Krzysztof Tadeusz Przepiórka ps. „Krewa” (ur. 2 listopada 1958 w Choszcznie) – żołnierz Wojsk Specjalnych, oficer i dowódca oddziału bojowego Jednostki Wojskowej GROM (JW 2305), prezes Fundacji Byłych Żołnierzy Jednostek Specjalnych GROM (2007–2013), polski przedsiębiorca, właściciel i dyrektor przedsiębiorstwa Specaudyt, w 2008 awansowany w rezerwie do stopnia podpułkownika.
Życiorys Dzieciństwo i młodość Krzysztof Przepiórka, syn Tadeusza i Henryki, urodził się 2 listopada 1958 w Choszcznie. Wychowywał się w licznej pegeerowskiej rodzinie, która zmieniała miejsce, przenosząc się z PGR-u do PGR-u. W 1961 mieszkał wraz z rodziną w Swochowie. Następnie w Przelewicach, gdzie ojciec był agronomem w gospodarstwie szkółkarskim przy Ogrodzie Dendrologicznym w Przelewicach (skończył technikum rolnicze, studiował dwa lata na Akademii Rolniczej). Zrezygnował ze studiów, by utrzymać rodzinę.
Po Przelewicach Krzysztof z rodziną zamieszkał w Liniach, gdzie jego ojciec był kierownikiem odcinka, magazynu, brygadzistą, potem magazynierem PGR-u w Liniach „Kombinatu Żabów” podległym pod Inspektorat PGR w Pyrzycach. Z każdym rokiem zajmował coraz mniej eksponowane stanowiska ze względu na stan zdrowia. Ojciec Krzysztofa, Tadeusz Przepiórka zmarł w wieku 48 lat. Matka zajmowała się dziećmi, pracowała w PGR-e oraz dorywczo podejmowała inne prace rolne. W rodzinie Przepiórków Krzysztof był najstarszy z dziewięciorga dzieci: ośmiu synów i córka. Całe dzieciństwo spędził w pegeerze. W latach 1965–1973 szkoła podstawowa w Bielicach.
W 1973, tuż przed ukończeniem przez niego szkoły podstawowej, rodzina Przepiórków przeniosła się do sąsiedniej wsi, do Swochowa, trzy kilometry od Linii, które znajduje się między Gryfinem a Pyrzycami. W 1973 zdał pozytywnie egzaminy do technikum rybołówstwa morskiego w Darłowie, ale ostatecznie ze względu na trudną sytuacje rodzinną podjął naukę we Wrocławiu w Zasadniczej Szkole Żeglugi Śródlądowej, którą ukończył w 1976, po czym podjął pracę w żegludze szczecińskiej. Z zawodu jest marynarzem motorzystą.
Przebieg służby wojskowej We wrześniu 1977 rozpoczął naukę jako kadet w Szkole Chorążych Wojsk Zmechanizowanych im. Rodziny Nalazków w Elblągu. Po pierwszym roku nauki został skierowany na miesięczną praktykę do 41 pułku zmechanizowanego w Szczecinie. Na drugim roku zdał egzaminy i był w plutonie specjalnym ze specjalnością działania specjalne. Drugą praktykę odbył w Dziwnowie, trzecią na obozie wspinaczkowym z 1 batalionem szturmowym podczas którego ekspert w dziedzinie walki w bliskim kontakcie Andrzej Bryl zademonstrował na Polanie Rogoźniczańskiej pokaz instruktażowy działania (BAS-3), z propozycją wprowadzenia tego stylu walki do jednostek specjalnych (ostatecznie nie zdecydowano się na wprowadzenie do armii własnego, oryginalnego systemu walki wręcz). W czerwcu 1978 przeszedł kurs spadochronowy na poligonie drawskim w ośrodku rozpoznawczym Jaworze, gdzie po szkoleniu naziemnym oddał na spadochronie SDW pierwszy skok na linę, na samoczynne otwarcie z samolotu An-2.
