Andrzej Marian Radwański (ur. 24 lipca 1934 we Lwowie, zm. 7 stycznia 2016) – polski geolog, profesor doktor habilitowany nauk o Ziemi, profesor Wydziału Geologii Uniwersytetu Warszawskiego, specjalista w zakresie geologii dynamicznej. W swoich pracach badawczych zajmował się sedymentologią i paleontologią, był znawcą epoki miocenu.

Życiorys W 1938 przeprowadził się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie mieszkał do końca życia. Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie (matura 1952, uczęszczał do jednej klasy z przyszłym paleontologiem Wacławem Bałukiem, z którym później ściśle współpracował naukowo). W 1959 ukończył studia na Wydziale Geologii Uniwersytetu Warszawskiego (praca magisterska Wstępne badania petrograficzne liasu w dolinie Smytniej (jednostka Kominów Tylkowych w serii wierchowej Tatr), promotor Maria Turnau-Morawska) i w tym samym roku rozpoczął na nim pracę. W 1964 uzyskał stopień naukowy doktora na podstawie rozprawy Studium petrograficzne i sedymentologiczne retyku wierchowego Tatr (promotor Maria Turnau-Morawska), a w 1970 habilitację na podstawie pracy Transgresja dolnego tortonu na południowych stokach Gór Świętokrzyskich. W 1978 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, w 1986 zwyczajnego.

Był członkiem Komitetu Nauk Geologicznych PAN, a w latach 1978–1980 prodziekanem Wydziału Geologii UW. W latach 1982–2002 pełnił funkcję redaktora naczelnego czasopisma naukowego „Acta Geologica Polonica”. Wypromował dziesięciu doktorów.

Pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.

Upamiętnienie Imieniem Andrzeja Radwańskiego nazwano następujące gatunki organizmów kopalnych i skamieniałości śladowych:

dewońskiego ramienionoga ?Solidipontirostrum radwanskii Biernat, 1984, znanego z odsłonięcia formacji skalskiej w Skałach (Góry Świętokrzyskie); jurajskiego mszywioła (z rzędu ) Reptoclausa radwanskii Hara & Taylor, 2009, znanego z Małogoszcza (obrzeżenie Gór Świętokrzyskich); ślimaków: kredowej Graphidula radwanskii Abdel-Gawad, 1986, znanej z Nasiłowa (Małopolski Przełom Wisły), i mioceńskich Parastrophia radwanskii Bałuk, 1975 (rodzina ) oraz Chelidonura radwanskii Bałuk, 2018 (rodzina ), znanych z Korytnicy (południowe obrzeżenie Gór Świętokrzyskich); mioceńskiego małża (z rodziny ) Atrina radwanskii Jakubowski, 1977, znanego z Chomentowa (południowe obrzeżenie Gór Świętokrzyskich); kredowego skorupiaka (dziesięcionoga) Dinochelus radwanskii Fraaije, Jagt, Bakel, & Tshudy, 2018, znanego z Nasiłowa; jurajskiego wężowidła Ophiobartia radwanskii Loba in Loba & Radwańska, 2022, znanego z Kujaw; skamieniałości śladowych Pseudopolydorites radwanskii Głazek, Marcinowski & Wierzbowski, 1971 (prawdopodobnie wytwarzanej przez wieloszczety), Rusophycus radwanskii Alpert, 1976 (wytwarzanej przez trylobity) oraz Spirolites radwanskii Uchman, Stachacz & Salamon, 2018 (wytwarzanej przez ślimaki z rodziny ).

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne Publikacje w serwisie Google Scholar

Kategoria:Absolwenci VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie Kategoria:Absolwenci Wydziału Geologii Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Komitetu Nauk Geologicznych PAN Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Osoby upamiętnione nazwami taksonów biologicznych Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Kategoria:Polscy geolodzy Kategoria:Polscy paleontolodzy Kategoria:Polscy redaktorzy naczelni Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Geologii Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Zmarli w 2016