Sarina Petronella Wiegman (ur. 26 października 1969 w Hadze) – holenderska piłkarka grająca na pozycji środkowy pomocnikDe barrières zijn bijna geslecht [data dostępu: 2001-11-17] North Carolina Soccer does a number on Opposition [data dostępu: 1989-09-19] , potem obrońca, reprezentantka kraju, trenerka.
Kariera piłkarska Kariera juniorska Sarina Wiegman urodziła się w Hadze i już w młodym wieku zaczęła grać w piłkę nożną na ulicy. W 1975 roku dołączyła do klubu GSC ESDO z siedzibą w Wassenaar, w którym grała z chłopcami. Następnie dołączyła do HSV Celebritas, gdzie mogła grać w kobiecej drużynie.
Kariera profesjonalna Wiegman w 1987 roku została zawodniczką KFC '71, z którym w tym samym roku zdobyła Puchar Holandii. W klubie grała do 1988 roku.
W tym samym roku podczas Turnieju Zaproszenia Kobiet 1988 w Chinach poznała ówczesnego selekcjonera reprezentacji Stanów Zjednoczonych, Ansona Dorrance'a, który wkrótce zaprosił Wiegman na studia na Uniwersytecie Karoliny Północnej w Chapel Hill, gdzie w 1989 roku grała w kobiecej drużynie North Carolina Tar Heels z takimi zawodniczkami, jak m.in.: Mia Hamm, Kristine Lilly, Carla OverbeckRecordinternational zonder miljoenen [data dostępu: 2001-04-11] , z którymi zdobyła mistrzostwo NCAA po wygranej w finale 2:0 z uniwersytecką drużyną Colorado College, Colorado College Tigers, rozegranym na Method Road Soccer Stadium w Raleigh w stanie Karolina PółnocnaPortret Sarina Wiegman [data dostępu: 2012-04-28] . Po powrocie do Holandii opisała jakość amerykańskiej piłki nożnej jako na „najwyższym poziomie”, co stanowiło wyraźną przepaść z kobiecą piłką nożną w Holandii, gdyż wszystkie zawodniczki dodatkowo musiały pracować (Wiegman do końca kariery piłkarskiej była nauczycielką WF-u).
W 1994 roku została zawodniczką Ter Leede, z którym dwukrotnie zdobyła mistrzostwo Holandii (2001, 2003) oraz Puchar Holandii 2001. Po sezonie 2002/2003 zakończyła karierę piłkarską z powodu drugiej ciąży.
Kariera reprezentacyjna Sarina Wiegman w latach 1987–2001 w reprezentacji Holandii, w której była wieloletnim kapitanem, rozegrała 104 mecze, w których zdobyła 3 gole.
Pierwszy raz powołanie do reprezentacji Holandii dostała w 1986 roku, jednak debiut w niej zaliczyła 23 maja 1987 roku z reprezentacją Norwegii pod wodzą selekcjonera Dicka Advocaata, dla którego to był jedyny mecz w roli trenera kobiecej drużyny Pomarańczowych.
W 1988 roku grała na Turnieju Zaproszenia Kobiet 1988 w Chinach, w którym dotarła do ćwierćfinału, w którym 8 czerwca 1988 roku na New Plaza Stadium w Foshan drużyna Pomarańczowych przegrała 2:1 z reprezentacją Brazylii.
9 kwietnia 2001 roku na Sportpark De Pas w Elst w zremisowanym 1:1 meczu eliminacyjnym mistrzostw Europy 2001 z reprezentacją Danii zaliczyła swój 100. mecz w drużynie PomarańczowychWedstrijdverslag: Nederland – Denemarken, za co 11 kwietnia 2001 roku została uhonorowana tarczą przyznaną przez ówczesnego selekcjonera męskiej reprezentacji Holandii, Louisa van Gaala, który powiedział:
Swój ostatni mecz w drużynie Pomarańczowych rozegrała 14 czerwca 2001 roku na Stadionie Na Bašte w Lázně Bohdaneč w przegranym 2:0 meczu eliminacyjnym mistrzostw Europy 2001 z reprezentacją CzechWedstrijdverslag: Tsjechië – Nederland . Później ujawniono, że 5 meczów Wiegman w drużynie Pomarańczowych były z reprezentacjami niezrzeszonymi z FIFA, w związku z czym oficjalny bilans Wiegman w drużynie Pomarańczowych wynosi 99 meczów i 3 goleSarina Wiegman w bazie Onsoranje.nl .
