Healey James Willan (ur. 12 października 1880 w Balham, zm. 16 lutego 1968 w Toronto) – kanadyjski kompozytor, dyrygent i organista pochodzenia angielskiego.
Życiorys W latach 1888–1895 kształcił się w zakresie gry na fortepianie i organach, harmonii i kontrapunktu u Waltera Haya Sangstera w St. Saviour’s Choir School w Eastbourne. Uczył się też w Londynie u Williama Stevensona Hoyte’a (organy) i Evlyn Howard-Jones (fortepian). W latach 1895–1900 był organistą St. Cecilia Society. Następnie dyrygował Wanstead Choral Society (1904–1905) i Thalian Operatic Society (1906). Pełnił funkcję organisty w St. Saviour’s Church w St Albans (1898–1900), Christ Church w Wanstead (1900–1903) i St. John the Baptist Church w Kensington (1903–1913). W 1913 roku wyjechał do Toronto, gdzie w latach 1913–1926 był organistą St. Paul’s Anglican Cathedral. Od 1921 do 1967 był organistą i kierownikiem muzycznym Anglican Church of St. Mary Magdalene. Był wicedyrektorem (1920–1936) oraz organistą (1932–1964) uniwersytetu w Toronto, gdzie do 1937 do 1950 wykładał także kontrapunkt i kompozycję. Od 1933 do 1939 roku prowadził założony przez siebie zespół Tudor Singers, z którym wykonywał muzykę renesansową. W latach 1922–1923 i 1933–1935 był przewodniczącym Royal Canadian College of Organists, a od 1933 roku członkiem zarządu Canadian Association of Performers and Composers. W 1953 roku skomponował hymn O Lord, Our Governour na uroczystość królewskiej koronacji Elżbiety II.
Towarzysz (Companion) Orderu Kanady (1967). Doktor honoris causa Queens University (1952), University of Manitoba (1954) i McMaster University (1962). Otrzymał Lambeth Doctorate nadany przez arcybiskupa Canterbury (1956) i Canada Council Medal (1961). Opublikował podręczniki The Standard Course of Graded Studies for the Pianoforte (7 tomów, Oakville 1924) i Graded Sight-reading Exercises for Piano (razem z Ernestem MacMillanem, 2 tomy, Oakville 1939).
Twórczość Zasłynął przede wszystkim jako autor dzieł chóralnych i muzyki organowej. W jego muzyce krzyżują się wpływy Richarda Wagnera (gęsta, schromatyzowana harmonia), chorału gregoriańskiego (melizmatyczne kształtowanie linii melodycznych) oraz muzyki renesansowej (technika kontrapunktyczna). Początkowo tworzył w idiomie późnoromantycznym, od początku lat 20. XX wieku zaczął tworzyć dzieła religijne o klarownej fakturze, odznaczające się niewielkimi rozmiarami i prostotą środków. Był zwolennikiem anglokatolicyzmu, przykładając wagę do formy i piękna muzyki liturgicznej. Był znawcą chorału gregoriańskiego i muzyki liturgicznej Kościoła wschodniego, propagował wykonywanie chorału w języku angielskim.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Kanadyjscy kompozytorzy Kategoria:Kanadyjscy dyrygenci Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie Kategoria:Odznaczeni Orderem Kanady Kategoria:Organiści Kategoria:Urodzeni w 1880 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Toronto Kategoria:Zmarli w 1968