Zaroślak czarnooki (Atlapetes forbesi) – endemiczny gatunek małego ptaka z rodziny pasówek (Passerellidae). Znany jest tylko z jednego obszaru w południowym Peru. Uznawany za gatunek najmniejszej troski.
Systematyka Takson ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał Alastair Morrison pod nazwą Atlapetes rufigenis forbesi, uznając go za podgatunek zaroślaka rdzawouchego (A. rufigenis). Opis ukazał się w 1947 roku w „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. Autor jako miejsce typowe wskazał Pomayaco w dolinie rzeki Pampas, w regionie Apurímac w Peru. Badania genetyczne wykazały, że stanowi on osobny gatunek. Nie wyróżnia się podgatunków. Zaroślak czarnooki wraz z zaroślakiem inkaskim i zaroślakiem rdzawouchym tworzą nadgatunek.
Etymologia Atlapetes: połączenie słowa Atlas z petēs – „lotnik” ( petomai – „latać”). forbesi: od nazwiska Sir Victora Courtenaya Waltera Forbesa (1889–1958) – brytyjskiego dyplomaty w Meksyku, Hiszpanii i Peru.
Morfologia Zaroślak czarnooki jest bardzo podobny do zaroślaka inkaskiego. Nieduży ptak ze stosunkowo krótkim, grubym u nasady dziobem w kolorze czarnym. Szczęka i żuchwa są lekko zakrzywione. Tęczówki brązowe. Nogi ciemnoszare. Pióra okolic oczu czarne. Górna część głowy i potylica, kark i boki głowy rdzawe. Gardło i podgardle białawe. Od dzioba odchodzą w dół szyi wyraźne czarne wąsy. Nad nimi białawe paski policzkowe. Górne pokrywy skrzydeł szare. Lotki czarniawe z jaśniejszymi stalowoszarymi obrysami. Ogon długi, niestopniowany, wszystkie sterówki w kolorze szarym. Brzuch i dolna część ciała jasnoszare. Obie płcie wyglądają tak samo. Długość ciała z ogonem 18 cm.
Zasięg występowania Zaroślak czarnooki jest spotykany tylko na jednym niewielkim obszarze w Andach, w środkowo-południowej części Peru. W dolinie rzeki Pampas, dopływu Apurímac, na północy regionu Apurímac i na przyległym obszarze regionu Cuzco. Zasięg występowania zaroślaka czarnookiego według szacunków organizacji BirdLife International obejmuje tylko około 21 tys. km². Występuje na wysokości 2430–4130 m n.p.m. (inne źródła podają, że maksymalnie do 4600 m n.p.m.).
Ekologia Zaroślak czarnooki jest gatunkiem endemicznym. Jego głównym habitatem są zarośla górskie i lasy Polylepis w wysokich Andach. Brak jest szczegółowych informacji o jego diecie. Wiadomo, że pokarm podejmuje z ziemi lub nisko nad nią.
Rozmnażanie Brak szczegółowych informacji o rozmnażaniu, gniazdach i jajach. Wiadomo tylko, że osobniki w kondycji lęgowej widziano w marcu, a podloty w maju.
Status zagrożenia Od 2000 roku zaroślak czarnooki wpisany jest do Czerwonej księgi gatunków zagrożonych IUCN. Został uznany za gatunek najmniejszej troski. Liczebność populacji nie jest oszacowana, ale gatunek jest uznawany za pospolity przynajmniej w części zasięgu. BirdLife International uznaje trend liczebności populacji za spadkowy ze względu na wylesianie w obrębie zasięgu występowania gatunku.
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Pasówki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1947 roku Kategoria:Fauna endemiczna Peru