Francesco Bartolomeo Conti (ur. 20 stycznia 1681 we Florencji, zm. 20 lipca 1732 w Wiedniu) – włoski kompozytor, mandolinista i teorbista.
Życiorys Od 1701 do 1726 roku przebywał na dworze cesarskim w Wiedniu, gdzie pełnił funkcję nadwornego teorbisty. Od 1713 roku był również nadwornym kompozytorem. Około 1729 roku ze względu na zły stan zdrowia wyjechał do Włoch, skąd na krótko przed śmiercią powrócił do Wiednia. Był trzykrotnie żonaty. Po śmierci pierwszej żony w 1711 roku poślubił śpiewaczkę Marię Landini, występującą w jego operach. Po jej śmierci poślubił w 1725 roku śpiewaczkę Marię Annę Lorenzani. Jego syn Ignazio Maria Conti (1699–1759) również był kompozytorem i teorbistą.
Obok Antonia Caldary był czołowym włoskim kompozytorem działającym na dworze wiedeńskim w 1. połowie XVIII wieku. Współpracował z najważniejszymi librecistami swojej epoki: Apostolo Zeno, Pietro Metastasio i Pietro Pariatim. Tworzył opery utrzymane w stylu włoskiej opery lirycznej. Ceniony był także w swoim czasie jako wirtuoz teorby.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Włoscy kompozytorzy baroku Kategoria:Włoscy instrumentaliści Kategoria:Mandoliniści Kategoria:Urodzeni w 1681 Kategoria:Zmarli w 1732 Kategoria:Ludzie urodzeni we Florencji Kategoria:Artyści związani z Wiedniem