August Stanisław Jan Sarnowski (także Stanisław Pomian-Sarnowski; ur. 8 lutego 1851 w Międzyrzecu, zm. 21 marca 1912) – polski aktor teatralny, dyrektor teatrów prowincjonalnych.
Kariera aktorska Występował w zespołach teatrów prowincjonalnych: Pawła Ratajewicza (1872–1873), Juliana Grabińskiego (1873), Mieczysława Krauzego (1874–1876), Józefa Rybackiego (sezon 1876/1877), Bolesława Kremskiego i Hipolita Wójcickiego (1877–1878), Anastazego Trapszy (1878, 1880–1881) i Bronisławy Kopystyńskiej (1878). Grał także w warszawskich teatrach ogródkowych: „Alkazar”, „Alhambra”, „Eldorado”, „Belle Vue” i „Nowy Świat”.
Specjalizował się głównie w rolach komediowych i operetkowych. Do jego ważniejszych kreacji należały: Ponicki – Żydzi Melchior Warchołek – Czartowska ława Tholosan – Nasi najserdeczniejsi Chlestakow – Rewizor Muszkat – Przed ślubem Grojseszyk – Podróż po Warszawie Eisenstein – Zemsta nietoperza Celestyn – Nitouche Bojomir – Bojomir i Wanda
Zarządzanie zespołami teatralnymi Jesienią 1881 roku wspólnie z bratem, Kazimierzem Sarnowskim, zorganizował własny zespół teatralny. Początkowo występowali w Łomży i Hrubieszowie, a następnie odwiedzili m.in. Lublin, Suwałki i Kalisz. Zespół ten funkcjonował z przerwami do 1897 roku. Bracia wymieniali się na stanowisku dyrektora, a okresowo ze względów finansowych podpisywali afisze wspólnie.
W 1895 roku Sarnowski prowadził teatr w Ciechocinku w spółce ze Stanisławem Staszewskim (właśc. Książkiem). W 1898 roku organizował jeszcze przedstawienia w Lublinie i Sosnowcu.
Życie prywatne W 1890 roku ożenił się z aktorką i śpiewaczką operetkową, Katarzyną Lewkowicz. Ich córką była aktorka, Stanisława Lubicz-Sarnowska.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Urodzeni w 1851 Kategoria:Zmarli w 1912 Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Dyrektorzy teatrów w Polsce Kategoria:Ludzie urodzeni w Międzyrzecu Podlaskim