licencji oraz inicjowanie i podejmowanie działań zmierzających do racjonalnego wykorzystania zakupionych licencji, prowadzenie długofalowych studiów dotyczących współpracy i wymiany gospodarczej z zagranicą, zwłaszcza w ramach Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej, organizowanie współdziałania oraz realizacji polityki Państwa w tym zakresie, prowadzenie prac bilansowych na potrzeby koordynacji rozwoju poszczególnych dziedzin objętych zakresem działania Ministra, w powiązaniu z całością gospodarki narodowej, współdziałanie w tworzeniu warunków do ochrony środowiska naturalnego przed ujemnymi skutkami działalności gospodarczej zakładów przemysłu chemicznego i lekkiego, zapewnianie likwidacji zagrożeń substancjami toksycznymi i niebezpiecznymi zaistniałych w wyniku awarii na terenie kraju, opracowanie i przedstawianie propozycji legislacyjnych w uzgodnieniu z zainteresowanymi organami, ustalanie kierunków polityki kadrowej i jej prowadzenie oraz doskonalenie systemu ocen kadry kierowniczej, sprawowanie nadzoru nad centralami obrotu towarowego, sprawowanie nadzoru nad działalnością przedsiębiorstw i innych jednostek organizacyjnych w zakresie i trybie określonym w odrębnych przepisach.

Zniesienie urzędu Na podstawie ustawy z 1987 r. o zmianach w zakresie działania niektórych naczelnych i centralnych organów administracji państwowej zniesiono urząd Ministra Przemysłu Chemicznego i LekkiegoUstawa z dnia 23 października 1987 r. o zmianach w zakresie działania niektórych naczelnych i centralnych organów administracji państwowej. .

Przypisy

Kategoria:Ministerstwa PRL