Niels Finn Høffding (ur. 10 marca 1899 w Kopenhadze, zm. 29 marca 1997 we Frederiksbergu) – duński kompozytor i pedagog.
Życiorys Uczył się w Kopenhadze u Knuda Jeppesena (harmonia i kontrapunkt) oraz Thomasa Lauba (kompozycja). W latach 1922–1923 był uczniem Josepha Marxa w Wiedniu. Był współzałożycielem Københavns Folkesmusikskole (1931). Od 1931 roku był wykładowcą Królewskiego Duńskiego Konserwatorium Muzycznego, w 1954 roku został jego dyrektorem. W 1955 roku ze względu na pogarszający się stan zdrowia wycofał się całkowicie z życia publicznego. Dwukrotnie, w 1956 i 1958 roku, otrzymał nagrodę im. Carla Nielsena. Odznaczony duńskimi Krzyżem Kawalerskim i Krzyżem Kawalerskim I Stopnia Orderu DanebrogaKraks Blå Bog wyd. 1957 i wyd. 1974.
Do grona jego uczniów należał Vagn Holmboe.
Twórczość Początkowo komponował w klasycyzującym stylu nawiązującym do twórczości Carla Nielsena. W późniejszych latach zaczął tworzyć dzieła o nieschematycznej architektonice, głównie fantazje orkiestrowe i utwory wokalno-instrumentalne. Był rzecznikiem odrodzenia zdominowanego przez wpływy niemieckie duńskiego życia muzycznego i pobudzenia rodzimej twórczości, komponował liczne utwory o przeznaczeniu pedagogicznym dla szkolnych zespołów orkiestrowych i chóralnych.
Opublikował prace Harmonilære (Kopenhaga 1933), Den elementære Hørelære (Kopenhaga 1935) i Indførelse i Palestrinastil (Kopenhaga 1969).
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Duńscy kompozytorzy Kategoria:Duńscy pedagodzy muzyczni Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1997 Kategoria:Ludzie urodzeni w Kopenhadze Kategoria:Odznaczeni Orderem Danebroga