mały|Portret Bretonneau (wykonany ok. 1810) mały|Doktor Bretonneau, pędzla Gustava Moreau Pierre Fidèle Bretonneau (ur. 3 kwietnia 1778 w Tours lub w Saint-Georges-sur-Cher, zm. 18 lutego 1862 w Passy) – francuski lekarz, chirurg, epidemiolog.

Życiorys Był synem lekarza praktykującego w Touraine, siódmym z trzynaściorga rodzeństwa. Jego rodzina posiadała wielopokoleniową tradycję lekarską. W 1795 wyjechał do Paryża studiować medycynę. Tam jednym z jego nauczycieli był Nicolas Corvisart. Nauki pobierał wspólnie z adeptami medycyny, którzy później mieli stać się znanymi naukowcami, jak Dupuytren, Guersant i Esquirol. W 1801 ożenił się z Marie-Thérèse Adam. Na pewien czas zarzucił studia medyczne i mieszkał w Chenonceaux. W 1815 otrzymał tytuł doktora medycyny. W 1816 został naczelnym chirurgiem w szpitalu w Tours, którą to funkcję sprawował do 1838. Od 1818 do 1820 był zaangażowany w walkę z epidemią błonicy w rodzinnym regionie Touraine, co okazało się dlań okazją do poczynienia znaczących odkryć w dziedzinie tej choroby. W latach 20. przebywał na Gibraltarze, gdzie walczył z epidemią żółtej febry. W 1836 w Chenonceaux zmarła jego żona. Następne dekady po jej śmierci Bretonneau spędził w Saint-Cyr-sur-Loire, gdzie prowadził praktykę lekarską i zajmował się badaniami naukowymi. W latach 50. ożenił się z Sophie Moreau. Był członkiem Francuskiej Akademii Medycyny oraz Francuskiej Akademii Nauk.

W 1858 roku jednym z jego pacjentów był hr. Zygmunt Krasiński.

Pochowany został w Saint-Cyr-sur-Loire.

Wkład w naukę Od 1818 zajmował się badaniem błonicy; jest autorem nazwy diphtérite (dyfteryt). W 1826 opublikował poświęconą tej chorobie pracę, i tym samym wydzielił ją jako osobną jednostkę. W 1825 był autorem pierwszego udanego zabiegu tracheotomii, który przeprowadził u dziewczynki chorej na błonicę krtani.

W jego pismach zauważalne są pierwsze konstatacje, które Louis Pasteur rozwinął później w swojej teorii zarazkowej chorób. Bretonneau 20 lat przed Pasteurem podejrzewał istnienie niewidzialnych organizmów odpowiedzialnych za choroby. Przeprowadził rozróżnienie pomiędzy a gorączką tyfoidalną (opisaną przezeń jako dothienenteritis), klasyfikując je jako odmienne choroby. Był jednym z pionierów wykorzystywania wartości swoistości w epidemiologii. Do grona jego uczniów zaliczają się m.in. Alfred Velpeau, Armand Trousseau i Moreau de Tours.

Jego obszerna korespondencja została wydana drukiem w opracowaniu Paula Triaire. W 1962, w setną rocznicę zgonu, francuska poczta wydała poświęcony mu okolicznościowy znaczek pocztowy.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Francuscy chirurdzy Kategoria:Członkowie Francuskiej Akademii Nauk Kategoria:Epidemiolodzy Kategoria:Urodzeni w 1778 Kategoria:Zmarli w 1862