Nadija Myrosławiwna Morykwas (; ur. 9 maja 1952 w Szelpakach) – ukraińska pisarka, eseistka, dziennikarka, kandydat filologii (2008). Członkini Narodowego Związku Pisarzy (1995) i Dziennikarzy Ukrainy (1983). Laureatka nagród S. Fedaka (1980) i B. Lepkiego (2006).Мориквас Надія Мирославівна / М. Й. Шалата // Енциклопедія Сучасної України [Електронний ресурс] / Редкол. : І. М. Дзюба, А. І. Жуковський, М. Г. Железняк [та ін.] ; НАН України, НТШ. – К. : Інститут енциклопедичних досліджень НАН України, 2019..
Biografia W 1980 r. ukończyła studia na Uniwersytecie Lwowskim. W 2006 r. odbyła staż w Instytucie Języków Wschodniosłowiańskich Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie (2006). Pracowała w gazetach „Lwowski Zaliznycznyk”, „Literaturnyj Lwów” (1994–1999 – zastępca redaktora), „Halicka Brama”, „Nasza Szczęsna” (obie redagowała); prowadziła autorskie programy literackie w telewizji lwowskiej i radiu obwodowym. W 2000 r. została mianowana redaktorem naczelnym czasopisma „Ricz” (od 2009 r. – wydanie internetowe).
Twórczość Niektóre z prac Nadii Morykwas zostały przetłumaczone na język niemiecki, włoski, węgierski i rumuński.
Autor zbiorów poezji: „Biłe misto” (1991) „Tanci na lodu” (1996) „Istyna sribnoty” (1998)
książek prozatorskich: „Spokusa wicznistiu. Szczodennyk ironicznoji prozy” (1997, 1998, 1999) „Za nas u Lwowi. Mify i mity” (2001) „Rid: Ukrajinśki chroniky” (2002, 2003) „Mełancholija Stepana Czarnećkoho” (2005) „Czas bez lubowi” (2007) „De mij brat?” (2010) „Kornelija” (2015) „Wynowa hora” (2017) „Ludy swoho czasu” (2019)
Przypisy
Kategoria:Ukraińscy pisarze Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Ukraińscy redaktorzy naczelni Kategoria:Urodzeni w 1952