W kwietniu 1947 ujawnił się przed Powiatowym Urzędem Bezpieczeństwa Publicznego w Łomży, jednak jeszcze tego samego roku ponownie powrócił do działalności konspiracyjnej, zostając dowódcą patrolu Pogotowia Akcji Specjalnej (PAS) przy Komendzie Powiatowej NSZ „Łużyca”. Od 1953 do 1961 ukrywał się w trzech ziemiankach wykopanych na terenie jednego z lasów w okolicach KolnaOstatni partyzanci – od 1951 r., s. 495, bbn.gov.pl; Por.: Poleszak Sławomir, Ośmiu ostatnich. Członkowie podziemia antykomunistycznego nieujawnieni podczas amnestii z 1956 r., s. 149–150, rcin.org.pl, [dostęp 2023-01-25]. – pomoc materialną i żywnościową otrzymywał od rodziny oraz mieszkańców wsi Korwek i SiwikKarczewski Jacek, Jeden z ostatnich. Romuald Korwek „Orzech” ukrywał się w lesie do 1961 roku, Nasz Dziennik Nr 128 (5881), 5 czerwca 2017, s. 13.. W 1956 organy bezpieczeństwa PRL umorzyły sprawę działalności konspiracyjnej KorwkaPoleszak Sławomir, Ośmiu ostatnich. Członkowie podziemia antykomunistycznego nieujawnieni podczas amnestii z 1956 r., s. 145, rcin.org.pl, [dostęp 2023-01-25].Kacprzak Krzysztof, Hieronim Rogiński „Cień”, „Róg”, s. 307, bbn.gov.pl, [dostęp 2023-01-25]., jednak ten dopiero w 1961 ujawnił się na komendzie Milicji Obywatelskiej w Białymstoku, a następnie zamieszkał w Dębnikach u bratanicy. Zmarł 4 maja 1982.