Odznaka Honorowa Obrony Powietrznej () – niemieckie odznaczenie, ustanowione 30 stycznia 1938 roku.

Zasady nadawania Aby otrzymać Odznakę Honorową Obrony Powietrznej, trzeba było odsłużyć w obronie powietrznej co najmniej cztery lata, lecz samo osiągnięcie wyznaczonego okresu nie dawało automatycznie prawa do bycia odznaczonym. Odznakę mogli otrzymać także cudzoziemcy za zasługi na rzecz bezpieczeństwa niemieckiej przestrzeni powietrznejDurchführungsverordnung zur Verordnung des Luftschutz-Ehrenzeichens, Reichsgesetzblatt Nr. 8 vom 30. Januar 1938, S. 73 und 74, § 4. Odznaka miała dwie klasy: II klasa – za służbę w niemieckiej obronie powietrznej po 30 stycznia 1933 roku i szczególny wkład w jej rozwójSatzung des Luftschutz-Ehrenzeichens, Reichsgesetzblatt Nr. 8 vom 30. Januar 1938, S. 71, Artikel 1, I klasa – za wybitny wkład w rozwój niemieckiej obrony powietrznejSatzung des Luftschutz-Ehrenzeichens, Reichsgesetzblatt Nr. 8 vom 30. Januar 1938, S. 71, Artikel 2.

Różne stopnie odznaki zasadniczo różniły się od siebie wyglądem. II klasa miała kształt typowego medalu, natomiast I klasa była wykonana w formie krzyża. Natomiast wstążki obu stopni były identyczne, z wyjątkiem paska wskazującego na klasę odznaczenia.

Adolf Hitler zastrzegł sobie prawo osobiste do przyznawania tej odznakiSatzung des Luftschutz-Ehrenzeichens, Reichsgesetzblatt Nr. 8 vom 30. Januar 1938, S. 73, Artikel 4, Absatz 1, choć wniosek o nadanie odznaczenia składał minister lotnictwa Rzeszy przez Kancelarię Rzeszy. Odznaczony odznaką I stopnia otrzymywał dyplom nadania podpisany własnoręcznie przez Hitlera, a w odznaczony odznaką II stopnia – z podpisem sekretarza stanu i szefa Kancelarii RzeszySatzung des Luftschutz-Ehrenzeichens, Reichsgesetzblatt Nr. 8 vom 30. Januar 1938, S. 72, Artikel 5Satzung des Luftschutz-Ehrenzeichens, Reichsgesetzblatt Nr. 8 vom 30. Januar 1938, S. 72, Artikel 6.

Nazwiska wszystkich odznaczonych były publikowane w niemieckim „Reichsanzeiger” i pruskim „Preußischen Staatsanzeiger” przez sekretarza stanu i szefa Kancelarii Rzeszy. Następnie minister lotnictwa Rzeszy organizował także publikację ogłoszenia w „Luftwaffen-Verordnungsblatt”Durchführungsverordnung zur Verordnung des Luftschutz-Ehrenzeichens, Reichsgesetzblatt Nr. 8 vom 30. Januar 1938, S. 73, § 2.

Nadanie odznaki mogło zostać cofnięte przez Hitlera za poważne przewinienie odznaczonego. Za odebranie odznaczania odpowiedzialny był minister lotnictwa RzeszySatzung des Luftschutz-Ehrenzeichens, Reichsgesetzblatt Nr. 8 vom 30. Januar 1938, S. 72, Artikel 7.

Opis Medal II stopnia miał okrągły kształt i średnicę 40 mm oraz był wykonany z oksydowanego metalu lekkiego. Na awersie widniała swastyka otoczona wieńcem z liści dębu oraz reliefowy napis FÜR VERDIENSTE IM LUFTSCHUTZ („Za Zasługi dla Obrony Powietrznej”), natomiast na rewersie ten sam wieniec, tyle że z datą 1938 pośrodkuSatzung des Luftschutz-Ehrenzeichens, Reichsgesetzblatt Nr. 8 vom 30. Januar 1938, S. 71, Artikel 3 Absatz 1.

Medal I stopnia miał kształt czteroramiennego krzyża z równymi, półkoliście zakończonymi ramionami, pośrodku którego znajdowała się swastyka otoczona wstęgą z napisem FÜR VERDIENSTE IM LUFTSCHUTZSatzung des Luftschutz-Ehrenzeichens, Reichsgesetzblatt Nr. 8 vom 30. Januar 1938, S. 72, Artikel 3, Absatz 2.

Odznakę Honorową obu stopni noszono na jasnofioletowej wstążce z czarno-biało-czerwonym paskiem po bokach, na lewej piersi lub w formie baretki. Przy nadaniu medalu I klasy otrzymana wcześniej odznaka II klasy pozostawała w posiadaniu odznaczonego, jednak bez prawa do jego noszeniaSatzung des Luftschutz-Ehrenzeichens, Reichsgesetzblatt Nr. 8 vom 30. Januar 1938, S. 72, Artikel 3, Absatz 3, 4, 5 und 6.

Przypisy

Kategoria:Niemieckie odznaczenia (III Rzesza)