Rejon chyrowski (ukr. Хирівський район) – dawna jednostka podziału administracyjnego Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w latach 1940–1941 i 1944–1957. Należał do obwodu drohobyckiego. Siedziba władz rejonu znajdowała się w Chyrowie.
Rejon chyrowski został utworzony 17 stycznia 1940 na podstawie dekretu Prezydium Rady Najwyższej USRR o podziale na rejony zachodnich obwodów USRR, kiedy to w obwodzie drohobyckim utworzono 30 rejonów, między innymi chyrowskiХроніка за 17 січня 1940 року на сайті Інститут історії України НАН Україн. Rejon objął następujące obszary, należące przed wojną do powiatu dobromilskiego w województwie lwowskimГоловне Управління Геодезії і Kартографії при НКР СРСР (1941). Cписок адміністративних районів Дрогобицької області. Харків.: miasto Chyrów całą zniesioną gminę Bąkowice; całą zniesioną gminę Krościenko; całą zniesioną gminę Starzawa.
Rejon chyrowski przestał istnieć wraz z wybuchem wojny niemiecko-radzieckiej 22 czerwca 1941. Jego tereny weszły głównie w skład Landkreis Przemysl dystryktu krakowskiego oraz częściowo Landkreis Drohobycz dystryktu galicyjskiego Generalnego GubernatorstwaAmtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG..
Rejon został odtworzony 31 lipca 1944, po zajęciu tych terenów przez Armię Czerwoną1944 рік в історії (history.org.ua).
W marcu 1945, w wyniku wytyczenia granicy między ZSRR a Polską, niewielki skrawek rejonu chyrowskiego (część Liskowatego na wschód od Górnego Końca) włączono do Polski.
w 1946 roku rejon chyrowski podzielony był na 18 rad: jedną miejską i 17 wiejskich (stan na 1 września 1946)NBUV:
rada wiejska Bąkowice (Буньковицька сільська рада) – wieś Bąkowice (Буньковичі), wieś Suszyca Mała (Мала Сушиця); rada miejska Chyrów (Хирівська міська рада) – miasto Chyrów (Хирів); rada wiejska Grodowice (Городовицька сільська рада) – wieś Grodowice (Городовичі); rada wiejska Katyna (Катинська сільська рада) – wieś Katyna (Катине), chutor Łopuszanka (Лопушанка); rada wiejska Krościenko (Коростенківська сільська рада) – wieś Krościenko (Коростенко), chutor Wolica (Болиця); rada wiejska Liskowate (Ліскуватенська сільська рада) – wieś Liskowate (Ліскувате), chutor Wyżne (Високий); rada wiejska Łopusznica (Лопушницька сільська рада) – wieś Łopusznica (Лопушниця); rada wiejska Maksymówka (Максимівська сільська рада) – wieś Maksymówka (Максимівка); rada wiejska Nanowa (Нанівська сільська рада) – wieś Nanowa (Нанове); rada wiejska Polana (Полянівська сільська рада) – wieś Polana (Поляна), wieś Śliwnica (Сливниця); rada wiejska Rosochy (Росохівська сільська рада) – wieś Rosochy (Росохи); rada wiejska Słochynie (Слохинівська сільська рада) – wieś Słochynie (Слохині); rada wiejska Smereczna (Смеречнянська сільська рада) – wieś Smereczna (Смеречна); rada wiejska Smolnica (Смільницька сільська рада) – wieś Smolnica (Смільниця); rada wiejska Starzawa (Старявська сільська рада) – wieś Starzawa (Старява); rada wiejska Stebnik (Стебницька сільська рада) – wieś Stebnik (Стебник); rada wiejska Suszyca Wielka (Великосушицька сільська рада) – wieś Suszyca Wielka (Велика Сушиця); rada wiejska Terło (Терлівська сільська рада) – wieś Terło (Терло).
W maju 1948 małą część rejonu chyrowskiego (północna część Liskowatego) przekazano Polsce w ramach korekty granic z ZSRRNBUVZapałowski, A. (2016). Granica w ogniu: 35." Przemyska" Komenda Odcinka WOP w działaniach przeciw OUN i UPA w latach 1945-1948. Oficyna Wydawnicza Aspra-JR..
10 grudnia 1951 zniesiono cztery wiejskie radyУКАЗ Президії Верховної Ради Української РСР ПРО ЛІКВІДАЦІЮ НИЖНЬО-УСТРІЦЬКОГО РАЙОНУ І ДЕЯКИХ СІЛЬСЬКИХ РАД СТРІЛКІВСЬКОГО ТА ХИРІВСЬКОГО РАЙОНІВ ДРОГОБИЦЬКОЇ ОБЛАСТІ:
rada wiejska Krościenko (Коростенківська сільська рада) – wieś Krościenko (Коростенко), chutor Wolica (Болиця); rada wiejska Liskowate (Ліскуватенська сільська рада) – wieś Liskowate (Ліскувате), chutor Wyżne (Високий); rada wiejska Nanowa (Нанівська сільська рада) – wieś Nanowa (Нанове); rada wiejska Stebnik (Стебницька сільська рада) – wieś Stebnik (Стебник) (z Głazami).
Przyczyną tego było włączenie tej części rejonu chyrowskiego do Polski w ramach umowy o zmianie granic z 15 lutego 1951, w zamian za Sokalszczyznę. Fragment ten odpowiadał zachodniej części przedwojennej gminy Krościenko, którą reaktywowano o zmniejszonych granicach w nowo utworzonym powiecie ustrzyckim w woj. rzeszowskimDziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie. 1952, nr 12, poz. 55. Spośród czterech zniesionych chyrowskich rad wiejskich, trzy doczekały się kontynuacji jako gromady w Polsce (Krościenko i Liskowate w gminie Krościenko i Stebnik w nowej gminie Jasień)Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie. 1952, nr 12, poz. 55. Nanowa znalazła się w ciągu pasa granicznego i została zupełnie wysiedlona.
Rejon chyrowski zniesiono w czerwcu 1957, włączając jego obszar do rejonu dobromilskiegoState Archive of the Lviv region.SSB.
Przypisy
Bibliografia
Zobacz też Podział administracyjny Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej Powiaty w Polsce od 1945
Kategoria:Ustrzyki Dolne (gmina) Kategoria:Chyrów *