Romuald Korwek ps. „Orzech” (ur. 1900 w Korwkach (Siwikach), powiat łomżyński, zm. 4 maja 1982) – żołnierz wyklęty, ostatni i najdłużej ukrywający się żołnierz XVI Okręgu Narodowego Zjednoczenia Wojskowego (NZW)Hasłem naszym Bóg i Ojczyzna!, polskakatolicka.pl, [dostęp 2023-01-25]..
Życiorys Urodził się w 1900 w miejscowości Korwki (obecnie Siwiki) w powiecie łomżyńskim. W 1933 zawarł związek małżeński z młodszą o 14 lat Aleksandrą Serwatko, z którą niedługo później wyjechał do Brazylii w poszukiwaniu pracy (zamieszkali w Kurytybie)Poleszak Sławomir, Ośmiu ostatnich. Członkowie podziemia antykomunistycznego nieujawnieni podczas amnestii z 1956 r., s. 138, rcin.org.pl, [dostęp 2023-01-25].. W październiku 1934 wrócił do Polski ze względu na nagłą śmierć żony. Następnie zawarł drugi związek małżeński ze Stanisławą, która tuż przed rozpoczęciem II wojny światowej wyjechała do Stanów ZjednoczonychKarczewski Jacek, Jeden z ostatnich. Romuald Korwek „Orzech” ukrywał się w lesie do 1961 roku, Nasz Dziennik Nr 128 (5881), 5 czerwca 2017, s. 12..
Po zbrojnym zajęciu ziem powiatu łomżyńskiego (wpierw przez wojska ZSRR, a później III Rzeszy), Korwek rozpoczął działalność konspiracyjną w Związku Walki Zbrojnej (ZWZ), a następnie w Armii Krajowej (AK). W 1943 wszedł do formacji Narodowych Sił Zbrojnych (NSZ). W 1945 został aresztowany przez ówczesny komunistyczny aparat bezpieczeństwa za działalność w strukturach AK i NSZ. Pod pozorem wyrażenia zgody na współpracę z organami bezpieczeństwa wewnętrznego został zwolniony z aresztu. Niedługo później przyłączył się do XVI Okręgu Narodowego Zjednoczenia Wojskowego „Mazowsze” pod dowództwem Zbigniewa Kuleszy ps. „Młot”. Korwek został zastępcą dowódcy w 3 kompanii I batalionu (dowódcami byli kolejno Antoni Chojecki ps. „Ślepowron”, a od sierpnia 1946 – Hieronim Rogiński „Róg”), a na przełomie 1945/1946 został mianowany dowódcą 3 kompanii.
W kwietniu 1947 ujawnił się przed Powiatowym Urzędem Bezpieczeństwa Publicznego w Łomży, jednak jeszcze tego samego roku ponownie powrócił do działalności konspiracyjnej, zostając dowódcą patrolu Pogotowia Akcji Specjalnej (PAS) przy Komendzie Powiatowej NSZ „Łużyca”. Od 1953 do 1961 ukrywał się w trzech ziemiankach wykopanych na terenie jednego z lasów w okolicach KolnaOstatni partyzanci – od 1951 r., s. 495, bbn.gov.pl; Por.: Poleszak Sławomir, Ośmiu ostatnich. Członkowie podziemia antykomunistycznego nieujawnieni podczas amnestii z 1956 r., s. 149–150, rcin.org.pl, [dostęp 2023-01-25]. – pomoc materialną i żywnościową otrzymywał od rodziny oraz mieszkańców wsi Korwek i SiwikKarczewski Jacek, Jeden z ostatnich. Romuald Korwek „Orzech” ukrywał się w lesie do 1961 roku, Nasz Dziennik Nr 128 (5881), 5 czerwca 2017, s. 13.. W 1956 organy bezpieczeństwa PRL umorzyły sprawę działalności konspiracyjnej KorwkaPoleszak Sławomir, Ośmiu ostatnich. Członkowie podziemia antykomunistycznego nieujawnieni podczas amnestii z 1956 r., s. 145, rcin.org.pl, [dostęp 2023-01-25].Kacprzak Krzysztof, Hieronim Rogiński „Cień”, „Róg”, s. 307, bbn.gov.pl, [dostęp 2023-01-25]., jednak ten dopiero w 1961 ujawnił się na komendzie Milicji Obywatelskiej w Białymstoku, a następnie zamieszkał w Dębnikach u bratanicy. Zmarł 4 maja 1982. Został pochowany na cmentarzu w miejscowości Dobry Las w gminie Zbójna.
Zobacz też Józef Franczak ps. „Laluś”
Przypisy
Kategoria:Żołnierze i działacze podziemia antykomunistycznego (1944–1956) Kategoria:Członkowie Związku Walki Zbrojnej Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Żołnierze Narodowych Sił Zbrojnych Kategoria:Żołnierze Narodowego Zjednoczenia Wojskowego Kategoria:Więźniowie polityczni w Polsce Ludowej 1944–1956 Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1982