mały|Symboliczny grób Mieczysława Biskupskiego w Drzewicy Mieczysław Biskupski (ur. 6 listopada 1886 w Warszawie, zm. 10 grudnia 1942 w KL Auschwitz) – polski prawnik, korporant, oficer II Korpusu Polskiego w Rosji, rotmistrz Wojska Polskiego, urzędnik państwowy, oficer A.K.

Życiorys Rodzicami byli Wincenty Piotr Adam Biskupski herbu Szreniawa, adwokat, oraz Izabella z domu Bratkowska herbu Świnka.

Wykształcenie Mieczysław Biskupski uczęszczał w latach 1905–1907 do szkoły realnej E. Konopczyńskiego w Warszawie, pierwszej szkole z polskim językiem wykładowym na terenie zaboru rosyjskiego. W wyniku represji władz rosyjskich, matury wydawane przez polskie szkoły nie były uznawane na terenie Imperium Rosyjskiego. Mieczysław Biskupski zdał egzamin maturalny po rocznym kursie filologicznym w Sankt Petersburgu w 1908. To umożliwiło mu rozpoczęcie studiów na wydziale prawa Uniwersytetu w Dorpacie, który ukończył po czterech latach studiów. W czasie studiów był członkiem Konwentu Polonia, najstarszej, istniejącej do dziś, polskiej korporacji akademickiej.

I wojna światowa W 1913 Mieczysław Biskupski wstąpił do 15 Pułku Huzarów Imperium Rosyjskiego stacjonującego w Sierpcu. Ukończył szkołę podoficerską. W maju 1914 uczestniczył w manewrach 13 Pułku Dragonów stacjonującego w Lublinie. Po wybuchu I wojny światowej Mieczysław Biskupski został zmobilizowany i powołany w randze chorążego do 4 szwadronu 6 Pułku Huzarów z Mławy, wchodzącego w skład 6 Dywizji Kawalerii Imperium Rosyjskiego. Podczas uczestniczył w bitwach pod Działdowem, Mławą, Ciechanowem, Ostrowem, Wyszkowem, Szreńskiem i Sierpcem. W 1915 Mieczysław Biskupski został oddelegowany do Rygi w celu sformowania konwoju do transportu amunicji, został jego komendantem. Konwój został przydzielony do 24 Korpusu Armijnego Imperium Rosyjskiego. Przeszedł szlak bojowy Korpusu. Uczestniczył w bitwach nad jeziorem Narocz i nad Kanałem Ogińskiego w marcu 1916 podczas operacji wojsk rosyjskich służącej odciążeniu naporowi Niemców na Verdun, oraz w bitwie pod Łuckiem w czerwcu 1916 w ramach ofensywy Brusiłowa. W sierpniu 1916 Rumunia przystąpiła do wojny po stronie Ententy. Formacja, w której służył Mieczysław Biskupski, weszła w skład Frontu Rumuńskiego złożonego z wojsk rumuńskich i rosyjskich. Mieczysław Biskupski walczył w Dobrudży i na Bukowinie. W październiku 1917 został awansowany na podporucznika. W grudniu 1917 powstał II Korpus Polski złożony z Polaków – żołnierzy rosyjskich Frontu Rumuńskiego. Mieczysław Biskupski zgłosił się do formowanej w Suczawie na Bukowinie 4 Dywizji Strzelców. Został szefem wywiadu przy sztabie 4 Dywizji. Dowodził półszwadronem złożonym głównie z ochotników.

Wojna polski-bolszewicka Po rozformowaniu Dywizji w maju 1918 po bitwie pod Kaniowem, Mieczysław Biskupski powróci do Polski i wstąpił na służbę cywilną. Był zastępcą naczelnika wydziału komunikacji i kurierów dyplomatycznych Ministerstwa Spraw Zagranicznych i starszym sekretarzem Sądu Najwyższego. 29 lipca 1920 Mieczysław Biskupski powrócił do służby zweryfikowany w stopniu rotmistrza. Miał przydział do 10 Pułku Ułanów Litewskich. Okres międzywojenny W 1924 kupił w Drzewicy tzw. „resztówkę” wraz z dworkiem i stawami oraz młynem. W połowie lat dwudziestych Mieczysław Biskupski, jako sędzia pokoju, został delegowany do Sądu Najwyższego. W 1927 został przyjęty w poczet adwokatów. Mieszkając w Warszawie był objęty ewidencją P.K.U. Warszawa Miasto III posiadając przydział mobilizacyjny do Zapasowej Kadry Oficerskiej Dowództwa Okręgu Korpusu nr I.

II wojna światowa Podczas niemieckiej okupacji Mieczysław Biskupski mieszkał w Drzewicy. Tam pełnił funkcję komendanta Placówki Drzewica, Rejon IV, Obwód Opoczno ZWZ-AK. We wrześniu 1942 został rozbity posterunek żandarmerii w Drzewicy. Mieczysław Biskupski został aresztowany podczas akcji represyjnej przez funkcjonariuszy komendy Sipo-SD na dystrykt radomski i osadzony w więzieniu w Tomaszowie Mazowieckim. Został przywieziony do KL Auschwitz, gdzie zginął 10 grudnia 1942.

Mieczysław Biskupski poślubił Marię Pstrągowską, córkę Tadeusza Longina Pstrągowskiego i Zofii z domu Oleńskiej.

Ordery i odznaczenia Order Świętej Anny IV klasy za prowadzenie podjazdu bojowego, zatrzymanie kompanii niemieckiej próbującej oskrzydlić pułk w czasie bitwy pod Mławą (sierpnień 1914), za wyprowadzenie taboru pułku spod ognia artylerii niemieckiej w bitwie pod Szreńskiem (wrzesień 1914), Order Świętego Stanisława III klasy za sformowanie transportu amunicyjnego (grudzień 1915), Order Świętej Anny III klasy za dowodzenie transportem amunicyjnym w 1916.

Upamiętnienie W 1998 z inicjatywy Koła Przyjaciół Drzewicy na miejscowym cmentarzu postawiona została tablica upamiętniające Mieczysława Biskupskiego i innych mieszkańców Drzewicy, którzy zginęli w niemieckich obozach koncentracyjnych. Na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie znajduje się jego grób symboliczny (kwatera 79-6-29/30/31).

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Biskupscy herbu Szreniawa Kategoria:Absolwenci IV Rządowego Gimnazjum Filologicznego w Warszawie Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Dorpackiego Kategoria:Adwokaci II Rzeczypospolitej Kategoria:Członkowie Konwentu Polonia Kategoria:Oficerowie II Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Oficerowie dowództwa 4 Dywizji Strzelców Polskich (II Korpus) Kategoria:Polacy – ofiary KL Auschwitz Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Rotmistrzowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Sędziowie pokoju II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Upamiętnieni symbolicznym grobem na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Spraw Zagranicznych II Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1942