W 1980 jako młodszy chorąży i prymus został skierowany na stanowisko dowódcy grupy specjalnej w 1 batalionie szturmowym w Dziwnowie (dowódca ppłk Zenon Pietkiewicz). W 1981 podczas zawodów działań specjalnych na szczeblu Pomorskiego Okręgu Wojskowego jego grupa zajęła trzecie miejsce, na trzydzieści startujących grup. W 1982 został skierowany na kurs instruktorski w Bielsku-Białej i po dwóch latach miał ponad siedemdziesiąt skoków. W 1983 został skierowany na kurs językowy do Centrum Doskonalenia Kadr Administracji Wojskowej w Łodzi, gdzie uczył się języka niemieckiego. Pełniąc służbę w Dziwnowie podjął studia w 1984 w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu – specjalność: rozpoznanie, działania specjalne. W lipcu 1986 komendant szkoły oficerskiej gen. Marian Zdrzałka wręczył mu dyplom ukończenia WSOWZ. W sierpniu 1986 został promowany przez gen. Antoniego Jasińskiego na pierwszy stopień oficerski – podporucznika. Po promocji powrócił do służby w Dziwnowie w stopniu podporucznika. W tym samym roku w wieku 32 lat otrzymał przydział służbowy do Lublińca w 1 samodzielnym batalionie szturmowym (dowódca ppłk Stanisław Osiecki), gdzie był na stanowiskach: dowódca plutonu, dowódca kompanii łączności i oficer operacyjny zespołu dowodzenia.
W lutym 1991 w wyniku decyzji płk. Sławomira Petelickiego rozpoczął służbę w Grupie Reagowania Operacyjno-Manewrowego, funkcjonującą jako jednostka wojskowa 2305. Na przełomie kwietnia i maja 1991 uczestniczył jako dowódca grupy wysokościowej w szkoleniu wspinaczkowym w okolicy Zawratu, które zorganizował Polski Związek Alpinizmu. Podczas szkolenia na komandosów GROM-u zeszła lawina. Po powrocie ze szkolenia do jednostki w Rembertowie został, jako dowódca grupy wysokościowej, wyróżniony za odwagę przez dowódcę płk. Petelickiego. W czerwcu 1991 uczestniczył w kursie szkoleniowo selekcyjnym w USA wraz z grupą 25 żołnierzy, której dowódcą był płk Petelicki. Szkolenie (strzelectwo sytuacyjne i stresowe, antyterrorystyczne w zakresie taktyki czarnej) trwające 14 dni, odbyło się na Florydzie w bazie sił specjalnych oraz w Wirginii.
W lipcu 1991, po powrocie z USA, został dowódcą 3 grupy szturmowej w 1 oddziale bojowym. W 1992 otrzymał od Amerykanów w siedzibie GROM-u certyfikat ukończenia szkolenia w USA w 1991. W tym samym roku dowódca GROM-u powierzył mu zadanie stworzenia pierwszego oddziału bojowego, zbudowanego w całości w Polsce, którego został dowódcą. W tworzeniu drugiego oddziału bojowego poprzez organizowanie i prowadzenia selekcji w Bieszczadach (Rabe) pomagali mu instruktorzy z GROM-u z pierwszego oddziału bojowego, w tym ppor. Sławomir Berdychowski. W GROMI-e jego pseudonim operacyjny to – „Krewa”.
W 1994 w wieku 36 lat w stopniu kapitana zakończył zawodową służbę wojskową.
Instruktor technik antyterrorystycznych, spadochroniarstwa (instruktor I klasy, oddał ponad 500 skoków), strzelectwa, narciarstwa. Absolwent kursu antyterrorystycznego w Stanach Zjednoczonych (Special Training Group) oraz kursu International Bodyguard Association – Wielka Brytania. Brał udział w treningach i zawodach Sił Specjalnych w Niemczech, Francji, Hiszpanii, krajach Afryki Północnej.
Awanse młodszy chorąży – 1980 podporucznik – 1986 porucznik – 1989 kapitan – 1993https://grom.wp.mil.pl/pl/ Teczka personalna JW GROM/TP/29/1994 kpt. Krzysztofa Przepiórka.
Awanse w rezerwie major – 2001 podpułkownik – 2008
Ordery, odznaczenia i wyróżnienia W trwającej 17 lat (1977–1994) służbie wojskowej był odznaczany i wyróżniany:
i inne
W rezerwie Złoty Krzyż Zasługi – 2003 – pkt 43. Medal ONZ w „Służbie Pokoju” UNIFIL – 1995 Odznaka pamiątkowa Polsko-Ukraińskiego Batalionu Sił Pokojowych i inne
Garnizony w przebiegu służby W ponad 23 letniej służbie wojskowej był w następujących garnizonach: Elbląg (1977–1980) ↘ Dziwnów (1980–1986) → (doraźnie Wrocław (1984–1986)) ↘ Lubliniec (1986–1991) ↘ Warszawa (1991) (doraźnie USA (1991)) ↘ Warszawa (1991–1994)
W rezerwie PKW Liban (1995) ↘ Przemyśl (1999) ↘ Berlin (2000) → Toledo (2001) → Draguignan (2002) ↘ Warszawa (2008)
Życie prywatne Krzysztof Przepiórka po ukończeniu szkoły chorążych w Elblągu wziął ślub z Reginą 14 grudnia 1981 z którą ma troje dzieci. Ojciec i dziadek rodziny patchworkowej – pięcioro dzieci: dwie córki, trzech synów i wnuki. 24 lipca 2010 w asyście honorowej Dowództwa Garnizonu Warszawa wziął ślub z Anną, z którą ma córkę Antonię. Od 1991 zamieszkały w Warszawie. Zamiłowania – lotnictwo i sporty ekstremalne.
