Jan Antoni Fuglewicz (ur. 16 kwietnia 1900 w Krakowie, zm. 14 kwietnia 1958 w Bochni) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari klasy 4 i 5.

Życiorys Urodził się 16 kwietnia 1900 w Krakowie. Był synem Józefa (Jozafata) - urzędnika pocztowego i Stanisławy z domu Hamuda. Miał siostrę Marię zmarłą w dzieciństwie.

Od 7 lipca 1916 był żołnierzem 10 kompanii 6 pułku piechoty Legionów Polskich. Po zakończeniu wojny, kontynuował służbę w Wojsku Polskim. Ukończył szkołę podchorążych i 1 września 1919 otrzymał stopień podporucznika piechoty. Służył w 24 pułku piechoty, a 1 września 1920 awansował na porucznika piechoty.

W czerwcu 1927 został przeniesiony z 24 do 49 pułku piechoty w Kołomyi, którego szlak bojowy opisał w książce. Z dniem 1 stycznia 1929 r. otrzymał stopień kapitana piechoty. W latach 1930–1932 uczył się w Wyższej Szkole Wojennej. Z dniem 1 listopada 1932, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do 29 Dywizji Piechoty w Grodnie na stanowisko oficera sztabu. W listopadzie 1934 został przeniesiony do 76 pułku piechoty w Grodnie. Na stopień majora został awansowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 125. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W kwietniu 1936 został przeniesiony do Oddziału II Sztabu Głównego na stanowisko kierownika Referatu Gospodarczo-Przemysłowego w Samodzielnym Referacie „Niemcy”. Był opisywany jako pracowity, sumienny i dokładny w pracy. Jego doświadczenie i umiejętności sprawiały, że nadawał się do pracy w ewidencji Oddziału II, a także do linii na stanowisko dowódcy.

Brał udział w kampanii wrześniowej 1939. Po 17 września opuścił kraj. Przedostał się do Francji, gdzie kontynuował służbę w Wojsku Polskim. Był dowódcą III batalionu 1 pułku grenadierów. Uczestniczył w kampanii francuskiej 1940. Dostał się do niewoli niemieckiej i został osadzony w Oflagu XVIII C Spittal. 25 września 1940 został przeniesiony do Oflagu II C Woldenberg.

Po wojnie mieszkał w Polsce. Służył w Ludowym Wojsku Polskim. Awansował do stopnia pułkownika. Zmarł 14 kwietnia 1958 w Bochni i został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Komunalnym (sektor: IV, rząd: 7, grób:28).

Ordery i odznaczenia Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 24 Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari Krzyż Walecznych dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 1938 „za zasługi na polu pracy społecznej” Krzyż Niepodległości – 9 stycznia 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Srebrny Krzyż Zasługi

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Jeńcy Oflagu II C Woldenberg Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 24 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie 49 Huculskiego Pułku Strzelców Kategoria:Oficerowie 76 Lidzkiego Pułku Piechoty Kategoria:Oficerowie dowództwa 29 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie wywiadu i kontrwywiadu II Rzeczypospolitej Kategoria:Pochowani na Starym Cmentarzu w Tarnowie Kategoria:Pułkownicy ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Uczestnicy kampanii francuskiej 1940 Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1958 Kategoria:Żołnierze 6 Pułku Piechoty Legionów Polskich (1915–1917)