Ulica Krakusa – ulica w Krakowie, w dzielnicy XIII Podgórze, w Podgórzu.

Łączy ulicę Piwną z ulicą Rękawka.

Charakterystyka Ulica Krakusa jest drogą gminną o nr 602668 K. W systemie Krajowego Rejestru Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju ulica widnieje pod numerem 09808, natomiast kod pocztowy dla adresów wzdłuż ulicy Krakusa to 30-535 (dla numerów porządkowych od 3 do 13 z obu stron) oraz 30-530 (dla numerów porządkowych od 14 do końca z obu stron).

Na całej swojej długości ulica przebiega przez obszar historycznego miasta Podgórza, i tym samym leży na terytorium współczesnej krakowskiej dzielnicy XIII Podgórze. Łączy ulicę Piwną z ulicą Rękawka.

Historia Powstanie ulicy Krakusa przebiegało dwuetapowo. Początkowy, północny odcinek wytyczono w pierwszej połowie dziewiętnastego stulecia, natomiast fragment południowy, biorący swój początek od skrzyżowania z ulicą Bolesława Limanowskiego, dołączono pod koniec tego samego wieku.

Oficjalne nazewnictwo tego traktu odnotowano po raz pierwszy w dokumentach z 1880 roku. Odwołuje się ono bezpośrednio do mitycznego założyciela Krakowa i wodza plemienia Wiślan – księcia Kraka. Mogiła tej legendarnej postaci wznosi się na sąsiadującym z ulicą wzgórzu Krzemionki.

Z kolei sam wariant „Krakus”, stanowiący współczesne miano tej drogi, to zlatynizowany zapis imienia władcy, który upowszechnił się dzięki zapiskom w dawnych kronikach z epoki średniowiecza.

Od 1941 roku ulica Krakusa wyznaczała jedną z granic krakowskiego getta. 20 czerwca 1942 roku Rudolf Pavlu wydał dekret na mocy którego fragment ulicy został wyłączony z obszaru zamkniętej przestrzeni. Przy ulicy funkcjonował również Dom Sierot Żydowskich im. Róży Rockowej, w budynku przy numerze porządkowym „8”, funkcjonujący wcześniej przy ulicy Józefa Dietla.

26 października 1981 roku układ urbanistyczny dawnego miasta Podgórza został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych pod numerem A-608 (w tym fragment wyznaczony w granicach ulic: Rękawka–Józefińska–Legionów Józefa Piłsudskiego, dawn. Stanisława Cekeiry). Ulica Krakusa znajduje się wewnątrz tego obszaru.

Zabudowa mały|ul. Krakusa 6; kamienica (ok. 1910)

Wśród budynków, które tworzą zabudowę ulicy Krakusa wymienia się głównie domy oraz kamienice. Przy ulicy pod numerem porządkowym „7” znajdował się również zakład produkcyjny – przedsiębiorstwo „Optima” (po zakończeniu okresu wojennego przemianowany na Wytwórnię Wyrobów Metalowych „Bezet”), które zajmowało się produkcją wyrobów czekoladowych i cukierniczych.

Obiekty wpisane do gminnej ewidencji zabytków: ul. Krakusa 1 (ul. Rękawka 15) – dom, 187726 marca 1969 roku wpisany do rejestru zabytków nieruchomych pod numerem A-1092., ul. Krakusa 1a – oficyna kamienicy przy ul. Krakusa 1, ul. Krakusa 3 – dom. Projektował Stanisław Serkowski, 1884, ul. Krakusa 6 – kamienica, 1910, ul. Krakusa 7 – hala produkcyjna, lata 20. XX wieku, ul. Krakusa 8 – kamienica, XIX–XX wiek, ul. Krakusa 9–9a – kamienica, 1876, ul. Krakusa (ul. Bolesława Limanowskiego 13) – dom, 184321 marca 1966 roku wpisany do rejestru zabytków nieruchomych pod numerem A-241., ul. Krakusa (ul. Bolesława Limanowskiego 14) – kamienica, 1898–189912 listopada 1976 roku wpisany do rejestru zabytków nieruchomych pod numerem A-588., ul. Krakusa (ul. Bolesława Limanowskiego 16) – dom, XIX wiek, ul. Krakusa 15 – kamienica, 1894, ul. Krakusa 17 (ul. Józefińska 22) – kamienica. Projektował J. Donheiser, 1886, ul. Krakusa 18 (ul. Józefińska 17) – dom, 1873–1879, ul. Krakusa 19 (ul. Józefińska 15) – dom, XIX wiek, ul. Krakusa 20 – dom, XIX wiek, ul. Krakusa 21 – dom, 1880, ul. Krakusa 22 – dom, XIX wiek, ul. Krakusa 23 – dom, 1881, ul. Krakusa 25 – dom, 1887, ul. Krakusa 30 (ul. Nadwiślańska 15) – dom. Projektował Stanisław Serkowski, 1869–1871.

Uwagi

Przypisy

Krakusa Kategoria:Dzielnica XIII Podgórze Kategoria:Zabytki nieruchome w Krakowie