Działalność (1994–2023) Działalność wojskowa mały|lewo|230px|Był w Libanie w 1995 Już w cywilu, jako kapitan rezerwy, był na misji PKW w Libanie (służył w POLOG – polskim batalionie logistycznym). Brał kilkukrotny udział w zawodach oficerów rezerwy NATO. Uczestnik operacji antyterrorystycznych na Bliskim Wschodzie, szkolił żołnierzy batalionu polsko-ukraińskiego przed wyjazdem do Kosowa. 4 kwietnia 2008 ukończył Wyższy Kurs Obronny na Akademii Obrony Narodowej. W 2001 i w 2008 awansowany po odejściu z armii na majora i podpułkownika.
Działalność biznesowo-doradcza Był przez 3 miesiące w 1994 szefem ochrony Anny Woźniak-Starak i Jerzego Staraka. Od 1997 przez kilka lat był szefem ochrony Aleksandra Gudzowatego, później Jana Kulczyka. Od 1997 był w zarządzie Fundacji Byłych Żołnierzy Jednostek Specjalnych G.R.O.M., a w latach od 2007 do 2013 prezes tej Fundacji.
W 2010 w wyniku propozycji Andrzeja Bryla uczestniczył z grupą kolegów w szkoleniu (3 miesiące) kandydatów do libijskiego „Biura Ochrony Rządu” Kaddafiego. Na emeryturze prowadził i prowadzi zajęcia z ochrony osób, organizator szkoleń dla pododdziałów Wojska, Policji, Straży Granicznej. Właściciel i dyrektor firmy Specaudyt, zajmującej się organizacją audytów bezpieczeństwa oraz szkoleń z zakresu strzelań sytuacyjnych i stresowych. Od 2015 związany z Fundacją Byłych Żołnierzy i Funkcjonariuszy Służb Specjalnych „Szturman” służącą m.in. pomocą psychologiczną i prawną byłym żołnierzom sił specjalnych.
Działalność medialna, polityczna W 2016 sprzeciwił się projektowi ustawy dezubekizacyjnej autorstwa PiS, reagując teraz na to w mediach oraz kolejnych latach. W 2017 medialnie krytykował reformę armii prowadzoną przez ministra obrony narodowej Antoniego Macierewicza. W mediach w 2016 i 2017 wskazywał: W 2017 nakładem wydawnictwa Czerwone i Czarne ukazała się o nim książka pt. Szturman. Odważni żyją, ostrożni trwają, wspólnego autorstwa z Dominikiem Rutkowskim (pisarz, dziennikarz, varsavianista). Był kandydatem na radnego w wyborach samorządowych w 2018 komitetu wyborczego Jacka Wojciechowicza, Akcja Warszawa okręgu nr 4 (Wola), nie uzyskał mandatu. Udziela się w mediach w tematach wojska, bezpieczeństwa, zagrożeń czy wojny na Ukrainie. We wrześniu 2022 powiedział: W latach 2022–2023 występował w programie "Nasi w mundurach" w TTV, gdzie nadzorował szkolenie wojskowe celebrytów znanych z innych produkcji stacji, a także oceniał ich postępy i miał decydujący głos w czteroosobowym jury składającym się z byłych żołnierzy wojsk specjalnych.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” z 2003
Linki zewnętrzne ppłk rez. Krzysztof Przepiórka – fotografia (2023) (1) ppłk rez. Krzysztof Przepiórka – fotografia (2019) (2) ppłk rez. Krzysztof Przepiórka – youtube (2018) (3) ppłk rez. Krzysztof Przepiórka – youtube (2016) (4) kpt. rez. Krzysztof Przepiórka – fotografia (2000) (5)
Kategoria:Absolwenci Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych Kategoria:Absolwenci Akademii Obrony Narodowej Kategoria:Oficerowie ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Podpułkownicy Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Ludzie związani z Elblągiem Kategoria:Ludzie związani z Dziwnowem Kategoria:Ludzie związani z Wrocławiem Kategoria:Ludzie związani z Lublińcem Kategoria:Ludzie związani z Warszawą Kategoria:Wojskowi związani z Warszawą Kategoria:Ludzie związani z Choszcznem Kategoria:Ludzie urodzeni w Choszcznie Kategoria:Urodzeni w 1958