Florian Zawer (zm. w 1944) – polski mieszkaniec Białego Kamienia, członek Armii Krajowej, Sprawiedliwy wśród Narodów Świata, ofiara zbrodni ukraińskiej.
Życiorys
Żonaty z Kazimierą Zawer. W czasie II wojny światowej mieszkał wraz z żoną, dwojgiem małych dzieci oraz bratem i ojcem w Białym Kamieniu k. Złoczowa. Pracował jako kierownik lokalnej elektrowni.
Podczas okupacji niemieckiej Zawerowie ukrywali na swojej posesji dwóch Żydów - Samuela Drixa i Itzika Hocha, którzy uciekli z obozu janowskiego we Lwowie. Zawerowie zdecydowali się pomagać Drixowi i Hochowi mimo tego, że wcześniej ich nie znali. Według Instytutu Jad Waszem największym zagrożeniem dla tego przedsięwzięcia byli Ukraińcy, którzy stanowili większość ludności w Białym Kamieniu. Żydzi przebywali w ukryciu u Zawerów od 30 czerwca 1943 do nadejścia Armii Czerwonej w lipcu 1944 roku.
Florian Zawer wraz z ojcem i bratem został zamordowany przez Ukraińców w 1944 roku podczas drugiej okupacji sowieckiej. Wdowa po nim została przesiedlona wraz z dziećmi na Dolny Śląsk.
Ocalony przez Zawerów Samuel Drix wydał w 1994 roku w USA wspomnienia pt. Witness to Annihilation: Surviving the Holocaust, a Memoir. Opisał w nich Floriana Zawera jako członka Armii KrajowejSamuel Drix, Witness to Annihilation: Surviving the Holocaust, a Memoir, s. 192 [cyt. za:] Mark Paul, A tangled web: Polish-Jewish relations in wartime northeastern Poland and in the postwar period, cz. 1, s. 15, przyp. 62 .
Odznaczenia W 1989 roku Instytut Jad Waszem pośmiertnie uhonorował Floriana Zawera, a także wdowę po nim, tytułami Sprawiedliwych wśród Narodów Świata.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polscy Sprawiedliwi wśród Narodów Świata Kategoria:Zmarli w 1944 Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Ofiary zabójstw w II Rzeczypospolitej