mały|419x419px|Mapa dialektów czeskich właściwych. Dialekt środkowoczeski (cz. středočeská podskupina, středočeské nářečí) – jeden z czterech dialektów czeskich właściwych obok dialektu wschodnioczeskiego, zachodnioczeskiego i czesko-morawskiego. Zajmuje obszar środkowych Czech. Ważne miejsce wśród gwar środkowoczeskich zajmuje gwara praska, na której opiera się codzienna mowa mieszkańców Pragi, a także potoczny język czeski.
Cechy językowe Dialekt środkowoczeski nie posiada wielu cech językowych, którymi odróżniałby się od pozostałych dialektów czeskich właściwych.
Do cech fonetycznych gwar środkowoczeskich można zaliczyć: skracanie í oraz ú w niektórych końcówkach fleksyjnych, np. nesmim, nosim, chlapum, po dobrim, dyftongizacja í do ej po spółgłoskach s, z, c, np. cejtit, vozejk, sejtko.
Charakterystycznymi cechami morfologii gwar środkowoczeskich są: formy pierwotnie mianownika w funkcji biernika, np. viděl dva vojáci, podobnie jak w gwarach wschodnioczeskich, odmiana typu úhlí, úhlího, úhlímu, na północy obszaru środkowoczeskiego występuje odmiana typu bratroj, jak w gwarach wschodnioczeskich, zaś na południu spotyka się formy typu jedneho, pjekneho, jak w gwarach zachodnioczeskich.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Język czeski