Instytut Efektywności Wykorzystania Materiałów – jednostka badawczo-rozwojowa Państwowej Rady Gospodarki Materiałowej istniejąca w latach 1974–1982, powołana w celu prowadzenia prac naukowo-badawczych, rozwojowych i wdrożeniowych w zakresie problematyki efektywnego stosowania i wykorzystania surowców i materiałówZarządzenie nr 59 Prezesa Rady Ministrów z dnia 9 lipca 1974 r. w sprawie utworzenia Instytutu Efektywności Wykorzystania Materiałów. .
Powołanie Instytutu pozostawało w ścisłym związku z ustawą z 1961 r. o instytutach naukowo-badawczychUstawa z dnia 17 lutego 1961 r. o instytutach naukowo-badawczych. Ustawa z dnia 17 lutego 1961 r. o instytutach naukowo-badawczych. Obwieszczenie Przewodniczącego Komitetu Nauki i Techniki z dnia 7 maja 1965 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 17 lutego 1961 r. o instytutach naukowo-badawczych. .
Nadzór nad Instytutem sprawował Przewodniczący Państwowej Rady Gospodarki Materiałowej.
Zadania Instytutu Do podstawowych zadań Instytutu należało: prowadzenie badań dotyczących wprowadzenia do produkcji nowych materiałów o dużej technicznej i ekonomicznej efektywności, badań nad korozją oraz nad efektywnością zagospodarowania surowców pierwotnych i wtórnych, tworzenie norm i normatywów zużycia materiałów, prowadzenie centrum informacji o materiałach na potrzeby całej gospodarki narodowej.
Siedziba Instytutu Dąbrowa Górnicza
Zniesienie Instytutu Na podstawie zarządzenie Prezesa Rady Ministrów z 1982 r. w sprawie utworzenia Instytutu Gospodarki Materiałowej nowo powołany instytut przejął majątek oraz prawa i zobowiązania Instytutu Efektywności Wykorzystania Materiałów oraz Centralnego Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Gospodarki MateriałowejZarządzenie nr 11 Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 kwietnia 1982 r. w sprawie utworzenia Instytutu Gospodarki Materiałowej. .
Przypisy
Kategoria:Polskie instytuty naukowe