Walter Niemann (ur. 10 października 1876 w Hamburgu, zm. 17 czerwca 1953 w Lipsku) – niemiecki kompozytor i muzykolog.
Życiorys Uczył się u swojego ojca, Rudolpha Niemanna, oraz u Engelberta Humperdincka. W latach 1898–1901 studiował w konserwatorium w Lipsku u Carla Reineckego oraz na uniwersytecie u Hugo Riemanna i Hermanna Kretzschmara. W 1901 roku uzyskał tytuł doktora na podstawie rozprawy Über die abweichende Bedeutung der Ligaturen in der Mensuraltheorie de Zeit von Johannes de Garlandia (wyd. Wiesbaden 1902). W semestrze 1906/1907 wykładał w konserwatorium w Hamburgu. Pisał do „Neue Zeitschrift für Musik” (1904–1906) i „Neueste Nachrichten” (1907–1917). Później zajął się komponowaniem.
W swoich pracach skupiał się głównie na muzyce XIX wieku. Skomponował przeszło 150 utworów na fortepian, stylistycznie wzorowanych na twórczości Roberta Schumanna. Utwory te, o charakterze salonowym, noszą przeważnie tytuły programowe i urozmaicone są motywami egzotycznymi, naśladownictwem natury oraz elementami tańców ludowych.
Kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Niemieccy kompozytorzy Kategoria:Niemieccy muzykolodzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Hamburgu Kategoria:Urodzeni w 1876 Kategoria:Zmarli w 1953