Manfred Trojahn (ur. 22 października 1949 w Cremlingen) – niemiecki kompozytor.
Życiorys W latach 1966–1970 studiował w Niedersächsische Musikschule w Brunszwiku, gdzie uczył się gry na flecie. Następnie był uczniem Karlheinza Zöllera (flet) i Diethera de la Motte (kompozycja) w Hochschule für Musik w Hamburgu. Uczestniczył ponadto w kursach Györgya Ligetiego i Alberta Bittnera. W 1975 roku zdobył nagrodę im. J.S. Bacha, a w 1978 roku I lokatę na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów w Paryżu. W latach 1979–1980 przebywał jako stypendysta w Villa Massimo w Rzymie. W 1984 roku otrzymał Niedersächsisches Künstlerstipendium. W 1991 roku został wykładowcą kompozycji w Robert Schumann Hochschule für Musik w Düsseldorfie. W 1993 roku został przyjęty na członka Freie Akademie der Künste w Hamburgu, a w 2001 roku na członka Bayerische Akademie der Schönen Künste w Monachium. Występował gościnnie jako dyrygent z wiodącymi orkiestrami w Niemczech.
Twórczość W swojej twórczości odrzucił konformizm typowy dla awangardy, wzorując się na swobodnych stylistycznie dziełach Hansa Wernera Henzego i Benjamina Brittena. Nawiązywał także do neoklasycyzmu Francisa Poulenka i Dariusa Milhauda. Wpływy kultury francuskiej widoczne są w tytułach jego utworów i doborze tekstów. Kompozycje Trojahna cechują się silnym rysem indywidualistycznym.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Niemieccy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1949