Kariera trenerska Wczesna kariera Sarina Wiegman po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczęła karierę trenerską. 24 stycznia 2006 roku została trenerką Ter Leede, z którym w sezonie 2006/2007 zdobyła krajowy dublet: mistrzostwo i Puchar Holandii. Następnie w latach 2007–2014 trenowała ADO Den Haag, a kilka miesięcy wcześniej, 20 marca 2007 roku utworzono kobiece EredivisieSarina Wiegman trainer damesteam ADO DH [data dostępu: 2007-04-24] . Zdobyła mistrzostwo (2012) oraz dwukrotnie Puchar Holandii (2012, 2013)Sarina Wiegman assistent bij de Oranje vrouwen [data dostępu: 2014-07-01] . W 2012 roku otrzymała KNVB Bondsridder.
Reprezentacja Holandii 1 sierpnia 2014 roku została asystentką Rogera Reijnersa w reprezentacji Holandii oraz koordynatorem w reprezentacji Holandii U-19Sarina Wiegman verruilt ADO Den Haag voor Oranje [data dostępu: 2014-07-01] .
27 marca 2015 roku poinformowano o udziale Wiegman w organizowanym przez KNVB (Królewski Holenderski Związek Piłki Nożnej) kursie trenerskim, w którym wkrótce jako trzecia kobieta w Holandii: po Verze Pauw oraz Hesterine de Reus, uzyskała licencję trenerskąWiegman derde vrouw die voor hoogste trainersdiploma gaat [data dostępu: 2015-03-27] . 2 lipca 2015 roku rozpoczęła staż w Sparcie RotterdamSarina Wiegman Stagiair Bij Technische Staf A-Selectie [data dostępu: 2015-07-02] .
1 sierpnia 2015 roku, po odwołaniu Rogera Reijnersa ze stanowiska selekcjonera drużyny Pomarańczowych została jego tymczasowym następcą. 1 października 2015 roku została asystentką nowego selekcjonera drużyny Pomarańczowych, Arjana van der LaanaVan der Laan replaces Reijners as Dutch coach [data dostępu: 2015-09-24] .
31 lipca 2016 roku, po ukończeniu kursu trenerskiego organizowanego przez KNVB i rocznym stażu w Sparcie Rotterdam otrzymała licencję trenerską UEFA ProSarina Wiegman: 'Vrouwen moeten veel brutaler worden [data dostępu: 2016-07-31] . W wywiadzie dla KNVB wyraziła swoją nadzieję na wyrównanie poziomu kobiecej piłki nożnej do męskiej piłki nożnej.
3 października 2016 roku została asystentką trenera Ole Tobiasena w występującej w sezonie 2016/2017 w Tweede Divisie Jong Sparcie Rotterdam, łącząc pracę asystentki selekcjonera drużyny PomarańczowychSarina Wiegman Tijdelijk Assistent Jong Sparta [data dostępu: 2016-10-03] , zostając tym samym pierwszą kobietą w holenderskiej profesjonalnej organizacji piłkarskiejSparta zorgt voor primeur met kans voor trainster Wiegman [data dostępu: 2016-10-03] Primeur in Nederlands voetbal: een vrouw op de bank [data dostępu: 2016-10-03] .
23 grudnia 2016 roku, po zwolnieniu Arjana van der Laana ponownie została tymczasową, a od 13 stycznia 2017 roku nową selekcjonerką drużyny PomarańczowychVan der Laan leaves Netherlands job after just fifteen months [data dostępu: 2016-12-23] , a jej asystentem został Foppe de HaanWiegman bondscoach Oranje-vrouwen, De Haan assistent [data dostępu: 2017-01-13] Sarina Wiegman bondscoach Nederlands vrouwenelftal [data dostępu: 2017-01-13] .
Pół roku później drużyna Pomarańczowych wystartowała w mistrzostwach Europy 2017, których była gospodarzem. Jednak morale przed rozpoczęciem turnieju były niskie, gdyż drużyna Pomarańczowych przegrała 4 z 5 meczów towarzyskimHolland victory a triumph for Dutch flair and Sarina Wiegman’s tactical nous [data dostępu: 2017-08-07] , a Wiegman pracowała nad poprawą pewności siebie zawodniczek oraz zmianą stylu gry na bardziej ofensywny. Drużyna Pomarańczowych niespodziewanie triumfowała w turnieju, po wygranej w finale 4:2 z reprezentacją Danii, rozegranym 6 sierpnia 2017 roku na De Grolsch Veste w EnschedeEuropese titel is triomf van collectief voor Oranje Leeuwinnen [data dostępu: 2017-08-06] Oranje Europees kampioen na spectaculaire finale [data dostępu: 2017-08-07] , dodatkowo otrzymała pochwały za atrakcyjny styl gryNetherlands Women 4–2 Denmark Women . Triumf w turnieju oznaczał pierwszy wielki sukces w kobiecej piłce nożnej, a Wiegman została drugim holenderskim trenerem, który triumfował z drużyną narodową w wielkim turnieju (po Rinusie Michelsie, który doprowadził męską reprezentację Holandii do triumfu w mistrzostwach Europy 1988). Wiegman za triumf w turnieju otrzymała wiele wyróżnień: 23 października 2017 roku Wiegman otrzymała nagrodę dla Najlepszego Trenera Kobiet FIFA 2017, wyprzedzając selekcjonera reprezentacji Danii Nilsa Nielsena oraz trenera Olympique Lyon Gérarda Prêcheura (ponownie otrzymała te wyróżnienie w 2020 roku)EK-winnaar Wiegman gelauwerd als beste coach [data dostępu: 2017-10-23] , natomiast 25 października 2017 roku wraz z zawodnikczkami została odznaczona Rycerzem Krzyża Wielkiego Orderu Oranje-Nassau.
