Lista światowego dziedzictwa UNESCO w Czadzie – lista miejsc w Czadzie wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO, ustanowionej na mocy Konwencji w sprawie ochrony światowego dziedzictwa kulturowego i naturalnego, przyjętej przez UNESCO na 17. sesji w Paryżu 16 listopada 1972 i ratyfikowanej przez Czad 23 czerwca 1999 roku.

Obecnie (stan na 2023 rok) na liście znajduje się 2 obiekty: 1 o charakterze przyrodniczym oraz 1 o charakterze kulturowo-przyrodniczym.

Na czadyjskiej liście informacyjnej UNESCO – liście obiektów, które Czad zamierza rozpatrzyć do zgłoszenia do wpisu na listę światowego dziedzictwa – znajduje się 7 obiektów (stan na 2023 rok).

Obiekty na liście światowego dziedzictwa UNESCO

Poniższa tabela przedstawia obiekty na liście światowego dziedzictwa UNESCO:

Nr ref. – numer referencyjny UNESCO; Obiekt – polskie tłumaczenie nazwy wpisu na liście wraz z jej angielskim oryginałem; Położenie – miasto, region; współrzędne geograficzne; Typ – klasyfikacja według Komitetu Światowego Dziedzictwa: kulturowe (K) przyrodnicze (P) kulturowo–przyrodnicze (K,P) Rok wpisu – roku wpisu na listę i rozszerzenia wpisu; Opis – krótki opis obiektu wraz z informacjami o jego zagrożeniu.

Nr ref. Obiekt Zdjęcie Położenie Typ Rok Opis 1400Jeziora OuniangaLakes of Ouniangacentruj|150x150pxRegion Borkou-Ennedi-TibestiP (vii) 2012Grupa 15 jezior położonych na Saharze, w północno-wschodnim Czadzie. Tworzą one system hydrologiczny niespotykany na innych pustyniach świata. Pasaty przenoszą piasek do kotliny, tworząc pooddzielane wydmami jeziora. 1475Wyżyna Ennedi: Krajobraz przyrodniczy i kulturowyEnnedi Massif: Natural and Cultural Landscapecentruj|150x150pxRegion EnnediK, P (iii)(vii)(ix) 2016Wyżyna w północno-wschodnim Czadzie, w środkowej części Sahary. Jest to płaskowyż z piaskowca poprzecinany kanionami i dolinami. Miejsce to jest znane z tysiąca malowideł oraz rytów naskalnych.

Obiekty na czadyjskiej liście informacyjnej UNESCO

Poniższa tabela przedstawia obiekty na czadyjskiej liście informacyjnej UNESCO:

Nr ref. – numer referencyjny UNESCO; Obiekt – polskie tłumaczenie nazwy wpisu na liście informacyjnej wraz z jej francuskim oryginałem; Położenie – miasto, żupania; współrzędne geograficzne; Typ – klasyfikacja według Komitetu Światowego Dziedzictwa: kulturowe (K) przyrodnicze (P) kulturowo–przyrodnicze (K,P) Rok wpisu – roku wpisu na listę informacyjną; Opis – krótki opis obiektu wraz z informacjami o jego zagrożeniu.

Nr ref. Obiekt Zdjęcie Położenie Typ Rok Opis 2049Zakład metalurgiczny Begon IILe site métallurgique de Begon IIRegion Logon WschodniK 2005Zajmujący powierzchnię około 1800 m² zakład metalurgiczny był wykorzystywany jako źródło żelaza przez lud Sara. Podczas wykopalisk archeologicznych w 2003 roku, znaleziono tutaj 53 piece. 2050Miejsce starożytnych hominidów z DjourabSite à Hominidés anciens du DjourabRegion BorkuP 2005Stanowisko starożytnych hominidów położone jest na pustyni Djurab, ponad 800 km od stolicy Czadu – Ndżameny. Są to 4 lokalizaje bogate w skamieliny, których wiek wynosi od 3 do 7 milionów lat. 2052Ruiny OuaryLes ruines d'Ouaracentruj|150x150pxRegion WadajK 2005W latach 1635–1870 Ouara była stolicą arabsko–sudańskiego królestwa Wadaj. W XIX wieku z powodu długotrwałej suszy miasto podupadło. Z czasów królestwa Wadaj zachowały się ruiny meczetu oraz pałacu króla Abdel-Kerima Ibn Djamé – pierwszego władcy królestwa Wadaj. 2054Kopalnie żelaza Tele-NugarLes curieuses mines de fer de Télé-NugarRegion GuéraK 2005Kopalnie Tele-Nugar są zlokalizowane 150 km na południe od miasta Melfi. Zostały odkryte w 1911 roku. Kopalnie były wykorzystywane również jako schrony dla ludności królestwa Wadaj. 1167Ryciny i obrazy naskalne Ennedi oraz TibestiGravures et peintures rupestres de l'Ennedi et du TibestiRegion BorkuRegion EnnediRegion TibestiK 2005W rejonie Ennedi oraz Tibesti odkryto łącznie 200 rycin oraz 60 malowideł naskalnych. Datuje się je na okres 4 tys. lat p.n.e. Przedstawiają one głównie zwietrzęta żyjące w tamtym rejonie. 2056Park Narodowy ZakoumaParc national de Zakoumacentruj|150x150pxRegion GuéraRegion SalamatP 2005Najstarszy park narodowy Czadu, powstały w 1963 roku. Jego powierzchnia wynosi około 3000 km². Park najbardziej jest znany z ogromnej liczby żyraf Kordofan, szacuje się że żyje tutaj 60% światowej populacji tego podgatunku. 6361Krajobraz kulturowy Jeziora Czad (Czad)Paysage culturel du Lac Tchad (Chad)centruj|150x150pxRegion LacK, P (ii)(iii)(vii)(ix) 2018Jezioro bezodpływowe zlokalizowane w Kotlinie Czadu. Wskutek zmian klimatycznych i w wyniku działalności człowieka jezioro zanika. W 1972 roku jego powierzchnia wynosiła 25 tys. km², podczas gdy w 2020 roku wyniosła zaledwie 2 tys. km². Wpis transgraniczny z Kamerunem, Nigrem oraz Nigerią.

Przypisy

Linki zewnętrzne Lista światowego dziedzictwa UNESCO

Kategoria:Obiekty z listy dziedzictwa UNESCO w Czadzie Czad