Siniawska Słoboda, Słoboda Siniawska (, Siniauskaja Słabada; , Siniawskaja Słoboda) – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie korelickim, w sielsowiecie Jeremicze, nad Niemnem.
Historia W XIX i w początkach XX w. wieś i folwark położone w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie oszmiańskim, w gminie Derewno. Była wówczas siedzibą okręgu wiejskiego oraz kaplicy prawosławnej. W 1889 wieś liczyła 450 mieszkańców, zamieszkałych w 44 budynkach, w tym 411 prawosławnych, 25 żydów i 14 katolików. Folwark zaś liczył 10 mieszkańców, zamieszkałych w 1 budynku, wyłącznie katolików.
W dwudziestoleciu międzywojennym wieś leżąca w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie stołpeckimPrzynależność powiatowa zmieniała się. Miejscowość leżała w powiatach oszmiańskim (do 1920), wołożyńskim (1920 - 1926) i stołpeckim (1926 - 1945), do 1 października 1932 w gminie Derewno, następnie w gminie Turzec. W 1921 miejscowość liczyła 445 mieszkańców, zamieszkałych w 90 budynkach, w tym 425 Białorusinów, 9 Polaków i 11 osób innej narodowościInnej niż polska, białoruska, niemiecka i żydowska. Wśród osób innych narodowości zamieszkujących gminę Derewna (Derewno) było 17 Rosjan i 1 Łotysz. Skorowidz nie wyszczególnia narodowości osób z grupy inne z podziałem na miejscowości. 435 mieszkańców było wyznania prawosławnego, 6 mojżeszowego i 4 rzymskokatolickiego.
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wsie w rejonie korelickim