mały|Sieć kolejowa Angoli (2011)Transport kolejowy w Angoli – system transportu kolejowego działający na terenie Angoli.
W Angoli istniejedane za rok 2022 łączenie 2761 km linii kolejowych z czego 2638 posiada przylądkowy rozstaw szyn (1067 mm), zaś 123 km posiada rozstaw 600 mm. Wszystkie linie są niezelektryfikowane.
W 2019 roku kolej w Angoli przewiozła 4 103 812 pasażerów i 302 291 ton towarów.
W Angoli istnieją trzy główne, odrębne linie kolejowe, wszystkie zaczynają się nad oceanem atlantyckim i biegną na wschód: Kolej Luanda – Malanje (CFL) położona na północny kraju Kolej Benguela (CFB) położona w środkowej części kraju Kolej Moçâmedes (CFM) położona na południu kraju Każda z nich jest zarządzana i eksploatowana przez osobne przedsiębiorstwa, które jednak podlegają ministerstwu transportu.
Narodowy Instytut Kolei Angoli (INFCA) ustanawia przepisy i standardy dotyczące działalności kolejowej.
Znaczenie transportu kolejowego jest niewielkie ale ma stosunkowo duży potencjał.
Historia W 1860 roku podjęto pierwszą inicjatywę dotyczącą budowy kolei w Angoli.
Wszystkie trzy główne linie kolejowe powstały w czasach kolonialnych.
W 1886 roku rozpoczęto budowę linii CFL, której pierwszy odcinek oddano do użytku 2 lata później, zaś całość ukończono w 1909 roku.
W 1903 roku rozpoczęto budowę linii CFB, którą ukończono w 1929 roku.
W 1905 roku rozpoczęto budowę linii CFM, którą na całej długości (tj. do Menongue) oddano do użytku dopiero w 1961 roku.
W 1923 roku wybudowano czwartą linię kolejową (CFA) relacji Porto Amboim – Gabela. Przeznaczona do obsługi plantacji kawy. Miała długość 123 km i rozstaw 600 mm. Została zamknięta w 1975 roku.
Długotrwałe działania wojenne podczas wojny domowej sprawiły, że wszystkie trzy linie zostały poważnie zniszczone.
Na początku XXI wieku rozpoczęto odbudowę linii kolejowych, którą sfinansowano z kredytów udzielonych przez ChRL i zrealizowano przez firmy chińskie.
W 2010 roku uruchomiono ponownie linię kolejową Luanda – Malanje. W 2012 roku przywrócono do ruchu odcinek Lobito – Luena kolei Benguela. W tym samym roku ponownie uruchomiono kolej Moçâmedes. W 2015 roku uruchomiono pozostały odcinek kolei Benguela: Luena – Luau.
Przewozy W 2019 roku kolej w Angoli przewiozła 4 103 812 pasażerów, z czego: CFL 40,5%, CFB 24,1%, CFM 35,5%. W tym samym roku przewieziono 302 291 ton towarów z czego: CFL 6,4%, CFB 41,3%, CFM 52,3%. +Przewozy pasażerów koleją w AngoliLinia20152016201720182019CFL3 471 1062 802 5571 459 8331 431 5831 660 981CFB469 557692 643561 0471 166 473987 531CFM358 330967 6201 052 8191 321 4431 455 300Łącznie4 298 9934 462 8203 073 6993 919 4994 103 812 +Przewozy towarów koleją w Angoli (w tonach)Linia20152016201720182019CFL79 44825 71260 94463 78319 328CFB29 22523 80230 70898 066124 936CFM54 44760 375100 478200 167158 028Łącznie163 120109 889192 130362 016302 291 Połączenia pasażerskie są rzadkie, z powodu nielicznego taboru.
Planowane linie W planach jest budowa 13 nowych linii kolejowych, które mają połączyć istniejące trasy. Ich łączna długość linii to 8000 km, zaś koszt budowy to 23,8 mld USD.
W pierwszej kolejności mają być realizowane 2 trasy: korytarz przybrzeżny północ–południe: (DRK, stacja końcowa linii Matadi – Kinszasa) – (DRK) – Soyo – Luanda (połączenie z linią CFL) (oznaczony jako RL001, długość: 489 km, koszt budowy: 1,47 mld USD) korytarz centralny północ–południe: Dondo (połączenie z linią CFL) – Benguela (połączenie z linią CFB) – Lubango (połączenie z linią CFM) (oznaczony jako RL003, długość: 689 km, koszt budowy: 2,41 mld USD)
Pozostałe linie mają dotrzeć m.in. do: Ondjiva i dalej do (połączenie z siecią kolejową Namibii), Dundo, Saurimo oraz Mavinga (i dalej do Zambii).
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne Przewodnik po kolei w Angoli na stronie Kolej na Podróż
Angola Kategoria:Transport w Angoli