mały|Sebastian Płocharski podczas ewakuacji Łysyczańska, czerwiec 2022 mały|Sebastian Płocharski w obwodzie donieckim szykujący się na wyjazd na front, kwiecień, 2015 mały|Sebastian Płocharski w samochodzie do Krasnohoriwki, listopad 2023 mały|Sebastian Płocharski na jednym z punktów kontrolnych w miejscowości Trohizbinka, kwiecień 2015 Sebastian Tomasz Płocharski (ur. 3 kwietnia 1983 w Toruniu) – artysta sztuk wizualnych, fotograf, reżyser filmów dokumentalnych, operator filmowy, publicysta, dziennikarz, korespondent wojenny, aktywista społeczny. Współpracował m.in. z Newsweek Polska czy radiem wnet.fm. Założyciel projektu MakeCoffeeNotWar.info.
Życiorys Młodość i wykształcenie W 2002 r. ukończył X Liceum Ogólnokształcące im. prof. Stefana Banacha w Toruniu. W 2008 ukończył studia na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. W latach 2011–2013 uczęszczał na studia podyplomowe na Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. Od 2023 r. student produkcji i reżyserii dokumentalnej na kursie DOK Pro w Szkole Wajdy. Były wiceprzewodniczący rady fundacji „You Have It” z Torunia zajmującej się edukacją artystyczną i promowaniem kultury. Założyciel, nieistniejącej już, pierwszej internetowej telewizji wspinaczkowej w Polsce – Psycha.TV. Od 2015 r. tworzy niezależny projekt na pograniczu sztuki, dokumentalistyki i aktywizmu społecznego z rejonów złej sytuacji humanitarnej na świecie pod nazwą MakeCoffeeNotWar.info. Stypendysta Prezydenta Miasta Toruń w dziedzinie kultury z 2011 r. Od 2021 r. jest członkiem Brytyjskiego Stowarzyszenia Dziennikarzy (National Union of Journalists). Od 2024 jest członkiem rady fundacji FreeDoc Foundation zajmującej się dokumentalistyką ukazującą miejsca deprywacji humanitarnej na Świecie.
mały|Płocharski podczas ewakuacji Sołedaru,sierpień 2022
Wojna w Donbasie Od kwietnia 2015 r. przebywa w Donbasie jako korespondent trwającej tam wojnyhttps://pomorska.pl/sebastian-na-ukrainie-zbiera-materialy-do-filmu-dokumentalnego-w-polsce-zbiera-pieniadze/ar/6494124.. W maju 2015 r. znalazł się na terytorium tzw. Ługańskiej Republiki Ludowej, gdzie służby tego quasi-państwa wykorzystały jego materiały i zmanipulowały nimi przedstawiając go jako zwolennika separatyzmu. Program wywołuje skandal na Ukrainie, przez co zostaje on usunięty przez telewizję z mediów społecznościowych. W 2015 zostaje aresztowany w tzw. Donieckiej Republice Ludowej, jednak już następnego dnia go wypuszczono. W czerwcu 2015 r. znajduje się w bazie batalionu Toronado w czasie jego buntu.
W 2020 r. realizuje performance artystyczny w Donbasie pod nazwą “The Pink Rider: Linia rozgraniczenia”. W okresie od października do listopada pokonuje rowerem w różowym kasku 1000 km wzdłuż tzw. linii rozgraniczenia pomiędzy Ukrainą a dwiema separatystycznymi republikami (Ługańska Republika Ludowa i Doniecka Republika Ludowa). Realizuje pierwszą część swojego projektu fotograficznego “Przedśmiertne Portrety Ludzi Donbasu” (po 2022 r. nazwane “Przedśmiertne Portrety Mieszkańców wojny rosyjsko-ukraińskiej”). Celem performance’u artystyczny było zwrócenie uwagi opinii publicznej na ciężką sytuację społeczną i humanitarną ludzi mieszkających przy linii frontu. Portrety od 2021 r. są cyklicznie raz w roku prezentowane na wystawie w Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie.
Inwazja Rosji na Ukrainę Od 24 lutego 2022 r. znajduje się na Ukrainie w związku z inwazją Rosji na ten kraj jako dokumentalista i korespondent wojenny. Na początku konfliktu przebywał w Kijowie, gdzie pomagał w ewakuacji ludności cywilnej. Na początku kwietnia 2022 r. przeniósł się do Siewierodoniecka, który był w tym czasie okrążony przez wojska rosyjskie. Jako wolontariusz zaangażował się w pomoc w ewakuacji ludności cywilnej i koordynowanie pomocy humanitarnej. W tym czasie tworzy także filmy dokumentalne traktujące o ewakuacji mieszkańców wschodniej Ukrainy. Bierze udział w ewakuacji mieszkańców Donbasu z takich miejscowości jak Siewierodonieck, Łysyczańsk, Sołedar, Bachmut, Czasiw Jar czy Siewiersk.
