Ross Lee Finney (ur. 23 grudnia 1906 w Wells w stanie Minnesota, zm. 4 lutego 1997 w Carmel-by-the-Sea w stanie Kalifornia) – amerykański kompozytor.
Życiorys Był synem wykładowcy socjologii na University of Minnesota, bratem Theodore’a Finneya. Studia muzyczne odbył pod kierunkiem Donalda Fergusona na University of Minnesota, następnie był uczniem Nadii Boulanger w Paryżu. Po powrocie do Stanów Zjednoczonych odbył uzupełniające studia pod kierunkiem Edwarda Burlingame Hilla na Uniwersytecie Harvarda (1928–1929), później kształcił się też u Albana Berga w Wiedniu (1931–1932) oraz u Rogera Sessionsa (1935). W latach 1929–1949 wykładał w Smith College w Northampton w stanie Massachusetts. Dwukrotny laureat stypendium Fundacji Pamięci Johna Simona Guggenheima (1937 i 1947). Podczas II wojny światowej służył w Europie jako członek Office of Strategic Services, został odznaczony Purpurowym Sercem oraz Certificate of Merit Medal.
Od 1948 do 1973 roku był wykładowcą University of Michigan w Ann Arbor, gdzie w 1963 roku założył studio muzyki elektronicznej. Od 1962 roku był członkiem National Institute of Arts and Letters. Opublikował książki The Game of Harmony (1947), Analysis and the Creative Process (1958) oraz Profile of a Lifetime: A Musical Autobiography (1992). W 1991 roku ukazała się także publikacja Thinking about Music: The Collected Writings of Ross Lee Finney pod redakcją Frederica Goossena.
Jego uczniami byli Robert Ashley, Gordon Mumma, George Crumb, George Cacioppo, Donald Scavarda, Roger Reynolds i Philip Krumm.
Twórczość Początkowo obracał się w kręgu amerykańskiej muzyki ludowej i francuskiego neoklasycyzmu. Na początku lat 50. XX wieku zaadaptował technikę dodekafoniczną, później tworzył również muzykę elektroniczną.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Urodzeni w 1906 Kategoria:Zmarli w 1997 Kategoria:Odznaczeni Purpurowym Sercem