Zemborzyce Górne – dawniej wieś, od 1974 peryferyjna część miasta Lublina, leżąca w jego południowej części. Rozpościera się w rejonie ulicy Krężnickiej. Wraz z Zemborzycami Kościelnymi tworzy lubelską dzielnicę Zemborzyce.
Historia Dawniej samodzielna miejscowość. 1867–70 w gminie Głusk, od 1870 w gminie Zemborzyce w powiecie lubelskim. W okresie międzywojennym miejscowość należała do woj. lubelskim. 1 września 1933 utworzono gromadę Zemborzyce Górne w granicach gminy ZemborzyceLubelski Dziennik Wojewódzki. 1933, nr 22, poz. 181.
Podczas II wojny światowej Zemborzyce Górne włączono do Generalnego Gubernatorstwa (dystrykt lubelski), cały czas w gminie Zemborzyce. W 1943 roku liczba mieszkańców wynosiła 314Amtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG..
Po II wojnie światowej wojnie Zemborzyce Górne należały do powiatu lubelskiego w woj. lubelskim jako jedna z 26 gromad gminy ZemborzyceWykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa..
W związku z reorganizacją administracji wiejskiej jesienią 1954, miejscowość weszła w skład nowo utworzonej gromady ZemborzyceDziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie z dnia 3 grudnia 1954 r., Nr. 15, Poz. 64, gdzie przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej.
1 stycznia 1973 Zemborzyce Górne weszły w skład reaktywowanej gminy GłuskUchwała Nr XXI/92/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie z dnia 5 grudnia 1972 r. w sprawie utworzenia gmin w województwie lubelskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie z dnia 20 grudnia 1972 r., Nr 12, Poz. 239).
1 października 1974 Zemborzyce Górne (505 ha) włączono do Lublina.
Przypisy
Kategoria:Dzielnice i osiedla Lublina Kategoria:Wsie duchowne I Rzeczypospolitej (województwo lubelskie)