Na mistrzostwach świata 2019 we Francji drużyna Pomarańczowych pod wodzą Wiegman dotarła do finału, w którym 7 lipca 2019 roku na Parc OL w Décines-Charpieu przegrała 2:0 z reprezentacją Stanów Zjednoczonych, zdobywając tym samym wicemistrzostwo świata, dzięki czemu ponownie otrzymała pochwały za styl gryDutch women downhearted but have makings of future champions [data dostępu: 2019-07-07] oraz po raz pierwszy w historii zakwalifikowała się do turnieju olimpijskiego (turniej olimpijski 2020 w Tokio w związku z pandemią COVID-19 odbył się w 2021 roku). 9 lipca 2019 roku ogłoszono o dodaniu podobizny Wiegman do ogrodu posągów KNVB za wkład w kobiecą piłkę nożną, zostając tym samym pierwszą kobietą z tym zaszczytemWiegman voegt zich tussen illustere namen en krijgt standbeeld bij KNVB [data dostępu: 2019-07-09] .
W 2020 roku została wybraną Najlepszym Trenerem Kobiecej Reprezentacji według IFFHS.
Na turnieju olimpijskim 2020 w Tokio drużyna Pomarańczowych dotarła do ćwierćfinału, w którym 30 lipca 2021 roku na International Stadium Yokohama w Jokohamie przegrała po serii rzutów karnych 4:2 (2:2 po dogrywce) z reprezentacją Stanów Zjednoczonych, po czym Wiegman została zwolniona z funkcji selekcjonera drużyny Pomarańczowych.
Reprezentacja Anglii W sierpniu 2020 roku The FA (Angielski Związek Piłki Nożnej) poinformowała o podpisaniu z Wiegman czteroletniego kontraktu z związku przejęciem przez nią od września 2021 roku funkcji selekcjonerki reprezentacji Anglii, zastępując tym samym na tym stanowisku Phila Neville'aEngland Women appoint Sarina Wiegman as new head coach [data dostępu: 2020-08-14] . Jednak Wiegman postanowiła zostać w reprezentacji Holandii, jednak po turnieju olimpijskim 2020 w Tokio została zwolniona, po czym ostatecznie przejęła funkcję selekcjonera drużyny Lwic, będąc tym samym pierwszą osobą spoza Wielkiej Brytanii pełniącą tę funkcjęSarina Wiegman will become our new England Women's head coach from September 2021 [data dostępu: 2020-08-13] England women: Sarina Wiegman to succeed Phil Neville in September 2021 [data dostępu: 2020-08-14] . Po rezygnacji Phila Neville'a przed końcem kontraktu, w styczniu 2021 roku tymczasowym selekcjonerem drużyny Lwic, do czasu przejęcia funkcji przez Wiegman została Norweżka Hege RiiseHege Riise: the quiet Norway legend given temporary charge of England women [data dostępu: 2021-02-21] .
Pierwszy mecz Wiegman w roli selekcjonerki reprezentacji Anglii miał miejsce 17 września 2021 roku na St Mary’s Stadium w Southampton i zakończył się on wygraną 8:0 z reprezentacją Macedonii Północnej w meczu eliminacyjnym mistrzostw świata 2023England deliver thrashing in Wiegman's first match [data dostępu: 2021-09-17] .
30 listopada 2021 roku na Keepmoat Stadium w Doncaster reprezentacja Anglii wygrała w meczu eliminacyjnym mistrzostw świata 2023 wygrała 20:0 z reprezentacją Łotwy, ustanawiając tym samym rekord względem najwyższego zwycięstwa (porzedni rekord to 13:0 z reprezentacją Węgier w 2005 roku) oraz utrzymując przy tym serię 100% wygranych meczów, przy stosunku goli 53:0 w pierwszych 6 meczachEngland put 20 past Latvia in record victory [data dostępu: 2021-11-30] .