Anna Isabel MacManus z d. Johnston (ur. 3 grudnia 1866 w Ballymena, zm. 2 kwietnia 1902 w Donegal – irlandzka poetka, pisarka i dziennikarka.
Życie i twórczość Ethna Carbery urodziła się w rodzinie katolickiej jako Anna Isabel Johnston, najstarsze dziecko Roberta Johnstona (1836–1937), handlarza drewnem i członka Irlandzkiego Bractwa Republikańskiego, oraz Marjory (z d. Magee). Większość swojego życia Ethna spędziła w Belfaście.
Anna Johnston zaczęła pisać jako młoda dziewczyna, po raz pierwszy publikowała już w wieku piętnastu lat. Później stała się płodną autorką poezji i opowiadań dla irlandzkich czasopism, między innymi Irish Monthly, United Ireland, Donahoe's Magazine, Young Ireland, Nation i Catholic Fireside, czasami używając pseudonimu Ethna Carbery. Publikowała także w kilku amerykańskich magazynach, m.in. Century i Criterion. Nawiązała także kontakty ze środowiskiem literackim i nacjonalistycznym w Dublinie, zwłaszcza ze środowiskiem Katharine Tynan.
W październiku 1895 wraz ze swoją przyjaciółką, poetką i nacjonalistką Alice Milligan założyła miesięcznik Northern Patriot, jawnie opowiadający się za irlandzkim separatyzmem. W wyniku nieporozumień ze sponsorem, Belfast Workingmen's Club, już w grudniu zaprzestały wydawania pisma. Niezrażone, w styczniu 1896 roku założyły mieszczące się w Belfaście czasopismo literackie Shan Van Vocht, którego redakcja mieściła się w składzie drewna ojca Ethny Carbery, Roberta Johnstona. Obie kobiety redagowały, zarządzały i współtworzyły czasopismo, które ukazywało się do marca 1899 r. Shan Van Vocht przedstawiał irlandzki radykalizm i kulture aktywistów nacjonalistycznych w tamtym okresie; opublikował wczesne pisma Jamesa Connolly'ego (chociaż obie kobiety zdystansowały się od jego socjalistycznego programu), także poezję Lionela Johnsona, Douglasa Hyde’a, Nory Hopper, Katharine Tynan, Seumasa MacManus i Alice Furlong.
Carbery wzięła aktywny udział w obchodach stulecia rewolucji irlandzkiej i wraz z Milligan, Maud Gonne, Johnem O'Leary i Williamem Rooneyem podróżowała po kraju z wykładami na temat United Irishmen. Ethna Carbery była powiązana z Irish National Alliance oraz była członkiem Ulster '98 Centenary Committee. W 1899 r. zagrała księżniczkę Eithne w pierwszej irlandzkojęzycznej sztuce wystawionej w Irlandii.
W 1900 roku została wybrana na wiceprzewodniczącą stowarzyszenia Inghinidhe na hÉireann wraz z Jenny Wyse Power, Annie Egan i Alice Furlong.
Stałym współpracownikiem Shan Van Vocht był Seamus MacManus (1869–1960) z Donegal, który jako Mac of Glen Ainey zaczął publikować wiersze i szkice w Donegal Vindicator. MacManus szybko zaprzyjaźnił się z obiema kobietami, a Ethna Carbery zakochała się w nim. Była głęboko zszokowana, gdy dowiedziała się, że ma zamiar wyemigrować do Stanów Zjednoczonych. MacManus opuścił Irlandię pod koniec września 1898 r. Wrócił do Irlandii wiosną 1899 roku i już wtedy prawdopodobnie był świadom uczuć Ethny Carbery, wyrażonych już w wierszu Paistin Fionn, opublikowanym w Shan Van Vocht 7 listopada 1898 roku. Para pobrała się 22 sierpnia 1901 roku w Belfaście i przeprowadziła do Revlin House w Donegal. 2 kwietnia 1902 r. Anna MacManus zmarła na zapalenie błony śluzowej żołądka; została pochowana dwa dni później na cmentarzu katolickim w Frosses.
Dzieła The Passionate Hearts (1903) In the Celtic past (1904) The four winds of Eirinn (1905) We sang for Ireland: poems of Ethna Carbery (1950)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne The Shan Van Vocht Online na University College Dublin Digital Library Utwory Ethny Carbery na LibriVox The Four Winds of Eirinn
Kategoria:Irlandzcy dziennikarze Kategoria:Irlandzcy poeci XIX wieku Kategoria:Irlandzcy prozaicy XIX wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Ballymenie Kategoria:Poeci anglojęzyczni Kategoria:Prozaicy anglojęzyczni Kategoria:Urodzeni w 1866 Kategoria:Zmarli w 1902