Lucijan Marija Škerjanc (ur. 17 grudnia 1900 w Grazu, zm. 27 lutego 1973 w Lublanie) – słoweński kompozytor, dyrygent i pianista.
Życiorys Początkowo studiował w Lublanie i Pradze. W latach 1922–1924 kształcił się w Akademie für Musik und darstellende Kunst w Wiedniu u Josepha Marxa (kompozycja) i Antona Trosta (fortepian). Od 1924 do 1927 roku kształcił się w zakresie kompozycji u Vincenta d’Indy’ego w Schola Cantorum w Paryżu, dyrygentury uczył się u Felixa Weingartnera w Bazylei (1930). Od 1922 roku działał jako nauczyciel muzyki w Lublanie, w latach 1926–1940 wykładał kompozycję w lublańskim konserwatorium. Od 1940 do 1970 roku był wykładowcą akademii muzycznej w Lublanie, w latach 1945–1947 pełnił funkcję jej rektora.
Występował jako pianista i dyrygent. Od 1925 do 1945 roku prowadził towarzystwo orkiestrowe Glasbena Matica. W latach 1950–1955 dyrygował orkiestrą Filharmonii Słoweńskiej. Od 1949 roku był członkiem Słoweńskiej Akademii Nauki i Sztuki. Otrzymał nagrodę im. Prešerena (1947, 1948, 1950, 1971) i nagrodę im. Herdera (1964). Odznaczony jugosłowiańskim Orderem św. Sawy i francuskim Orderem Palm Akademickich.
Twórczość Tworzył w stylu późnoromantycznym, z elementami impresjonizmu. Posługiwał się typowo romantycznymi formami takimi jak intermezzo, nokturn i bagatela, w swoich symfoniach wprowadzał elementy słoweńskiego folkloru muzycznego. W późniejszym okresie swojej twórczości posługiwał się techniką dodekafoniczną.
Był autorem licznych monografii oraz podręczników muzycznych.
Kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Słoweńscy kompozytorzy Kategoria:Słoweńscy pianiści Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1973 Kategoria:Ludzie urodzeni w Grazu Kategoria:Odznaczeni Orderem św. Sawy Kategoria:Odznaczeni Orderem Palm Akademickich