Grotte badał typologię synagog, ich przekształcanie w kościoły chrześcijańskie, cmentarze żydowskie i nagrobki.
W 1905 roku ukończył renowację Synagogi Maisela w Pradze która dziś stanowi część Muzeum Żydowskiego w Pradze.
Jako architekt projektował mieszkania i domy jednorodzinne w duchu wiedeńskiej secesji geometrycznej, synagogi i nagrobki w Pradze, Wiedniu i Poznaniu. Zaprojektował Nową Synagogę i Dom Rabinacki w Tachowie (1911–1912).
Grotte był jednym z autorów merytorycznej konstrukcji i działalności Muzeum Żydowskiego we Wrocławiu oraz autorytetem w dziedzinie badań nad zabytkami kultury żydowskiej, szczególnie sztuki tradycyjnejhttps://www.aejm.org/site/wp-content/uploads/2020/12/Bio-Alfred-Grotte-Soussan.pdf. Interesował się sztuką Żydów Europy Wschodniej, wygłaszał na ten temat liczne odczyty w różnych instytucjach kulturalnych, szkołach i muzeach. Prowadził także edukacyjne wycieczki po miastach śląskich z żydowską przeszłością. Badał żydowskie cmentarze i synagogi na terenie Śląska, przede wszystkim w Białej i Brzegu.
Nie przewidywał nadchodzących zniszczeń ani tego, jak niektóre z jego opublikowanych prac staną się ważnym źródłem historii rozmyślnie niszczonych synagog czy innych śladów historii Żydów.