Lojze Krakar (ur. 21 lutego 1926 w Semiču, zm. 24 grudnia 1995 w Lublanie) – słoweński pisarz, slawista i tłumacz.
Życiorys Podczas II wojny światowej znajdował się w niemieckiej i włoskiej niewoli.
W 1954 roku ukończył slawistykę na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Lublańskiego. W 1970 roku uzyskał stopień naukowy doktora na Uniwersytecie Johanna Wolfganga Goethego we Frankfurcie nad Menem. Od 1977 roku wykładał język i literaturę słoweńską na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu w Zadarze. Pisał zbiory poezji, rozprawy filozoficzne i eseje. Był tłumaczem m.in. polskojęzycznej literatury.
Wybrane publikacje (opracowano na podstawie materiału źródłowego) V vzponu mladosti (1949) Cvet pelina (1962) Od tod so bežale se ptice (1962) Med iskalci biserov (1964) Noč, daljša od upanja (1966) Nekje tam čisto na robu (1975) Prepletanja (1978) Sporočilo (1978) Romanje v Kelmorajn (1986) Klinopisi (1988)
Przypisy
Kategoria:Słoweńscy pisarze Kategoria:Słoweńscy slawiści Kategoria:Słoweńscy tłumacze Kategoria:Tłumacze literatury polskiej Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Lublańskiego Kategoria:Ludzie związani z Zadarem Kategoria:Urodzeni w 1926 Kategoria:Zmarli w 1995