Alfred Grotte (ur. 12 stycznia 1872 w Pradze, zm. 17 czerwca 1943 w Theresienstadt) – czeski profesor, historyk, konserwator, architekt żydowskiego pochodzenia.
Życiorys Urodził się w żydowskiej rodzinie kantora Moritza i Berty Mayer. Od 1887 roku mieszkał w Wiedniu, gdzie po ukończeniu gimnazjum studiował inżynierię. W 1901 roku przeniósł się do Poznania i uczył architektury w miejskiej szkole budowlanej, pracował także jako architekt i konsultant budowlany dla gminy żydowskiej. Pracę doktorską o tytule Deutsche, böhmische und Polnische Synagogentypen vom XI. bis Anfang des XIX Jahrhunderts, obronił w Gdańsku. Po I wojnie światowej zamieszkał we Wrocławiu, gdzie w latach 1919–35 był profesorem w Państwowej Przemysłowej Szkole Inżynierii Lądowej. W 1921 roku został śląskim konserwatorem zabytków.
Stworzył mapę architektury synagogalnej Europy Środkowo-Wschodniej od średniowiecza do początku XIX wieku, a architekturze i konserwacji poświęcił szereg publikacji i artykułów. Grotte badał typologię synagog, ich przekształcanie w kościoły chrześcijańskie, cmentarze żydowskie i nagrobki.
W 1905 roku ukończył renowację Synagogi Maisela w Pradze która dziś stanowi część Muzeum Żydowskiego w Pradze.
Jako architekt projektował mieszkania i domy jednorodzinne w duchu wiedeńskiej secesji geometrycznej, synagogi i nagrobki w Pradze, Wiedniu i Poznaniu. Zaprojektował Nową Synagogę i Dom Rabinacki w Tachowie (1911–1912).
Grotte był jednym z autorów merytorycznej konstrukcji i działalności Muzeum Żydowskiego we Wrocławiu oraz autorytetem w dziedzinie badań nad zabytkami kultury żydowskiej, szczególnie sztuki tradycyjnejhttps://www.aejm.org/site/wp-content/uploads/2020/12/Bio-Alfred-Grotte-Soussan.pdf. Interesował się sztuką Żydów Europy Wschodniej, wygłaszał na ten temat liczne odczyty w różnych instytucjach kulturalnych, szkołach i muzeach. Prowadził także edukacyjne wycieczki po miastach śląskich z żydowską przeszłością. Badał żydowskie cmentarze i synagogi na terenie Śląska, przede wszystkim w Białej i Brzegu.
Nie przewidywał nadchodzących zniszczeń ani tego, jak niektóre z jego opublikowanych prac staną się ważnym źródłem historii rozmyślnie niszczonych synagog czy innych śladów historii Żydów. Widząc zagrożenie ze strony rządów Hitlera, stworzył katalog 1200 ważnych obiektów.
W 1942 roku został deportowany wraz z rodziną z Wrocławia do obozu przejściowego Grüssau na Śląsku a stamtąd do Theresienstadt, gdzie został zamordowany. Żona Clara, z d. Fränkel (1882–1944) z Theresienstadt została wysłana do Auschwitz, gdzie zginęła.
Publikacje
Umbau der Synagoge in Pinne, Kreis Samter in Posen (1913) Das Bürgerhaus in den Posener Landen (1932) Deutsche, böhmische und Polnische Synagogentypen vom XI. bis Anfang des XIX Jahrhunderts, Der Zirkel, Architekturverlag G.m.b.H., Berlin or Leipzig 1915 Types of German, Czech and Polish Synagogues from the 11th to the beginning of the 19th century (reprint 2013) Synagogen-Kirchen in Schlesien
Przypisy
Kategoria:Czescy architekci Kategoria:Ludzie związani z Wrocławiem Kategoria:Ludzie urodzeni w Pradze Kategoria:Pianiści Kategoria:Skrzypkowie Kategoria:Urodzeni w 1872 Kategoria:Zmarli w 1943