Od sierpnia 2023 r. kontynuuje swój projekt “The Pink Rider” pod nazwą “The Pink Rider: Misja ewakuacyjna i humanitarna na wschodzie Ukrainy” polegający na wjeżdżaniu rowerem i zdawania relacji z przyfrontowych miejscowości, gdyż (zdaniem autora) poruszanie się tam samochodem mogłoby być bardziej niebezpieczne.
W 2025 roku odniósł znaczący sukces na arenie międzynarodowej jako członek ekipy filmowej pracującej w Ukrainie przy realizacji dokumentu Hell Jumper (reż. Paddy Wivell). Produkcja ta została uhonorowana prestiżową statuetką International Emmy Awardw kategorii Najlepszy Film Dokumentalny (Best Documentary). Wyróżnienie zostało przyznane 24 listopada 2025 roku podczas 53. ceremonii International Emmy Awards w Nowym Jorku, stanowiąc najwyższe branżowe uznanie dla filmu dokumentującego działania wolontariuszy w strefie konfliktu zbrojnego. Ponadto, w tym samym roku projekt ten otrzymał nominację do nagrody BAFTATelevision Award w kategorii Najlepszy Dokument Jednostkowy (Single Documentary).
Nagrody i wyróżnienia 2025: International Emmy Award (Wygrana) – członek ekipy filmowej (zdjęcia w Ukrainie) nagrodzonego filmu dokumentalnego "Hell Jumper" (reż. Paddy Wivell). Film zdobył główną nagrodę w kategorii Najlepszy Film Dokumentalny (Best Documentary) podczas 53. ceremonii wręczenia międzynarodowych nagród Emmy, która odbyła się 24 listopada 2025 roku w Nowym Jorku. 2025: BAFTA Television Award (Nominacja) – członek ekipy filmowej realizującej zadania na terenie Ukrainy przy filmie dokumentalnym Hell Jumper (reż. Paddy Wivell, prod. Expectation dla BBC). Produkcja została nominowana do Brytyjskiej Akademii Sztuk Filmowych i Telewizyjnych w kategorii Najlepszy Dokument Jednostkowy (Single Documentary) podczas gali odbyła się 12 maja 2024 roku w Londynie.
Ważniejsze filmy 2026: "Finding Andrew: The Kiwi hero killed in Ukraine" (reż. Bryan Bruce) - Nowa Zelandia, Ukraina - autor zdjęć fiilmowych 2024: "Granica" (reż. Maria Margiel) - Polska, Ukraina, Litwa - współautor zdjęć filmowych 2024: „Hell Jumper" (reż. Paddy Wivell) - BBC, Ukraina, Wielka Brytania - ekipa filmowa w Ukrainie
Ważniejsze wystawy 2026: "Hell Jumpers", Narodowe Muzeum Historii Ukrainy w II Wojnie Światowej, Instytut Polski w Kijowie, Kijów, Ukraina 2025: “Regard’s de Ukraine”, La Mairie 1-7, Maryslia, Francja 2025: "Herofania Frontline", Pałac Kultury i Nauki w Warszawie, 10. Ukraina Film Festiwal 2025: „Przedśmiertne Portrety Mieszkańców wojny rosyjsko-ukraińskiej”, Festiwal Filmowy Watch DOCs, Dwór Artusa w Toruniu 2023: „Przedśmiertne Portrety Mieszkańców wojny rosyjsko-ukraińskiej”, Pałac Kultury i Nauki w Warszawie, 8. Ukraina! Film Festiwal 2023 „Przemarsz Przedśmiertnych Portretów Mieszkańców wojny rosyjsko-ukraińskiej”, Toruń 2022: „Ja tu zostaję”, Pałac Kultury i Nauki w Warszawie, 7. Ukraina Film Festiwal 2022: “Rytm przeżycia”, Dwór Artusa w Toruniu 2021: “Ławeczka”, Pałac Kultury i Nauki w Warszawie, 6. Ukraina Film Festiwal
Przypisy
Kategoria:Polscy korespondenci wojenni Kategoria:Artyści związani z Toruniem Kategoria:Ludzie urodzeni w Toruniu Kategoria:Urodzeni w 1983 Kategoria:Polscy reżyserzy filmów dokumentalnych