Mieczysław Borkowski (ur. 23 stycznia 1896 w Warszawie, zm. w 1964 w Londynie) – polski inżynier lotnictwa, kawaler Orderu Virtuti Militari, major kawalerii rezerwy Wojska Polskiego.

Życiorys Urodził się 23 stycznia 1896 w Warszawie, ówczesnej stolicy guberni warszawskiej, w rodzinie Marka i Heleny z Koźmińskich (ok. 1870–1952). Początkowe wykształcenie otrzymał w domu. Następnie uczył się w Gimnazjum gen. Pawła Chrzanowskiego. Od klasy siódmej uczęszczał do Gimnazjum Emiliana Konopczyńskiego. W 1914, po zdaniu matury, wyjechał do Paryża z zamiarem studiowania w Szkole Nauk Politycznych. W grudniu tego roku wrócił do Warszawy, a w następnym roku wstąpił jako ochotnik do armii rosyjskiej. W 1916, po ukończeniu Mikołajewskiej Szkoły Kawalerii (ros. Николаевское кавалерийское училище) kontynuował służbę w armii rosyjskiej do 1918. Następnie wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji i został przydzielony do 3 pułku ułanów.

11 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego i przydzielony do odtwarzanego 3 pułku ułanów. W szeregach tego oddziału walczył na wojnie z Ukraińcami, a następnie na wojnie z bolszewikami. Wyróżnił się 8 marca 1920 pod wsią Unoryca, gdzie szarżował na czele 3. szwadronu na dwie baterie bolszewickie osłanianie przez żołnierzy 510 pułku strzelców i zdobył cztery armaty oraz dwa karabiny maszynowe.

3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu rotmistrza ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 375. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii). W tym samym roku zdał egzamin i został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Z dniem 31 października 1923 został zwolniony do rezerwy i przydzielony w rezerwie do macierzystego pułku. Wkrótce po tym wyjechał do Paryża, gdzie ukończył studia w École de Génie-civil i otrzymał dyplom inżyniera lotnictwa. Do 1931 pracował w Paryżu. Z powodu ciężkiej choroby wrócił do kraju. W 1933 pozostawał bez zajęcia. Mieszkał w Warszawie przy ul. Leszno 67. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Królewska Huta i nadal posiadał przydział do 3 pułku ułanów. Na stopień majora rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 30. lokatą w korpusie oficerów kawalerii.

7 stycznia 1941 został przeniesiony z Centrum Obozu Wyszkolenia do 7 Oddziału Kadrowego Rozpoznawczego, a dwa dni później wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy tego oddziału.

Zmarł w 1964 w Londynie i został pochowany na cmentarzu North Sheen..

Był kawalerem, dzieci nie miał.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5043 Krzyż Walecznych trzykrotnie Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Gwiazda Górnośląska Krzyż Waleczności Armii gen. Bułak-Bałachowicza Medal Zwycięstwa

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci IV Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Majorowie kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Majorowie kawalerii Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Odznaczeni Gwiazdą Górnośląską Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Waleczności byłej Ochotniczej Sprzymierzonej Armii gen. Bułak-Bałachowicza Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Oficerowie I Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Oficerowie 3 Pułku Ułanów Śląskich Kategoria:Pochowani na cmentarzu North Sheen w Londynie Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Polscy inżynierowie lotnictwa Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1964 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej