Oskar Fleischer (ur. 2 listopada 1856 w Zörbig, zm. 8 lutego 1933 w Berlinie) – niemiecki muzykolog.
Życiorys W latach 1878–1882 studiował filologię germańską i filozofię na uniwersytecie w Halle, następnie przeniósł się na Uniwersytet Berliński, gdzie odbył studia muzykologiczne pod kierunkiem Philippa Spitty. W 1888 roku został mianowany kierownikiem Berliner Königliche Instrumenten-Sammlung, dokonując uporządkowania oraz skatalogowania jego zbiorów. Od 1892 roku był zatrudniony jako docent, a w latach 1895–1923 profesor Uniwersytetu Berlińskiego. Był współzałożycielem i pierwszym prezesem powołanego w 1899 roku Internationale Gesellschaft für Musikwissenschaft i wspólnie z Johannesem Wolfem oraz Maxem Seiffertem do 1904 roku redagował jego czasopisma „Zeitschrift der Internationalen Musikgesellschaft” i „Sammelbände der Internationalen Musikgesellschaft”.
W swojej pracy naukowej zajmował się chorałem gregoriańskim, szczególnie problematyką paleograficzną związaną z odczytaniem neum.
Ważniejsze prace (na podstawie materiałów źródłowych)
Führer durch die königliche Sammlung alter Musikinstrumente (Berlin 1892) Musikinstrumente aus deutscher Urzeit (1893) W.A. Mozart (Berlin 1899) Führer durch die Bachausstellung im Festsaale des Berliner Rathauses (Berlin 1901) Neumen-Studien (4 tomy; 1895, 1897, 1904, 1923) Die germanischen Neumen als Schlüssel zum altchristlichen und gregorianischen Gesang (Frankfurt nad Menem 1924)
Przypisy
Kategoria:Niemieccy muzykolodzy Kategoria:Urodzeni w 1856 Kategoria:Zmarli w 1933